Prinsipyo Novels & Stories

“Thank you.” Hindi na kinailangan pa ng mahabang paliwanag. Para kay Raina, sapat na ang simpleng pag-amin ni Daniel na alam nito ang mga prinsipyong iyon. Sapagkat para sa kanya, ang tunay na pag-alam sa batas ay nangangahulugang marunong kang sumunod dito. At kung alam nito ang “three principles of silence,” ibig sabihin, kaya nitong manahimik. Bahagyang gumaan ang pakiramdam ni Raina. Kahit paano, nakahinga siya nang maluwag.

Not now. Parang gusto ko na lang bumuka ang lupa at lamunin ako nito o hindi kaya ay mag-teleport upang makatakas. Nagsimula nang patunugin ang gong. Pinukpok ito ng tatlong beses at inalalayan akong makaakyat sa platform kung saan tanaw na tanaw ko ang mga taong inaabangan ang pagkakabitay ko. Sa kabilang dako ay natanaw ko ang tatlong prinsipe. Hindi ko marecognize kung sino ang dalawa, ngunit alam kong Kaisei ang pangalan ng prinsipeng kanina pa nakatitig sa akin. Napaiwas ako ng tingin.

Sayang! Para kay Prim, pinakamahalaga sa lahat bukod sa bulaklak ay ang intensyon ng nagbigay at kung ano ang mga prinsipyo nito sa buhay. Mahirap mabulag sa mga materyal na bagay dahil baka sa bandang huli , ikaw ay magkamali ng pagpili.

Kumindat si Lenina na tila nagpapatawa sa akin. "Okey lang iyan", sagot ni Lenina. "Masanay na tayo sa kanya. Ngunit, ang pagsasanay na makita ang kanyang pag-uugali ay hindi maaaring susi sa kababaan ng mga prinsipyo ng ARC." Malalim ang kanyang tinuran. Makahulugan. Makabuluhan. Makatwiran.

Napapikit na lang ako, pilit iniiwas ang sarili ko sa kanya sa init niya, sa presensya niya, sa lahat ng nararamdaman ko na hindi ko dapat maramdaman. Hanggang sa maramdaman ko ang marahan niyang paghinga malapit sa labi ko. Hindi pa niya ako hinahawakan ulit. Pero sapat na ang lapit. Sapat para mawala ang kontrol ko. “Eury…” bulong niya, mas mahinahon, pero mas mapanganib. At doon ko tuluyang naramdaman kung gaano kadaling mawala ang lahat ng prinsipyo ko…sa isang maling hakbang lang.

“Kung ganun GAWIN MO!!! Sa tingin mo ba maniniwala sila sa isang LIBANAG na tulad mo!!!??? Hindi bat mas lalong matatakot ang lahat dahil isa kang KAAWAY!!!!!” Tugon ng prinsipe atsaka ito ngumiti ng bahagya. Ang totooy, sa simula palang ay batid na ng prinsipe ang patungkol sa katauhan ng tagapag-ingat. Subalit itinago nya lamang ito dahil batid niyang balang araw ay mapapa kinabangan pa niya ito. Sapagkat may angkin itong tapang at talino na kayang mag pasunod sa mga tao, isang katangian na iniisip ng prinsipeng maaari nyang kailanganin pag dating ng araw na siya na ang maluklok na bagong HARI.

Nakita na niya mismo sa sariling mga mata—lahat-lahat—pero sa kaloob-looban niya, umaasa pa rin siyang nagkakamali siya. Na baka, kahit papaano, ito'y isang malaking...hindi pagkakaintindihan lang. “Mateo, nasaan na ang prinsipyo mo? Nasaan na ang pride mo? Nakuha mo pang maging optimistic sa pagkakataong ito, bakit?”

Nanatili paring tahimik si Carlo. Si Kenzo at Kerby ang kanyang pinakamahalagang prinsipyo, isang hangganan na hindi niya hahayaang tapakan ninuman. Ang sinumang mangahas na saktan sila ay dapat maging handa sa walang awang pagganti. Walang sinuman ang magiging eksepsyon.

“Totoo na ang isang makina ay nangangailangan ng maayos na pamamahala upang gumana. Ngunit may isang mahalagang bahagi na madalas makalimutan ng mga taong nag-iisip na ang iisang kamay ang solusyon.” Tumingin siya sa akin na tila inaasahan kung ano ang susunod kong sasabihin. “At ano ang bahaging iyan?” “Ang prinsipyo ng daloy,” sagot ko nang mahinahon. “Isipin ninyo ang isang aircon. Kung isasara mo ang lahat ng lagusan ng hangin at gagawin mong sarado ang buong sistema upang tanging sa iisang silid lamang dumaloy ang lamig, ano ang mangyayari? Sa simula ay magiging napakalamig ng silid na iyon, ngunit sa katagalan ay maiipon ang init, mawawalan ng sirkulasyo

Nakalagay sa tabi ng mga teknikal na notes ang isang pamilyar na phrase. "Ang core concept po ng City Hall," paliwanag ni Elias, ang kanyang boses ay puno ng pride. "Ay ang The Geometry of Gratitude—ang value ng structure ay nakasalalay sa purpose nito, hindi sa presyo. At ang structural integrity ng City Hall ay defined ng The Unwavering Vow—ang commitment ng mga pillars sa isa't isa, hindi sa pader. Ito po ay hango sa essay ninyo, Tay, The Geometry of Peace. Ang principles po ninyo ay ang foundation ng buong siyudad na ito."