Quotes About Cleaning The Environment Novelas e Histórias

Hindi na bago sa akin ang kumilos at maglinis na walang anumang tunog. Sa mga sumunod na oras, tahimik lang akong naglilinis—mga mesa, hallway, malalaking bintana sa kabila ng kadiliman dahil sa pinasarang bintana. Dapat nga ay nakabukas iyon para may pumasok na liwanag, upang hindi dilim lang ang nakikita niya.

Hindi na ako nag-atubili pa at ginawa kong motibasyon ang galit at inis ko kay Locke para mas ganahan pa sa paglilinis. Tahimik ang buong paligid habang naglilinis ako. Tanging ang tunog ng aircon at kamay ng orasan ang naririnig ko. At habang pinupunasan ko ang mga alikabok ay biglang sumagi ang masasayang alaala namin ng mga magulang ko. “Talitha, anak, mahal na mahal ka namin ng iyong ama,” tila may bumulong nito sa aking tainga sa gitna ng katahimikan.

"They said that you should make a change of schedule dahil magkakaroon ka ng problema sa attendance kung whole week kang liliban sa klase nila para sa punishment mo." Umaga lang ang nakikita nitong magandang time para maglinis. Bukod sa hindi pa masyadong maaraw ay, marami pa siyang energy para tapusin ang mga kailangang tapusin. Unlike sa afternoon, bukod sa busy na ang fields para sa mga P.E. class ay mas makalat na rin at mas nakakasunog pa ang araw. "Why not clean in the afternoon, Sappy?" si Trisha, suggesting what she hates the most. "Two days nalang naman, sacrifice it for your own good. Common!"

“Ngayong gabi, hindi tayo mag-uusap tungkol sa mga numero o sa merkado. Mag-uusap tayo tungkol sa hinaharap. At ang hinaharap ay hindi na lamang tungkol sa pagpapalago ng yaman, kundi sa paglikha ng halaga mula sa mga bagay na hindi natin pinapansin.” Nagpatuloy siya, “Mayroon tayong isang panauhin ngayong gabi. Isang taong sa loob ng maikling panahon ay nagpakita sa ating lahat kung paano gawing ginto ang basura, kung paano gawing pag-asa ang desperasyon. Ang kanyang kumpanya ay hindi lang kumikita ng bilyon-bilyon; nililinis nito ang ating kapaligiran at binibigyan ng marangal na trabaho ang libu-libo. Ang kanyang pangalan ay kilala na nating lahat. Mga kaibigan, isang karangalan na ipakil

“Tara na, tanggalin mo na yang sofa mo at linisin natin ang bahay mo. Off ko naman sa ospital kaya ready ako maglinis.” “Ayoko!” reklamo ko. “Inimbitahan kita para sa pizza.” “At kakain tayo ng pizza. Pagkatapos nating linisin ang lahat, tara na.” Hindi ako gumalaw. Bumuntong-hininga si Aron at umupo sa tabi ko. “Sige na, maglinis na tayo. Makikita mo na habang nililinis mo ang bahay mo, maaayos mo rin ang nararamdaman mo at mas makapag-isip ng malinaw.”

“Ang liwanag sa dulo ng daluyan ay hindi ang dulo ng kwento, kundi ang patunay na ang tamang landas ay laging magdadala ng kabutihan. Ang ating mga pagsubok ay naging ating mga guro, ang ating mga pagkakaiba ay naging ating lakas, at ang ating pagkakaisa ay naging ating walang hanggang yaman.” Lumapit si Mila na may dalang maiinom na tubig, at habang inilalagay niya ito sa mesa, ngumiti siya nang malawak. “At tandaan ninyo—tulad ng anumang maayos na sistema, kailangan pa rin nating magbantay, maglinis, at mag-alaga araw-araw. Ang liwanag ay mananatiling maliwanag habang tayo ay patuloy na gumagawa ng mabuti, tulad ng pagpapanatiling malinis ng kanal at maayos na takbo ng makina.”

dugtong ko pa. Narinig ko namang napabuntong hininga siya bago niya ako hinarap. Itinaas niya pa hanggang siko ang suot niyang polo. Habang ang suit naman niya ay nasa kanyang kamay. "You know why there's a lot of people who are in low class like you? Because of that kind of mindset. Why settle for less when you can actually think of better plans so your life will be better? Why choose to sell these nonsense and cheap things? Like this place, why choose and let this place to be this stinky and full of garbages when you can actually clean it and take care of it? Market should be clean as this is the place where we tend buy our goods, isn't that too much to ask?" tuloy-tuloy naman niya na sabi

Nakakabingi ang katahimikan, palibhasa wala ng masyadong estudyante. Si Eunice naman nauna na dahil may pupuntahan pa sila ng mga magulang niya. I think i need to call my driver... Pumasok na ako sa cr at sinimulan na ang paglilinis. Nakakadiri itong linisan pero sa loob ng isang linggong paglilinis ko nasanay narin ako. I hate cleaning,sinanay ako ni dad na may katulong but when my mom is still alive she's always teaching me to clean a house.

"True innovation is sustainable. 'Yung hindi lang aesthetic ang iniisip, kundi kung paano ito makikipag-interact sa environment at sa komunidad sa labas. If a building requires massive carbon emissions just to survive the sun, it’s not the future. It's just a monument to ego." Isang collective gasp ang narinig mula sa mga kaklase ni Lauren. Sobrang tahimik bigla sa lecture hall. Everyone expected Anne to kick her out of the room or destroy her grade right then and there. Instead, Anne stepped closer to the podium. Napako ang tingin niya kay Lauren, analyzing the younger woman’s fierce determination. There was a dangerous, electric spark of tension in the air—an intellectual challenge that ne

May pagmamadali ang bawat kilos ng aming mga kamay na hinubad ang lahat ng saplot ng aming mga katawan. Walang pakialam kahit na kapwa estranghero sa isa’t-isa, ang mahalaga ng mga oras na ito ay matugunan ang tawag ng laman. “Ipagkakatiwala ko na sayo ang lahat, siguraduhin mo na malinis ang trabaho ng mga tao mo. Ayoko na masira ang lahat ng plano ko ng dahil sa kapalpakan ninyo.” Seryoso kong wika habang nakatingin sa kisame.