Professor Paradox Novels & Stories

Pero kahit ganoon ay pinili pa rin niyang sumagot lalo na at ayaw na niyang umurong. “50/50? I mean… I think they do not want to be honest about it because you are uh… uhm… a bit scary.” The professor stared at her blankly for a while before a smirk was drawn at the edges of his smile. “You’ve got it wrong, Miss Williams. It only means that while the other students are able to catch up, you are here telling me that you are being left behind.” That left Tempest speechless that all she could do was stare at her professor as he turned his back on her and walked towards the door.

"Is there something wrong professor?" Professor Juvy looked at the girl beside her before looking back at them. "No... I am just curious to see you two talking to each other." "Ah, Charles just asked me if I am okay for collaboration." Sagot ni Ivy. "You two?" Hindi makapaniwalang tanong ni Professor Juvy sa estudyante nito. Both students are quite eccentric, while the boy has gloomy and cold temperament dahil sa pagkamatay ng ina nito. Meanwhile, Ivy, this student... is quite problematic. Hindi niya alam kung sa anong paraan nagkakilala ang dalawang 'to, because this two student can be said polar opposite. How did this two talk together is a mystery...

"Ma'am, sinampal ako ng babaing iyan at nagalit sa katotohanan!" Hinanda na lang ni Hazel ang sarili nang tumayo ang professor nila. Hindi pa naman niya ito gusto at bagohan lang sa university. Bias din ito at kumakampi sa alam nitong may mataas na antas sa pamumuhay. "Ano ang masama sa sinabi nila? Itinatanggi mo ba gayong malakas ang ebedensya sa larawan?" galit na sita ng professor kay Hazel.

Odette's POV "How amazing! Parang romance movie lang! A one-night stand with a man who turned out to be your professor?" kinikilig na tili ni Danica nang i-kuwento ko sa kaniya ang nangyari kanina. Him, being my professor, is something that I never expected to happen. The world is so big and yet I still met him again. Ang mas nakakagulat, isa pala siya sa mga bagong propesor ng klaseng kinabibilangan ko ngayong semester.

Nagtataka nga din ako kung bakit kailangan nya pang magturo samantalang business tycoon na sya, maybe passion nya na talaga iyon. Walang nakakaalam na kasal kami bukod sa pamilya ko at sa bestfriend ko, mabuti na din yun dahil baka maubos ang ganda ko sa mga fan girls nya. Ngayong taon ko pa lamang sya magiging professor. Philosophy professor sya. Mukhang mas magiging madalas pa ang pagkikita namin sa school kesa sa bahay since hindi naman sya laging umuuwi dito.

Hindi naman talaga iyon ang problema niya, mas pinoproblema niya kung paano niya haharapin ang bawat araw ng pagiging guro sa isang university. Hindi pa talaga siya sanay na sa bawat lakad niya ay may bumabati sa kaniya. Hindi pa sanay ang labi niya na ngumiti kapag may babati. Nakakapagod pala ang bagay na 'yon, kaya siguro may teacher siya noon na parang pinagsakluban ng langit at lupa. At hindi pa siya sanay na palaging may nakamasid sa kaniya. Ito pala ang pakiramdam ng mga guro niya noon.

sagot niya agad. Mas lumalim ang halik. Mas naging mapusok. Hinila niya ako palapit. Halos mabangga ang likod ko sa mesa niya. Yung mesa na punong puno ng papel ko. Mga essay ko. Mga marka niya. Irony. Professor ko siya. Siya ang nagbibigay ng grado sa akin. Siya ang dapat gumabay. Pero ngayon, siya rin ang gumugulo sa utak ko.

A person with a strikingly familiar face strode into our classroom, my eyes widened in utter shock as our eyes meet. “Why professor jay was here?” pabulong na tanong sa akin ni Ria ngunit hindi ko siya masagot buhat sa panginginig ng dalawa kong binti. He did follow me! He still doesn't trust me, like I'm going to replace him.

Isang oras lang kasi ang klase namin sa kaniya kung kaya't gumagawa talaga ako ng paraan para kahit papaano ay magkasama kami nang mas matagal. Professor Sybill Enciso is our Calculus professor, and despite the fact na nahihirapan ako sa subject niya, I find myself paying attention sa mga idini-discuss niya. At least, natututo ako kahit papaano, although the majority for me were really hard to understand. Hindi naman ako nakipagrelasyon sa kaniya para rito, para makapasa, siguro bonus na lang iyon na natuturuan niya ako kapag may mga point na hindi ko talaga maintindihan ang lesson. And natutuwa ako na isa iyong way para magkaroon kami ng moment. He is teaching me in private after class, of

“On behalf of those who got interviewed today, I will thank you for giving us the opportunity.” Kailangan ko magpaka-humble. Mapapahamak si Mariel ‘pag nagkataon. “What is happening here?” The professor was back. “I told you to show some respect. Why are you making a scene here with the person who is being generous to help you, students?” Is the professor misunderstanding something here? He just arrived and he is making assumptions about something he didn’t see! He is simply making an imputation about me.