Romans & histoires Pretence

“Iniisip mo ba na nagpe-pretend lang ako? At least ako, hindi ako kumakapit sa isang lalaki na malinaw na ayaw naman sa akin.” Nag-iba naman bigla ang templa ng mukha niya. "Pinakasalan ka lang niya dahil sa obligasyon. Alam mo bang pinag-uusapan na sa social media na ginagamit mo at ng pamilya mo ang Moretti sa kasal na ’to, para lang maisalba ang pamilya at kumpanya n’yo sa pagkabankrupt? Gumising ka nga, Ingrid. Laro lang ’to. And you are nothing more than a willing pawn."

Puno ng pagnanasa ang kanyang mga titig sa kaniig habang tinatanggal ang butones ng pantalon, tila nanunukso pa ang bagal ng pagbababa niya sa zipper noon na siyang lumikha ng tunog para makuha ang atensyon nito. Hinang-hina man ay naroon ang malapad na ngiti sa mukha ng babae nang ituon ang tingin sa kanya, naroon din ang pagkasabik nito habang pinagmamasdan ang unti-unting pagbaba ng kanyang pantalon. "I hope you're ready," maloko niyang sambit habang ipinapakita dito ang isang foil packet na kinuha niya sa bulsa kanina.

Humakbang si Damian Galvez palapit kay Anais at niyakap ito. Nagpalakpakan na naman ang mga tao dahil sa kanilang nakita. Samantalang siya, mapait lamang siyang ngumiti. That's right, pretend like you're someone else. Dahil kapag napatunayan ko ang kutob ko, sisiguraduhin ko na babawiin ko kung ano ang akin. "Sir, here's your Margarita." Tawag ng bartender sa kaniya.

Pero hindi nagbago si Jeff. "But instead of pursuing you, ay mas inuna pa niya ang kapakanan ng kompanya. He even used someone para tumaas ang sales. I know ganoon din naman ang ginawa ko dahil ginamit din kita. Pareho kaming nanggamit ng tao..." Hinaplos niya pisngi ko. "Pero ang pinagkaiba lang naming dalawa ay nahulog ako sa taong ginamit ko. My plan is to just pretend but that plan did not work out because I fell in love with you."

Kung papayag ako sa offer niya, ibig sabihin wala akong ilalabas na pera, tutulungan niya ako mapalabas si papa sa kulungan at matutuloy na ang surgery ni Clyde. Ngunit isasalang ko naman ang sarili ko sa entablado ng aktingan. I need to pretend and act as his girlfriend in front of his mother. Ibig sabihin din nito, handa akong manloko ng tao? Hindi ibang tao lang kundi mismong ina ng boss ko. Kaya ko ba? I’m not good at pretending, and especially I don’t think I could act sweet towards my boss when I secretly hated him. Do I really need to act it all out just so I can help my family?

“Whoever would take this task must need to be extremely careful because once she knows someone is after her, she will take extra precautions.” Pagkatapos kong malaman ang totoong nangyari bakit namatay si Ate Letty ay sinadya kong panatilihin ang paniniwala ni Mama na wala akong kaya, na isang akong mahina at duwag na anak na hindi siya kayang labanan. Sinasadya ko na hayaan siyang ituring ako katulad nang dati. Hinayaan kong isipin na wala akong alam at patuloy na isisi sa akin ang lahat. To trick the trickster, you have to make sure she believes her tricks works.

=DISCLAIMER= 2026 "Pretending, Turned Into Reality" written by Ms. Addie All rights reserved. This is an original work of fiction and the result of a mind's imagination. Any name, character, business, places, events, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidence. Do not distribute, publish, transmit, modify, display or create derivative works from or exploit the contents of this story in any way without the Author's written permission or publisher except for the use of brief quotation in critical articles and reviews.

"Do you really know what you're getting into? Being with a Foreman isn’t as glamorous as it looks, especially if you're just...pretending." Nanigas ang kan'yang likod, at tumingin siya paitaas sa kan'ya, pinipilit patatagin ang tinig. "And what exactly are you pretending to be, Elias? The charming heir? The harmless brother?” He smiled—slow and wicked. “Fair point.” Lumapit pa ito lalo, bahagyang inilapit ang ulo hanggang sa halos magtapat na ang kanilang mga mukha. “Tell me, Eloise. Are you scared of me?”

Sabat ni Neon bago ako balingan. "Let's go, baby." Inilang hakbang ako ni Neon tsaka ako masuyong hinawakan sa bewang para igiya patayo. Biglang parang may anong kumiliti sa pagkatao ko dahil sa naging kilos niya na agad kong iwinaksi. This is not right, maybe he is planning something evil to crash me more, kanina nga ay kung anong salita nanaman ang narinig ko. He's pretending to be gentle and sweet because there's people around us, baka hindi alam nung mag-asawa na walang feelings ang kasalang ito kaya siya nagpapanggap.

Masama ko siyang tinitigan pero mukhang hindi niya ako nakita dahil sa nagpalinga linga ang mata niya, mukhang ako ang hanap. "Get her off the stage" pag uutos niya sa mga alagad niya. Agad naman silang tumalima. Muling bumaling ang headmistress sa mga tao 'saka ngumiti na para bang excited siya sa susunod na magaganap. "I would like to have a small guessing game.." nagbulungan ang mga tao, may iba naman napapailing nalang, habang ang iba ay nag-aalala kung ano nanaman ang pakulo ng headmistress. "I would like you to guess what do I have here as a present for all of you-- oh, actually not for everyone, it's for that one person who disobey me everyday"