Quotes About A Good Teacher Novels & Stories

tugon ni Christopher. “Yung mga teacher na ‘yun parang di mga teacher, iinom di ba may kalse sila? Buti nalang talaga ay hindi ka natuloy na mag teach at nag pilot ka, bad influence mga ‘yun, baka nagsasama pa ng mga student? Eh hindi ka man lang tumawag o nag-reply sa mga text ko...” nagtatampong tono na sagot ko.

"You made me cry too early." "You just jumped to conclusions. Basta, magte-take ka ng exam. Ipagyayabang ko sa buong mundo na may girlfriend akong educator!" "Mataas talaga ang tingin mo sa mga educator, ano?" "Of course! I can't imagine the world without educators! Sino ang magbubuild ng professionals kun'di sila—kayo. Hindi basta-basta ang mga guro, Lyv. Sila ang siyang tulay patungo sa progresibong mundo na ginagalawan natin ngayon. The world will remain a blank space without the teachers," sabi ng lalaki na puno ng paghanga sa mga guro.

“Wala si sir Hace na kakausap sa kanya kaya ako nalang ang nag -entertain.Mabait naman s’yang kausap,’wag ka lang titingin sa ,mata niya.” Natawa kami pareho sa huling sinabi ko. “Oo nga eh,nakakatakot talaga s’yang tumingin. Pero dahil sa sinabi mo,naalala ko tuloy ang sinabi no’n ng teacher namin.’Don’t judge a book by it’s cover’!”

Pero sa dulo ng paningin niya, may isang papel na iniwan sa mesa niya. “They judged you before they understood. Keep teaching, Ma’am. We need more like you.” – Anonymous Hindi niya alam kung sinadya ba ‘yon o napadaan lang. Pero kahit isang maliit na piraso ng papel, parang nagdulot ito ng bigat na gumaan. Sa dami ng bumabatikos, sapat na minsan ang isang paalala na hindi siya nag-iisa.

“Gusto raw makipag-usap ng mga magulang sa’yo.” Tumango si Anne, mahinahon at may kumyansa siyang humila ng upuan at umupo. Nagpatuloy ang principal na nakatingin sa mga magulang. “Sa totoo lang, si Teacher Anne ay isa sa mga pinakamahusay nating guro. Bukod sa pagiging awardee ng ‘Excellent Teacher’ sa lungsod, napakaresponsable rin niya sa mga estudyante kahit sa personal—”

Aray ah tinamaan ako, minsan ganyan ako eh pero kahit pa minadali ang gawain ay maganda ang gawa ko, ‘di kasi ako bobo may katamarang taglay nga lang minsan. “As my previous profesor, what do you think is your first and second job?” random na tanong ko habang naghi-highlight ng lectures sa Asian studies. “The first job of a teacher is to make students fall in love with the subject and the second is to make them a better person because education is not just about teaching theories and giving exams, it’s not about academics all the time..” “Tama na sana eh, kaso mali ka sa pangalawa,” tugon ko habang dinidikit ang sticky note sa taas ng pahina ng binabasa ko.

Isa sa mga speaker ay isang dating scholar na ngayon ay nagtatrabaho bilang teacher sa kanyang sariling bayan. “Kung wala ang foundation,” sabi ng guro sa entablado, “hindi ako magkakaroon ng pagkakataong mag-aral.” Tumingin siya sa audience kung saan nakaupo sina Samuel at Aurora. “Ang pinakamahalaga sa lahat,” dagdag niya, “ay hindi lamang ang tulong na ibinigay nila—kundi ang halimbawa na ipinakita nila.”

Tahimik akong nakikinig, sinusubukan ding buuin ang sagot ko sa isipan ko. "Akira Quezon?" Tawag ni Ma’am Castillo. "What are your thoughts?" Nagulat ako, pero agad kong inayos ang sarili ko. "Understanding human behavior is important for teachers because it helps us respond to the needs of our students," sagot ko nang may kumpiyansa. "When we understand their emotions and behavior, we can adjust our teaching methods to ensure they learn effectively. It also allows us to build stronger connections with them."

Halos lahat ng link ay puno ng pag-aalipusta laban sa kanya: "Grabe, hindi ko kayang tanggapin na ganito ang isang outstanding teacher!" "Kung ang anak ko ay nasa klase niya, agad ko siyang ililipat!" "Narinig ko, itinapon siya ng mga magulang niya mula sa top class patungo sa last class sa grade!" "Pero hindi ba nito aakitin ang mga tatay ng mga estudyante sa class eight?!" "Iminumungkahi kong kanselahin ang karapatan ng babaeng guro na ito sa Outstanding Teacher Award!"

Nanatili pa rin ang paningin ko sa lalaking nasa harapan na ngayon ay nakangiting kinakausap ang teacher namin. Gosh! Straw ba siya? Mukhang paborito siya ng mga propesor dito. Kung anu-ano na ang gusto kong sabihin sa kaniya, pero hindi ko naman masabi dahil bawal. Baka mamaya ay bigla akong dalhin sa detention.