Quotes About A Job の小説・ストーリー

"Well, dapat pala iniwan mo rin yang balls mo sa labas bago pumasok sa office, kasi wala silang silbi dito." Napakurap ako. Na-off guard ako sa hirit. "Grabe ka. Character assassination na ‘to." "Pfft. Kung character mo ay parang expired na cereal, kailangan na talagang i-assassinate." Umiling ako. Napahawak ako sa sentido habang pinipigilang matawa. “Wala ka na bang ibang trabaho? O ako talaga hobby mo ngayon?” "Ikaw ang trabaho ko. Acting CEO ka nga di ba? Eh ‘di ako ang Acting Tagapuna ng Acting CEO.”

Parang may tumama sa pride niya. “Excuse me po?” “I’m not insulting you,” kalmado nitong sagot. “I’m asking because I only make serious offers to people who actually need them.” Napalunok siya. Hindi niya gustong umamin. Pero hindi rin siya kayang magsinungaling. “Kailangan ko po ng trabaho,” mahina niyang sagot. “Good. Here’s the job,” tuloy nito. “Make me laugh.”

"Ngayong araw, kailangan mo akong bigyan ng pwesto sa buhay mo. Isang malinaw at walang kalokohang sagot." "Huwag mong isipin na basta mo na lang ako matatakasan!" dugtong pa ng lalaki. "Kung hindi, wala akong balak na papasukin ka sa trabaho sa buong linggong ito." Anong ibig sabihin ng hindi papasukin sa trabaho? "Oo, kung ano ang iniisip mo, 'yun nga. Magpapatuloy lang tayo rito hanggang sa maisip mo ang tamang sagot."

Sa loob ng maraming taon, paulit-ulit siyang minamaliit ni Jeston. Unti-unti nitong winasak ang kumpiyansa niya sa sarili hanggang sa masanay siyang pagdudahan ang sarili niyang kakayahan. Tahimik siyang pinagmasdan ni Sven. Pagkatapos ay yumuko ito upang magpantay ang kanilang mga mata. “There's no such thing as a superior or inferior job.” Malumanay ngunit matatag ang kanyang boses. “Every profession matters. At lahat ng tao may pagkakataong magningning sa sarili nilang larangan.”

Pagkatapos ay sinabi niya nang mahinahon, “Zack, pumunta ako dito para mag-apply ng trabaho. Labas ka na rito." "Maghanap ng trabaho? Tignan mo ang sarili mo. Isa kang talunan. Anong klaseng trabaho ang pwede mong applyan dito? Sigurado akong walang gustong kumuha sayo bilang kanilang security guard. Hindi ba tama ako?" Malamig na ngumiti si Zack at sinabi iyon. “Anong pakialam mo?” Malamig na sinabi ni Harvey.

aniya pa at tinikwasan ito ng nguso. "It's your job, Kiana." "Alam ko pero sana naman maging considerate ka, 'no? Hindi naman ako robot na kapag sinabi mong gawin ko ngayon,, dapat tapos na. Tao ako. Napapagod din ako, nadi-drain, nawawalan ng drive to do my job at normal iyon and you should understand that," sermon niya. "palibahasa hindi naranasang maging mahirap at maging empleyado," mahina pa niyang bulong pero ang totoo gumagawa lang talaga siya ng dahilan para makalusot sa trabahong hindi niya nagawa.

At bumulong pa siya, “Kagaya na lang ng ugali mo minsan, mas madaling sampalin kaysa kausapin.” Narinig niya ang mahinang tawa mula kay Lukas habang marahan nitong hinugot ang papel. Halos hindi siya makapaniwala. Ano na naman kayang nakain ng boss niya at bigla na naming umiba ang ihip ng hangin. Kung ganito lang ito lagi, baka hindi siya magtagal sa trabahong to. Kailangan niyang magpakalayo-layo. Pero syempre joke lang, kailangan niya ng trabaho.

Para bang sa kabila ng lahat, may liwanag na pumapasok sa madilim niyang mundo sa tuwing naroon si Zach. "Ano kayang iisipin ng mga empleyado mo kapag nakita ka nilang ganito?" natatawang tanong ng babae "Siguro kapag nagtrabaho ka sa isang restaurant tanggal ka agad dahil tamad kang pumasok" Napangiti si Zach at dumilat, tinitigan siya nang diretso. "Walang mas importante kaysa sa'yo, Jhaira. I can find another job, but I can't find another you."

People has the right to say I'm incompetent enough. Nang makitang napaisip ako ay ngumiti ito sa akin. "Don't get me wrong, I'm not judging you for being an undergraduate. In fact, I'm amazed, how can someone like you get this job? I think my reaction is just normal. I know for sure that you know GGC is the biggest company in the country and it's placed the third in Asia, it's very competitive. I wonder what's with you and you got the job easily."

galit na galit kong sabi. "Miss.. huwag naman Miss, maawa ka, I love my job," maarte pa nitong sabi. "Kung mahal mo ang trabaho mo, dapat hindi kalandian at kabababuyan ang ginagawa mo sa oras ng trabaho!lumayas ka sa harapan ko, alis!" I shouted in deep anger na halos lumuwa na ang litid ng aking leeg.