Quotation About Social Media の小説・ストーリー

saad ko. “What about your friends, work and other more things? Kaya mo bang iwan ang lahat?” tanong niya, saglit akong natahimik at napabuntong hininga. “Hindi naman por que lalayo ay iiwan na sila agad. I mean, siguro nga iiwan sila, pero hindi naman mawawala forever. There are tons of social media apps now as a form of communication, and we can always meet up and see each other…” paliwanag ko. “Hindi naman kasi puwedeng mabuhay ako na nakadepende lang lagi sa ibang tao. Paano kung nag-stick ako kasama sila, eh, alam ko naman na darating din ang araw na bubuo sila ng sarili nilang pamilya? Things will never be the same again after that. Everything is changing. In this world, nothing is cons

“At saka isa pa, mayroon naman akong simcard. Hindi ko kailangan ng social media para makausap ang pamilya ko. Nagte-text o ‘di naman kaya ay tumatawag na lang ako sa cellphone ni mama kapag may gusto akong sabihin sa kanila.” Tinaasan ako ng kilay ng bruha. Mukhang hindi makapaniwala sa sinabi ko. “Weh? ‘Di nga? Mamatay?” pang-aasar pa nito. “Parang imposible naman yata iyang sinasabi mo, Syd? Ikaw lang yata ang millennials na nakilala kong walang hilig sa soc med, my gosh!” “Aba! Eh, ‘di huwag kang maniwala!” natatawa na lang na sagot ko.

sabi ni Eliza kay Alexander na sumang-ayon naman nga sa sinabi niya. "Yeah, you're absolutely right, baby. Sang-ayon ako sa mga sinasabi mo sa akin. Wala naman talagang maidudulot na maganda ang paggawa ng masama, 'di ba? Kung gumawa ka ng masama ay masama rin ang babalik sa 'yo at kapag gumawa ka naman ng kabutihan sa kapwa ay kabutihan rin ang ibabalik sa 'yo. It may sounds cliché pero totoo. One hundred percent real. Sa panahon kasi ngayon ay 'yon na lang talaga ang kailangan natin lalo na puro technologies, gadgets at kung anu-ano pa na produkto ng science na ang lumalamon sa sistema natin na minsan nakakalimot na tayo ng tamang gawin. Kagaya sa mga social media na kahit ano ay puwede mo

Mahaba niyang litaniya. "Kaya nga'y kung may maririnig ka man o malalaman sa social media. Huwag na huwag kang maniwala dahil walang katotohanan iyon lahat. Nagkakaintindihan ba tayo, Sammy?" Tumango ako.

“Good morning, everyone. Relax. Hindi pa tayo gumagawa ng time machine.” Ilang tawa ang narinig, sapat para mabasag ang tensyon. Umupo siya sa dulo ng mesa, tumingin sa lahat. “I saw the videos. I read the comments. One incident, one car, one viral storm. No injuries. That’s the good news. Bad news—social media thinks we sell death machines.” “Knox, we need a recall,” sabat ng isang director. “Recalls sound like panic,” sagot niya, kalmado. “Panic kills stock prices. OTA update sounds like control. Control saves trust.”

Hindi niya alam kung bakit bigla siyang kinabahan sa kaseryosohan ni Zayden. "Marami kang mababas na hindi maganda roon. Kaya hangga't kaya ay mag-lie low ka muna sana sa social media. Huwag mo masyadong damdamin ang mga mababasa mo roon. People who hides on their screens and keyboards know nothing, alright? Those people don't matter..." Mabilis na tumango si Chloe. Seryoso man ay masaya pa rin ang puso niya na kahit papaano ay concern si Zayden sa kanya at sa mararamdaman niya.

"Wala ang kapatid ko. Sabihin mo lang kung may sasabihin ka." Tumingin si Lucky sa basket ng prutas na kanilang ipinadala at sinabi nang may ngiti. "Ito ba ang iyong katapatan sa paghingi ng tawad? Pinagsalitaan ninyo kami ng masama sa social media at sinira ninyo ang reputasyon namin. Magpapadala lang kayo ng ilang basket ng prutas?"

Protect yourself. Bakit kailangan iyung opinion mo ay dapat ma-apply din sa akin? Bakit kailangan same tayo ng pananaw sa buhay? Iba-iba tayo ng background, environment, and different how we raise. We all not same. I’m happy that social media is promoting having a peaceful life. Trust me, it’s different to live a private and peaceful life - no one can harm you, and ruin your plans. Silent is the killer. The world is not happy with your achievements that’s why it ruins your happiness.

Humugot na lamang ako nang malalim na hininga, at piniling mag-scroll na lang sa social media para libangin ang aking sarili. Kung matagal pa sila roon, I think mas magandang manood na lang muna ako nang kung ano-ano ngayon sa social media. “Are you hungry, Young Lady?” Umiling ako bilang sagot. “No. I’m good. Thank you.” “What about drinks, Young Lady?”

dagdag niya pa. “Huh? Magse-send lang ng pera, kailangan pang i-add sa social media?” Kumunot ang noo ni Eunice. Pero maya maya ay sumilay ang ngiti sa labi nito. “Anyway, hindi naman porke’t hindi mo siya kilala ngayon, eh ganoon din sa future. Friends na nga kayo sa social media, so puwede mo nang i-level up, ‘di ba?”