Novel & Cerita Prayer Before Start Of Work

Simula ngayon, gusto kong pag-igihin ang bawat echo—sa bawat pag-awit, bawat kanta, bawat kwentong mas madiskarte. Sinimulan ko ang umaga sa prayer of gratitude. Hindi lang dahil thankful ako, kundi dahil kailangan kong ipaalala sa sarili ko ang origin ng lahat ng effort. May journal pa sa nightstand ko. May nakasulat: Balance is not perfection. Balance is a practice. Iyan ang mantra ko ngayong araw.

Nyx's Point of View GAYA ng nakasanayan ko, maaga akong pumapasok sa trabaho. Gusto kong maayos muna lahat bago magsimula dahil ayoko ng may gumagalaw sa mga gamit ko. I personally clean my office, or kapag sobrang pagod ako at may maglilinis, kailangan nandiyan ako habang ginagawa nila. I don't even know why but maybe I just want everything to be perfectly fine in my eyes before starting something.

Hindi man ako makapaniwala ay tumayo na rin ako at inabot ang kamay niya. “Thank you, sir,” tugon ko at matamis na ngumiti. “And yes po, I can start right away,” dagdag ko at pilit na pinigilan ang pamumuo ng mga luha ko. Hindi ko alam kung anong nangyayari pero sobrang saya ko. Mamaya, pagkatapos ng trabaho ay dadaan talaga ako sa simbahan para magpasalamat. Sa wakas, dininig na rin ang matagal ko ng panalangin.

Hinila niya ako paalis sa lugar na iyon at saka kami tumungo ng cafeteria mg building na ito. "Let's having oir breakfast first." Aniya. "Pero Miss Helen, busog na ako, eh—" "Habilin ni Boss Gab, kailangan mag-almusal muna bago pumasok sa trabaho. Kahit gaano pa ka busy ang linya mo—huwag na huwag mong kakalimutan ang kumain. Mas importanteng may laman ang sikmura nang gumana ang utak." Napangiwi ako. "Sorry Miss Helen."

Tiningnan niya sa salamin kung maayos ang kanyang itsura bago lumabas ng office. "Good morning, ma'am." "Good morning, ms. CEO." "Good morning po!" Ngiti at tango ang iginanti niya sa mga empleyado na bumabati sakanya. It's 10:30 am at kasalukuyang break ng ibang departamento kaya naman marami-rami ang nakakasalubong niyang mga tao. Nasa harap na ng building ang kotse paglabas dahil ibinilin na niya iyon kanina. Nagpasalamat s'ya sa guard bago nagmaneho. She's heading to the company where the man she hates the most works.

May emergency daw sa work ni Ziyad kaya hindi na niya ako nasundo pa sa penthouse. Ayos lang naman iyon dahil may sarili naman akong driver. At saka magsisimba din kasi ako. I spent one hour praying. I was asking for guidance from Him. And also I asked Him for signs. Ten am na ako nakarating sa opisina. Hindi ako kumain para lang matapos ang nakatambak na papeles sa aking mesa.

NAGMAMADALING kumilos naman ako ng mapansing 7 na ng umaga. Muntikan ko ng makalimutan na ngayon ang araw kung saan ay magsisimula na ako sa aking trabaho. Iniwan ko muna saglit si baby primo sa crib nito na hanggang ngayon ay tulog parin. Mabuti at tulog pa ito ng maisagawa ko ng maayos ang mga ritwal ko bago lumabas ng kwarto.

Mainit pa. Halatang bagong bili o sadyang iningatan upang hindi lumamig. Bigla niyang naalala ang mga umagang dati niyang kinabubuhayan. Mga panahong nagmamadali siyang pumasok sa trabaho habang halos wala pang tulog. Sa mga pagkakataong iyon ay magpapadala si Benedict ng mensahe. Don't forget breakfast. Drink more hot water.

Saglit ko munang hindi iisipin ang Lolo Edison ko, sana nga lang ay huwag muna siyang mandemonyo sa mga susunod na raw dahil kailangan kong magtrabaho. — I woke up early, my mind already buzzing for the day's events. I quickly got out of bed and headed to the bathroom, eager to freshen up and gather my thoughts. As I splashed cold water on my body, I mentally rehearsed the key points I wanted to convey during the press conference. I took a bath, did my skin care routine, brush my teeth, and put on the best clothes. I also pack up another extra clothes for the press conference after the event.

excited na wika ko bago umupo. Akma na sana akong kukuha nang hampasin niya ang kamay ko. "Aray!" sinamaan ko siya ng tingin ngunit tinaasan niya lamang ako ng kilay. "Learn how to pray before you eat!" umupo na rin siya bago nagsimulang magsalita. "Thank you, God, for the food in front of us. Blessed those homeless people who's starving by now. Please take care of them, amen." nagmulat siya ng mata at tinitigan ako na natulala sa kaniya. "Pwede ka nang kumain."