Possessive Series 7 Novels & Stories

bulong ng isang lalaki sa bandang gilid ko na agad sumira sa ngiting itinatago ko. Alam ko namang parehas lang kaming humahanga sa kagandahang tinataglay ni Aria, pero hindi ko maiwasang hindi makaramdam ng inis sa tuwing may ibang lalake ang naglalabas ng paghanga sa babaeng hinahangaan ko rin. I know I have no right to be possessive towards Aria, but I couldn't help it. She's driving me insane even though it has been only the first day since I met her— This is not good!

sabi ng guard habang iginigiya siya sa isang pasilyo. Nakita niya kaagad si Owen nakaupo sa isang chair. Ngumiti ito, at kaaagd na tumayo saka marahan na humakbang papunta sa kanyang direksiyon. Kinuha nito sa ang kanyang mga dala-dala mula nasa trolley.  "Hi, baby," bati pa nito.sa kanya, at kinausap ang guard. Nagpasalamat ito sa guard,. at isang "No problem po, Sir." ang tugon ng guard sa binata.

R-18:WARNING!! This story contains explicit words and matured content. Read your own risk SCARLET VERGARA POV: Mabilis akong napaayos sa sarili ng may kumatok,pumasok ang tatlong kaibigan ni tyler na sina sherwin,marc at zyros p*****a hindi man lang nila hinintay na papasukin sila ni tyler.

The color on my waist symbolizes my rank, and I don’t know what rank it is. RANK Gold- Royal Silver- High Rank Copper -Mid Rank Bronze- Lower rank The Badge color symbolizes your year. BADGE Black - First year Blue - Second Year Red- Third year Orange- Fourth Year Hindi ko alam kung para saan to, siguro naman ay ituturo sa akin iyon. Sumusukong itiniklop ko ang rule book. Pumunta muna ako ng locker area para kunin ang bag ko. Sosyal na school. Kumaway pa ako kay Miss Akira bago makalabas. Ang daang papuntang west building ay napapaligiran ng mga puno, iba’t-ibang puno at bulaklak ang madadaanan mo. Giving you the feeling you’re in the forest, but when you got to walk deeper in this forest li

As long as I stick to my plan, I can move forward. All you can see here is just the surface as no one can infiltrate my mind. There are only a few things that you should know about me, I am Trevor Dmitri, I am an artist, I own a record label, and I can't compose a song right now. Nothing more.

" Kinunutan niya ito ng noo. Ayaw na nito na nakangiti siya? "Mas gusto mo na kung hindi ako seryoso, eh, nakasimangot ako?" Umiling ito. "No. I want you smiling and laughing and having the time of your life. Pero sa akin lang dapat, sa akin ka lang ngingiti, sa akin ka lang tatawa." Sinabi ni Seven ang huling pangungusap sa paraang seryoso, possessive, at selfish. It left her breathless.

Prologue Matilda’s POV “Job well done, Mate!” nakangising saad sa akin ng ilang mga katrabaho matapos kong ibalitang nakuha ko ang impormasiyong matagal na nilang kinakalap. “Boss, wala bang pa-dinner diyan? We finally got a big scope!” anila sa kaya natatawa akong naupo sa upuan ko. “Huwag ng dinner, Boss. Cash na lang sa akin,” nakangisi kong saad kay Brian, ang CEO ng APWT News Co. short for A Paper Will Tell News Company.

“So totoo nga…” Huminga nang malalim ang lalaki, halos maiyak. “Patawarin mo ako boss… hindi ko gustong mangyari ’to…” Mabilis na kumilos si Cris, kumalabit ng radyo. “Team Bravo, ihanda ang warrant. May bago tayong target. Congressman Rodriguez—kakasuhan ng attempted murder at terrorism.” Tumindig siya, pinahid ang dugo sa kamao. “Tingnan natin ang tapang mo ngayon, Congressman!”

Mabilis at galit na itinanggi iyon ni Xixi noon, at pinagalitan pa si Sam nang walang pakundangan. Kaya naman ngayon, ang kaniyang mga pananalita ay wala nang kahit anong halaga o kredibilidad. "I can verify that Director Eliana is indeed K-07," seryosong nagsalita si Dr. Pangilinan. Upang patunayang hindi lamang niya pinagtatanggol si Eliana, nagpatuloy siya, "Kung may pag-aalinlangan pa rin kayo, maaari ninyong tingnan ang mga personnel files at publication archives sa internal system natin mula noong walong taon na ang nakararaan. Noon pa man, ang personnel code ni Director Eliana ay K-07 na."

Lia POV Nanigas ako sa posisyon ko. Ang salitang "may-ari" ay parang bombang sumabog sa pandinig ko. Masyadong malapit ang mukha ni Julian, sapat para maamoy ko ang hininga niyang amoy alak. Ramdam ko ang higpit ng hawak niya sa bewang ko, isang hawak na hindi lang basta pansalo, kundi parang nagmamarka.