Quotes About A Job の小説・ストーリー

Isinubsob niya ang sarili sa trabaho hindi lamang para matutunan ang pamamalakad ng kompanya kundi para makalimot—makalimot kahit panandalian lang. "Huwag mo masyadong ibabad ang iyong sarili sa trabaho, Seraphina," marahang wika ng kanyang tiyuhin habang pinapanood siyang hindi man lang kumukurap sa harap ng laptop. "It’s not good for you... and for you—"

Just admit it, your desire for me is much greater than your care about your job. Huminga siya nang malalim. "Hindi mo naiintindihan. I admit that what we had was amazing and special to me. It was also my first time, and you will remain unforgettable in my mind for the rest of my life." He explained with a soft tone. "But I can't lose my job. Not now, Odette. I can never afford to lose it."

Nagawa niyang magkaroon ng magandang tulog sa gabi. Pagdating pa lang niya sa workshop, may narinig siyang ingay mula sa loob. May pinapagalitan si Mr. Yaleman. “Hindi mo man lang kaya ang maliit na trabahong ganito, bakit kailangan kitang kasama? Ang trabahong ito ay hindi angkop sa iyo. Dapat lumipat ka na lang ng career. Sa halip na gawin ang trabaho, sinira mo ang lahat!"

Mas lalo na kung ikaw ang subject ng obsession n'ya. "Point taken. Puwede ka ng maging philosoper sa dami ng mga quotable quotes mo. Come to think of it, sisikat ka. If you want to change your career, now's the time." "I'll take that as a compliment, baby doll. But no thanks. Busy ako." Inungusan ko siya. Ang kapal talaga ng apog ng gunggong na 'to. "Humor me. What do normal people do?"

mahaba niyang sagot dito. "At sa pagkakaalam ko, I have a good records from my past job. And about loyalty and trust, I can assure you that you can count on me. Tulad nga nang sinabi ko kanina trabaho lang ang ipinunta ko dito nothing more, nothing less," dugtong niya pang sagot. Nakita niyang tumatango-tango ito. 'Naiintindihan kaya niya mga pinagsasabi ko dahil maski ako hindi ko na alam mga pinagsasagot ko. Mukhang sasablay pa yata ako, my gosh.'

sarkastiko niyang pagkakasabi. Pagkakataon ko naman para mangunot ang noo. Sinasabi niya ba na masama akong tao? Well, hindi ko din naman siya masisisi kasi kahit sino naman na makakaalam ng ginagawa ko sa buhay upang kumita ng pera ay ganoon ang iisipin. "I'm not my job," mataray kong sabi sa kan'ya. Isa lamang iyon sa mga english phrases na baon ko patungong New York. Hindi ko alam na magagamit ko 'yon ngayon.

“Sure ka bang hindi scam ‘tong trabaho na ‘to, Jasrylle? Baka mamaya, ibugaw mo na naman ako, ha. Sinasabi ko sa ‘yo, quoting-quota ka na. Isa pang aya mo sa akin sa ganiyang trabaho, hindi na talaga kita kakausapin kahit kailan.”

"May six month contract ako, atsaka kailangan ko ng one year experience bago makahanap ng mas magandang trabaho." Patuloy ako sa paghigop sa mainit kong kape, bigla rin sumagi sa isip ko ang katagang; Mahal mo nga ang trabaho mo pero mahal ka ba ng kompanyang pinapasukan mo? "Gusto ko na rin magresign..." mahinang sabi ni pia na nagpatigil sa akin sa pag-inom ng kape. "Pia, Learn to rest, not to resign. The best way to appreciate your job is to imagine yourself without one."

"Syempre may pake ako kase sakin mo ibibigay yong pera. Pano nalang kung ninakaw mo yong pera di, madadamay ako pag nagkataon!" "What do you think is my job? Stealing? Or what do you think of me a thief? Are you stupid?" "Ayan ka na naman ah! Tigilan muna sabi ang pag tawag sakin na stupid!" "Okay, sige sabihin mo nga sakin. Ano bang trabaho mo? May trabaho ka ba talaga o nag f-feeling may trabaho ka lang?" "Stop asking, hindi ko sasabihin sayo."

Alam kasi nito na kung hindi ito dumating ay natutok na naman siya sa trabaho sa mga oras na ito. “Ang trabaho ko ang buhay ko, alam mo yan.” Kumunot ang noo nito at bumakas ang pag-aalala sa mukha. “There’s more to life than work, Sha. Get a life or a sex life. You’re not getting any younger. Hindi mo p’weding iburo na lang ang sarili mo sa kakatrabaho. Sayang naman ang maganda mong lahi kung hindi ka magpaparami. Matutuyot ka na lang dahil walang dumidilig.”