Professor Paradox Novels & Stories

Curious na curious ako na kung kilala niya ba talaga ako tapos babanat lang pala, ang weird niya talaga. “Ms. Maxine and Mr. Nicolai? The two of you, can you please listen to me first?” sermon ng Professor namin. Hay naku! First day na first day nasermonan na agad. Tiningnan ko ng masama si Nicolai at nag sorry na lang sa Professor namin. Tapos na ang klase namin at break time na, I don’t know why that weird Nicolai is following me. “So you lied, Maxine?” diing bigkas ni Nicolai sa pangalan ko.

aniya duro-duro ang lalaki. "Pero Vesper, ako pa rin ang tatay ng bata-" Mabilis na humakbang si Vesper at agad nakatikim ng malutong na sampal si Mavi sa pisngi. "Sana sinabi mo 'yan noong mga panahong nagmamakaawa ako sa 'yo na huwag kang umalis ng bansa! Hindi ka naging street smart, e. Instead, pinairal mo 'yang katangahan mo or maybe, you intended to believe that freakin' lie so you have a good reason to escape because you're afraid of responsibility! Alin do'n ang tama, Professor?"

Nanatiling hindi gumagalaw si Felicity, "Sumama ka sa kanilang dalawa, hindi ako sasama." "Ah? Hindi ka pupunta? Ang mga lectures ni Professor De Leon, ilang unibersidad sa bansa ang hindi nakakakuha ng ganitong treatment, not to mention na nasa auditorium ang lectures niya this time. Bakit hindi ka mag-accommodate. Buong school ang pupunta." "Hindi maayos ang aking pakiramdam." "Anong problema mo?" "Ayos lang, pumunta ka na, hindi ako interesado sa kahit anong magandang lecture."

Iyon na lang ang naging sagot ko, pero ang totoo niyan ay hindi ko sigurado kung talaga ba'ng inaasikaso niya ang binigay ko sa kaniyang task sa thesis namin. Yes, pumayag ang professor namin sa research na maging member ko siya. Hindi ko alam kung paano niya napapayag ang prof namin. Siguro ginamitan niya ng manipulation card niyang pagpapa-cute. Posible rin na ginamit niya na naman ang pagiging Magpantay niya kaya napa-oo na lang ang professor namin na isali siya sa grupo ko.

Nakita ko ang unti-unting paglaho ng ngiti niya at ngumuso na namang muli. “Grabe namang reaksiyon ‘yan, girlie!” dismayado niyang puna. Anong magagawa ko? Hindi naman kasi talaga ako interesado. Anong gagawin ko sa bagong hired na professor sa school? Hindi ba common lang iyon sa unibersidad na kulang-kulang sa instructors?

MATAPOS ang simpleng batian na iyon ay isang nakabibinging katahimikan na ang namayani sa aming dalawa. Pareho na kaming nakaupo sa couch, magkaharap. Pansin ko ang kanina pang pagsulyap niya sa tiyan ko noong hinawakan ko ito nang maupo. Ramdam ko ang kanyang titig na animo'y gustong lapitan ako ngunit tila siya ay nangangapa pa. Pareho naman kaming nangangapa rito. Sino ba naman kasi ang mag-aakalang magkakaganito ang isang propesor at estudyante? Ni hindi ko nga siya kilala bukod sa pangalan niya at bilang propesor!

Pumunta ako sa pinaka huling upuan bago nag-angat ng tingin sa kaniya,kahit na nakatingin siya sa papel na hawak niya ay nakakatakot parin ang itsura niya I bit my lips when he look up,agad akong nagbaba ng tingin at linaro ang ballpen sa notebook ko "Welcome to Psychology 119,I'm professor Aiden Solarez Master teacher of psychology class.I expect all of you to take notes while i discuss about human behavior.I don't want a slow and playful student here,don't expect me to show any mercy to anyone of you especially kapag nagpa recite ako.. kung sa tingin mo ay hindi mo kaya at nahihirapan,ngayon palang puwede na kayong umalis"his deep voice sent shiver to my spine Napakagat ako ng labi habang

Mukhang ngayon lang nito na-realize ang posibleng consequence ng suhestiyon nito. “Hindi ko naisip yun. Sorry, Professor Honey, gusto ko lang naman na magbago ang pananaw mo kay Zion.” “Hindi ako galit dito at wala kaming bad blood na dalawa. Sadyang may mga tao lang talagang sa unang kita palang natin ay ayaw na natin. Do you get me? I’m sure naranasan mo na rin ang bagay na yun.” Napalunok si Professor Gianna. Hindi nalang niya magawang sumagot sa sinabi ni Honey, sa nakikita niyang determinasyon sa mukha nito ay alam niyang hindi rin siya mananalo.

“Sa tingin ko kasi weird siya.” Umangat ang kilay ng kaibigan ko. “Weird?” parang na-offend pang tanong niya. “Okay. Misteryoso,” pagtatama ko. “Puno siya ng misteryo. Unang misteryo: Ano ang tunay na dahilan kung bakit nagtuturo siya sa school natin? Karamihan sa mga professor at staff ng College natin mga tubong taga Tala at kalapit bayan. Siya, ngayong semester lang siya naging professor dito, hindi ba? At bagong lipat lang siya sa atin. Sa tingin ko may something weird sa pananatili niya sa lugar natin,” paliwanag ko.

Sinalubong niya ang tingin nito nang papalapit ito sa gawi niya. Akamang hahalikan siya nito nang itulak niya ito. “‘Wag kang magkunwaring okay tayo, BK.” Napapikit ito pagkuway sinuklay ang buhok pagmulat. “Bakit magkasama kayo ng lalaking ‘yon?” “Hindi lang siya kung sino lalaki, BK. Professor ko.” “Yes. professor na namamantala ng estudyante! F*ck!”