Novel & Cerita Prayer Before Start Of Work

nagtataka kong tanong habang binabasa ang unang linya. "Your new schedule and my absolute rules," sagot niya habang ibinabalik ang atensyon sa laptop niya at nagsimula na namang mag-type. "Since you are my personal maid now, your working hours revolve entirely around mine. You wake up at 4:30 AM. My gym clothes and shoes must be ready by 5:00 AM sharp. Breakfast is at exactly 6:30 AM. If I find a single wrinkle on my suit, you will be spending your entire day ironing every single piece of clothing in my walk-in closet. Are we clear?"

"Dear Lord. Good morning. We are here infront of you. Giving thanks for we are still alive and andito kami ngayon upang pag-usapan ang tungkol sa paparating na event namin. We are needing your help upang makayanan namin ang task na ito. Nagpapasalamat kami dahil binigyan Niyo po kami ng buhay, pamilya, at kaibigan. Sana ay gabayan niyo po kami. Ang lahat ng ito ay pinapasalamatan at inaalay namin sa Iyo Ama. Amen." "In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit. Amen." Nagsiupuan ang lahat pagkatapus naming magpray. Hays! Salamat naman at natapus ko rin ng hindi ako nasasablay. At tiyaka hindi rin ako nabulol. Thank you, Lord. "So, our agenda for this meeting ay...,” habang sinusul

Simula ngayon, gusto kong pag-igihin ang bawat echo—sa bawat pag-awit, bawat kanta, bawat kwentong mas madiskarte. Sinimulan ko ang umaga sa prayer of gratitude. Hindi lang dahil thankful ako, kundi dahil kailangan kong ipaalala sa sarili ko ang origin ng lahat ng effort. May journal pa sa nightstand ko. May nakasulat: Balance is not perfection. Balance is a practice. Iyan ang mantra ko ngayong araw.

Nyx's Point of View GAYA ng nakasanayan ko, maaga akong pumapasok sa trabaho. Gusto kong maayos muna lahat bago magsimula dahil ayoko ng may gumagalaw sa mga gamit ko. I personally clean my office, or kapag sobrang pagod ako at may maglilinis, kailangan nandiyan ako habang ginagawa nila. I don't even know why but maybe I just want everything to be perfectly fine in my eyes before starting something.

Hindi man ako makapaniwala ay tumayo na rin ako at inabot ang kamay niya. “Thank you, sir,” tugon ko at matamis na ngumiti. “And yes po, I can start right away,” dagdag ko at pilit na pinigilan ang pamumuo ng mga luha ko. Hindi ko alam kung anong nangyayari pero sobrang saya ko. Mamaya, pagkatapos ng trabaho ay dadaan talaga ako sa simbahan para magpasalamat. Sa wakas, dininig na rin ang matagal ko ng panalangin.

Hinila niya ako paalis sa lugar na iyon at saka kami tumungo ng cafeteria mg building na ito. "Let's having oir breakfast first." Aniya. "Pero Miss Helen, busog na ako, eh—" "Habilin ni Boss Gab, kailangan mag-almusal muna bago pumasok sa trabaho. Kahit gaano pa ka busy ang linya mo—huwag na huwag mong kakalimutan ang kumain. Mas importanteng may laman ang sikmura nang gumana ang utak." Napangiwi ako. "Sorry Miss Helen."

Tiningnan niya sa salamin kung maayos ang kanyang itsura bago lumabas ng office. "Good morning, ma'am." "Good morning, ms. CEO." "Good morning po!" Ngiti at tango ang iginanti niya sa mga empleyado na bumabati sakanya. It's 10:30 am at kasalukuyang break ng ibang departamento kaya naman marami-rami ang nakakasalubong niyang mga tao. Nasa harap na ng building ang kotse paglabas dahil ibinilin na niya iyon kanina. Nagpasalamat s'ya sa guard bago nagmaneho. She's heading to the company where the man she hates the most works.

May emergency daw sa work ni Ziyad kaya hindi na niya ako nasundo pa sa penthouse. Ayos lang naman iyon dahil may sarili naman akong driver. At saka magsisimba din kasi ako. I spent one hour praying. I was asking for guidance from Him. And also I asked Him for signs. Ten am na ako nakarating sa opisina. Hindi ako kumain para lang matapos ang nakatambak na papeles sa aking mesa.

NAGMAMADALING kumilos naman ako ng mapansing 7 na ng umaga. Muntikan ko ng makalimutan na ngayon ang araw kung saan ay magsisimula na ako sa aking trabaho. Iniwan ko muna saglit si baby primo sa crib nito na hanggang ngayon ay tulog parin. Mabuti at tulog pa ito ng maisagawa ko ng maayos ang mga ritwal ko bago lumabas ng kwarto.

Nawala na naman tuloy sa isip ko ang tanungin siya tungkol sa librong ‘yon. I just nodded at him. “Okay, let me try if this is really delicious…” I was ready to get my share when Cristoff gently patted my hand. “Hey, we have to pray first.” Cristoff told me. I must admit… I got ashamed on what I did and for that, I remembered my mom again. My mom always taught me to pray — pray when you woke up, pray when you were dealing with problems, pray to thank the Lord, pray when going outside, pray when eating your food and pray before you sleep. But living with Dad changed everything. Living with hell made me forget that I used to thank the Lord for all of my blessings.