Professor Paradox Novels & Stories

MATAPOS ang simpleng batian na iyon ay isang nakabibinging katahimikan na ang namayani sa aming dalawa. Pareho na kaming nakaupo sa couch, magkaharap. Pansin ko ang kanina pang pagsulyap niya sa tiyan ko noong hinawakan ko ito nang maupo. Ramdam ko ang kanyang titig na animo'y gustong lapitan ako ngunit tila siya ay nangangapa pa. Pareho naman kaming nangangapa rito. Sino ba naman kasi ang mag-aakalang magkakaganito ang isang propesor at estudyante? Ni hindi ko nga siya kilala bukod sa pangalan niya at bilang propesor!

paliwanag pa niya sa buong bulwagan. Agad namang tumayo ang lalaking nanggulo kanina at sumigaw para umepal muli. "Tama ako, 'di ba? Hayagan mong nilabag ang prinsipyo ng reversibility at ang tatlong porsyentong margin of error na binanggit lang ni Prof. Gomez kanina! Ano pa ang masasabi mo para sa sarili mo?" hamon ng estudyante habang nakapamewang.

"Baka hindi na ako makasabay." Napailing ang propesor. "Hindi nawawala ang talento, tumatamlay lang kapag hindi ginagamit." Hindi nakapagsalita si Amara dahil alam niyang tama ito pero natatakot pa rin siya. Tatlong taon niyang iniwan ang mundo ng research, paano kung hindi na siya kasing galing ng dati? Parang nabasa ni Professor Adrian ang iniisip niya. "Natatakot ka?" Mahina siyang tumango. "Normal lang iyon." Lumapit ang propesor at inilapag sa mesa ang isang folder. "Buksan mo."

How vile of this professor! "Putangina niya." Malutong na mura ang pinakawalan niya. We were still inside his car. Marahas akong huminga. "Yeah. Fucking sexual predator! Professor pa naman s'ya pero ganyan kasahol," sabi ko. "Kahit professor pa s'ya o kung sino man. Not even the title people hold that could even give them the shit to do nasty things." He breathed heavily. "Did he somehow do something against you, too?"

Napalingon ako kay Eros, na parang walang pake kahit na nahuli siya sa ginawa niya. "Sir, exaggerated na naman kayo," aniya, pero halatang may bahid ng amusement sa boses niya. "Hindi naman," sagot ng professor. "Hindi ba’t ilang beses mong binanggit noon na may isang babae kang gustong protektahan kahit wala siya sa military? Na kahit hindi siya sundalo, susunduin mo pa rin sa labas ng battlefield kung kinakailangan?"

Pumikit siya ng sandali bago nagsalita muli. "Before you get this proposition you have to have seen all the teachers in the world. Then, you have the right to say I'm the heartless teacher." Natawa naman at muling na-iling ang mga kasama niyang mga guro na hindi makapaniwala sa mga narinig nila. Habang si Sav naman ay napakunot ang noo sa sobrang inis. Mariin ang mga titig niya kay Mr. Ford na animo'y lulunukin niya ng buo ang professor. "I hope you can gather enough data before you put forward your ideas and then you can come to a conclusion," mahaba pa rin niyang litanya. Si Sav naman ay hindi na nakapagsalita pa.

Magdadalawang linggo na akong hindi nakakasabay sa practice namin. Hindi ako makahanap ng dahilan kung bakit ako hindi makapagpractice. Alam ko na naiinis na sa akin ang iba kong mga kasama. Lalo ring umingay ang mga usapan ang blind item tungkol sa professor na nakikipagrelasyon sa estudyante niya. "Jace ko, kinakabahan ako. Paano kapag nalaman nila na ikaw 'yong professor?" "H'wag kang mag-alala babe. Nakakasama sa inyo ni baby ang stress. Kaya natin ito, mahal na mahal ko kayo," sabi niya sa akin.

"I am Attorney Septimus Dela Vega. Your professor for the Calculus. Good to see you are all glad meeting me. I am glad meeting you all, too." Then his eyes found hers. What the hell!

Hindi ko naman mapigilang titigan ang kanyang napaka among mukha. Hindi mo mapag hahalataan sa mukha nito ngayon na sobrang m*****a at anak ni Lucifer ang isang ito dahil sa mukha nitong parang anghel na natutulog. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na asawa ko na ang aking Professor. Ang isang kinatatakutan na Professor sa aming university. Ang walang sina santo na estudyante. Mayaman ka man o hindi wala itong pakialam basta kung ta tanga tanga ka sa kanyang subject ay mapapahiya ka nito.

"Ah, so ganun pala ang tingin mo kay Professor David? Kung ganyan, bakit mo pa siya gusto?" Napahiya si Sophia, hindi alam ang isasagot. "'Yung halaga na naibibigay ko sa university, hindi mo kayang ibigay. Walang Dean na tatanggi sa isang malaking donasyon mula sa mga sponsors para lang protektahan ang isang professor—lalo na kung may baho ang professor na ‘yon. Wala akong ginagawang mali." Ngiti ni Cailyn habang binibigkas ito.