Quotes About Cleaning The Environment の小説・ストーリー

"Nabayaran mo ako para maglinis at mag-ayos dito sa penthouse mo. Paano ako makakabawi kung tulog ako nang tulog?" Natawa siya nang mahina, yung tawang nanggagaling sa dibdib na nagpapatagtag ng puso ko. "Anya, you’re not going anywhere, are you? You’re stuck with me here. I know you won't run away or be too lazy to clean later. Besides, who says cleaning should be done early in the morning? The dust isn't going anywhere."

May nakaguhit na ngiting puno ng kasiyahan sa kanyang labi. "Minsan, ang apoy ang pinakamabisang paraan ng paglilinis," mahina niyang bulong. "Ngayon, kahit subukan pang patunayan ni Rosemary ang kanyang halaga, wala na siyang pundasyong mapanghahawakan." Nakanginig na nagtanong si Rina mula sa kanyang tabi. "Madam... huwag po ninyong sabihing kayo ang—"

Mabuti na lang at private ang property na ito, kaya mas lalo kong na-e-enjoy ang view dahil bukod sa sariwa ang hangin, maganda rin ang tanawin, hindi kagaya kung para sa publiko ito. Sobrang kalat, tapos maraming pagkain na ang nakabalandra sa gilid, kaya siguradong kung saan-saan na lang itatapon ang mga basura nila dahil iisipin nila na may maglilinis naman. And I hate that mindset. We only have to protect nature by respecting it; isn't that hard to do? "Gusto mong tumayo para malapitan natin sila?" Bulong niya sa akin, nagkibit-balikat ako.

Ang pakiramdam ko, ang buong mundo ko ay nagugulo dahil dito. Ngunit, wala akong magawa kundi sundin ang utos niya. “Ayos na lang ito,” sabi ko sa sarili ko, kahit na punung-puno ako ng inis. Kumuha ako ng basahan at mga cleaning supplies at nagsimulang maglinis. Bawat pag-angat ko ng mga kalat, bawat pagwalis ng mga alikabok, iniisip ko ang oras na nasasayang ko para sa sarili ko at sa anak ko. Ang mga pangarap namin na magkaroon ng oras para sa isa’t isa, nasisira dahil sa pag-aabala niya sa akin sa araw na ito.

ika ni Aya habang hawak hawak ang kanyang isang walis tambo at pamunas. "Bakit kaylangan kong maglinis, malinis naman na ang desk ko at naka arrange naman yun properly," sagot ko dito. "Ang bisita nating importante daw ayaw sa mga madudumi at sa maalikabok. Kaylangan daw spotless," sabat ni Cheska na nandito na rin pala at busy din sa paglilinis. "At kaylangan din nating mag dis infect every corner of our desk kaya kung ako sayo magsimula ka na at malapit na silang mag ikot," ika ni Aya na kinagulat ko.

"Your apartment is so makalat..well, sakto today is my day off. I'll be cleaning your apartment so that I can prevent my self from thinking and stressing about things." Tumango ako sa sinabi niya, wala naman ng problema, madalas naman talaga niyang gawin yun. Maglinis para maiwasan ang pag iisip. Para bang nakagawian niya ng maglinis para doon ilabas lahat ng stress niya sa buhay. Matapos kong kumain ay nagpaalam na agad ako sakanya kase hindi ako pwedeng malate sa trabaho.

Seryoso ang mukha nito at sa sobrang tipuno niya ay ang taas niya tingnan. Ngayon ay oras na ng pag liligpit ng mga gamit namin bago kami umuwi lahat. Kahit papaano ay mabuti rin ang takbo ng trabaho namin ngayong araw. "Siguraduhin nyong malinis ang lahat bago tayo umalis dito sa park. Maapektuhan talaga ang kompanya pag naging pabaya tayo sa pag linis at pag ligpit dito," rinig ko naman na saad ni Yumi sa kabilang side ng park. Napangiti ako sa kanya habang pinapanood silang nililinis ang left side ng park.

Mag-focus ka sa reyalidad ng buhay, hindi sa mga bagay na imposibleng mangyari. ''Tulad nang paglilinis nitong hagdan?'' ''Oo! At hindi lang itong hagdan! Buong lugar!'' ''Do you think bagay talaga sa akin ang maging tagapaglinis?'' ''Ang cute naman niya!'' ''Narinig mo?'' ''Oo. Hindi ako bingi. Pero sila, mukhang may deperensiya sa mata. Sige na. Magtrabaho ka na. Marami nang nasasayang na oras.''

He's the destroyer and she's the cleaner. Umiiling niyang kinuha ang mga gagamitin sa paglilinis mula sa kabila at sinimulang linisin ang kalat. Inilagay niya sa garapon ang mga basag at tiyaka ito nilagay sa garbage bag. Siniguro niyang walang bubog na naiwan at malinis ang paligid. Ipinagpag niya ang mga kamay at hindi naiwasang mapatingin sa kaloob-looban pa ng bahay ni Royce.

Nang buksan niya iyon ay pumasok sa loob ang malamig na simoy ng hangin. “Hindi na rin masama. Akala ko polusyon ang sasalubong sa akin dito.” Napalingon siya sa lalaking nasa tabi na niya. Nakatingin ito sa labas. “My friends don’t want pollution. Kaya pinili nilang panatilihing malinis ang lugar at sinadyang taniman ng mga puno. Ang mga bahay naman ay sinadyang malayo sa isa’t isa para hindi crowded gaya ng mga ordinaryong subdivision,” paliwanag nito.