Novel & Cerita Quotes About A Good Teacher

Plus blackout pa. Hinubad ko na ang mga damit ko at humarap sa salamin. Damn, I'm so beaten. Pero unti-unti na ding nasasanay ang katawan ko. That Lesbian is a monster teacher. But I admit na magaling siyang magturo. Her discussions are easy to understand. Hinding-hindi kami mahihirapan sa pag-intindi and afterwards, ituturo niya naman sa amin ang tamang execute ng mga movements. She's a good mentor.

“W-well…hindi ba totoo naman yun? I mean, nangyayari naman talaga sa totoong buhay yung nai-inlove ang babae sa lalaking kinaiinisan nila.” “Ibahin mo ako because I’m not, hindi ako pumapatol sa parang kapatid ko na.” “Hindi ko namang sinabing may chance kayo ni Zion, although mas matured itong tingnan at mas bata ka namang tingnan, so kung sakali man ay hindi na rin halata.” “Nakalimutan mo na ba na isa sa code of ethics ng mga teacher ay bawal silang pumatol sa estudyante nila? Kaya please lang, don’t intoxicate my mind.”

Pinilit niyang ngumiti, “Okay na po ako, Teacher. Lahat ay maayos na.” Huminga ng malalim si Teacher Riza at nagsabi, “Alam ko yung mga kumakalat online. Kahit matanda na ako, nakakarating pa rin sa akin. Pero kilala kita, ikaw mismo pinalaki at hinubog ko. ‘Wag mong dibdibin ang mga salita ng netizens. Wala silang alam.”

Pabulong na sabi ni Tanch kaya napatawa ako at tumango tango. Nagsimula na ang klase. Nakikinig lang kami kasi puro discussion lang naman at may surprise quiz pero nasagutan ko naman lahat. Nakangiti kong pinasa sa teacher ang papel na sinagutan ko. Studyante na ulit ako. Mahirap pero masaya kasing mag aral. Ito din ang sinabi ni Kuya sa akin, mahalaga ang merong kaalaman kasi iyon lang ang kayamanan na madadala ko habang buhay.

sabi ko nung makabalik siya sa tabi ko. "I had a good teacher," sagot niya. "Sabi mo noon, ang tunay na halaga ng tao ay wala sa bank account, kundi sa kung paano siya nakikitungo sa mga taong walang maibibigay sa kanya." "Naalala mo pa pala 'yun," sabi ko, medyo nagulat. "Lahat ng sinabi mo, Celeste, naalala ko. Kahit 'yung mga panahong hindi ako nakikinig, nakatatak na pala 'yun dito," turo niya sa kanyang dibdib.

Sa klase ng mga sulyap na ibinibigay ng teacher na ito kay Veronica alam kung nagagandahan ito sa kanya. "Pero Sir, ngayun na dapat ako mag-start! Mabait naman po si Teacher Josh tsaka magaling naman siguro sya magturo." sagot ni Veronica. Matalim ko itong tinitigan. Sasagot-sagot pa eh at ipinagtatanggol nya pa ang lalaking ito.

"Hindi ko naman kailangan ng boyfriend, eh. Ang kailangan ko, mahanap kung ano ba talaga 'yung purpose ko sa mundong 'to. Pag nahanap ko na ang sagot, do'n lang ako magiging sobrang masaya." Napailing na lamang siya at saka ako ginabayan sa pag-upo. "You are doing great with teaching, do you know that?" "I can't say I do, but my past students used to love me. I guess?" "I want to say sayang, but it might make you feel bad. It's just rational to quit a job that doesn't bring out the best in you, nor does make you question life even more." That's Kelvin for you. Someone who doesn't judge too quick, and would go all the way to understand your situation. A person who gives an advice without maki

"You made me cry too early." "You just jumped to conclusions. Basta, magte-take ka ng exam. Ipagyayabang ko sa buong mundo na may girlfriend akong educator!" "Mataas talaga ang tingin mo sa mga educator, ano?" "Of course! I can't imagine the world without educators! Sino ang magbubuild ng professionals kun'di sila—kayo. Hindi basta-basta ang mga guro, Lyv. Sila ang siyang tulay patungo sa progresibong mundo na ginagalawan natin ngayon. The world will remain a blank space without the teachers," sabi ng lalaki na puno ng paghanga sa mga guro.

“Wala si sir Hace na kakausap sa kanya kaya ako nalang ang nag -entertain.Mabait naman s’yang kausap,’wag ka lang titingin sa ,mata niya.” Natawa kami pareho sa huling sinabi ko. “Oo nga eh,nakakatakot talaga s’yang tumingin. Pero dahil sa sinabi mo,naalala ko tuloy ang sinabi no’n ng teacher namin.’Don’t judge a book by it’s cover’!”

Pero sa dulo ng paningin niya, may isang papel na iniwan sa mesa niya. “They judged you before they understood. Keep teaching, Ma’am. We need more like you.” – Anonymous Hindi niya alam kung sinadya ba ‘yon o napadaan lang. Pero kahit isang maliit na piraso ng papel, parang nagdulot ito ng bigat na gumaan. Sa dami ng bumabatikos, sapat na minsan ang isang paalala na hindi siya nag-iisa.