Novel & Cerita Pulang Bahay

hindi na naman nito pinatapos ang sasabihin ng tao ng mag salita ito. “No regresé para salvarte a ti y a tu familia, regresé porque no quería lastimar a quien amo. Me voy ahora..” (I didn't come back to save you and your family, I came back because I didn't want to hurt the one I love. i leave now..) malamig na wika nito at umalis na ito sa harapan namin.

Bukod sa wala na siyang magulang at kamag-anak na malalapitan, hindi na rin siya maaaring bumalik sa bahay ampunan, pero bakit? Napahawak siya sa sariling ulo nang wala na siyang matandaan bukod sa mga iyon. Bakit hindi na siya pwedeng bumalik? Pinilit niyang tandaan ang lahat, ngunit kahit anong piga ang gawin niya sa isip, wala na talaga siyang maalala pa. Bakit hindi na siya pwedeng bumalik ng bahay ampunan? Bakit hindi niya maalala ang dahilan? 'I'm done with you. Sleep well, Hayatım.'

Pero yun nga lang malayo ang sentro kailangan mo pang tawirin ang sapa man yan o mahabang lakaran para makarating sa paroroonan. Kung ako pipiliin. Gusto ko ang dalawa. Kung isa lang ang pipiliin hindi ko pa masabi dahil pareho ko pa silang dalawa na gusto. Pero kapag may babalikan at paulit-ulit kong babalikan na lugar, walang iba kundi ang tahanan namin sa probinsya. Ang tahanan kung saan ako masaya, kung saan ako nagmulat, kung saan ako natutong maglakad at tumakbo. Ang tahanan na kung saan ako tumawa at umiyak lalo kapag napapagalitan ni nanay. Ang tahanan kung saan nakakatulog ako na walang pangamba at takot.

Dahil sa kaniya naman ako uuwi, kahit traffic pa iyan, as long as siya ang uuwian ko wala ang lahat ng iyan. Ang sarap sa feeling sabihin na finally I'm home. Pawi na lahat ng pagod kapag ang isang tao na gusto mo makita ay nasa harap mo na. You will say, 'heaven'. Home na hindi bahay kundi tao. Ang taong siyang sinisigaw ng puso mo. Ang laging hinahanap ko umaga, gabi at magpakailanman. Walang kapantay.

Ngunit mas makakahinga ako ng maluwag kapag tuluyan na akong nakalabas sa gate at makabalik sa aking bahay. "Thank you, Lord. I'm safe," pasalamat ko sa Diyos nang tuluyan na akong nakalabas ng gate. Nagtatakbo ako palayo sa bahay na iyon at ipinangako ko sa aking sarili na hinding-hindi na ako dadaan pa sa bahay na iyon.

“Yeah, that's the plan. Habang inaayos pa ang kitchen ay maaari tayong pumunta roon sa Big Lake. We’ll be back tomorrow or the next day. When do you want to leave?” “After breakfast.” Muli siyang bumalik sa banyo at tinitigan ang sarili. Nakahilamos na siya't lahat-lahat pero pulang-pula pa rin ang pisngi niya sa pagkapahiya! ON TO THE NEXT CHAPTER >>>

Talaga nga palang nasa Pinas na sila Dahil hindi naman traffic, mabilis na din silang nakarating ng bahay kung saan sila titira. Ang bahay na ito ay ipinundar niya na habang nasa Australia pa sila. Alam niya kasi sa sarilli niya na babalik siya ng Pinas eh.

Nag-bakasyon ito sa Japan at ngayon ang flight pabalik ng Pilipinas, nawala na sa kanyang isipan iyon dahil sa sobrang gulo ng kanyang utak kahapon. HONEY: Welcome back. Sleepover agad? Baka gusto mo munang mag-hi sa pamilya mo, para malaman man lang nilang buhay kang nakabalik. Ibinalik na ni Honey ang cellphone sa side table, gusto pa kasi sana niyang bumalik sa pagtulog. Natigilan lamang siya nang may gumalaw sa tabi niya. Dahan dahan siyang lumingon sa kaliwang side ng kama.

Saan? “Ah!!!” sigaw ni Everlee sa isipan. Gusto niyang malaman. Pero hindi siya pwedeng magmulat! “Habang maaga pa, itigil mo ‘yang pag-inom, Everlee. Yari ka sa Mama at Papa mo kapag nakarating sa kanila. Siguradong mapapabalik ka ng Pilipinas nang wala sa oras.” At napamulat na siya doon. Alam pala nitong gising na siya.

Flashback "Last na lang to Rydyer ah. Pagkatapos natin sa Tagaytay, wala ka ng pagkakataong lumapit pa kay Jenna. Lubus-lubusin mo na't umalis ka na sa Pilipinas at umalis ka na rin sa buhay niya. Isipin mong paglayo mo sakanya, ay para na rin sa kaligtasan niya. Alam mo yon." Tama na to. Kailanganng awatin ko na to. Isang pagkakataon na lang at babalik na rin sa lahat ang dati na parang wala lang may nangyari. "Pangako, panghuli na to. I'll travel back to France and never come back to the Philippines. Sasama ako sa pamilya ng kaibigan ko dun." Pagsisiguro niya.