Quotes About Coffee And Friends Novels & Stories

The coffee. “Good luck,” I said, sweet as poison. “Baka lang makalimutan mo—people come here not just for coffee. They come for the books. Something I doubt your soulless café will ever have.” “Ouch. May hugot.” He leaned closer. “Inggit ka lang kasi may budget kami for real design. Hindi tulad nitong shop mo na parang pinulot sa ukay ang mga furniture.” My cheeks burned. How dare he?

It's not about the coffee but the special person in this place. Inilibot ni Cassandra ang tingin sa loob ng coffee shop. Lumaki ang ngiti niya nang makita si Althea, ang kaniyang kaibigan. Kinawayan siya nito nang mapansin ang pagpasok niya. Agad siyang lumapit sa mesa nito at nagbeso-beso sila bilang pagbati. Mas lumapad ang ngiti niya nang makita kung sino ang katabi ni Althea.

Niyaya pa ako nitong mag-coffee dahil may mahalaga raw kaming pag-uusapan. Tumikhim ako bago nagsalita, “Ano ang pag-uusapan natin? Mukha kasing sobrang halaga ng pag-uusapan natin dito eh.” Sarkastiko kong sabi. Bago ito nagsalita sumimsim muna ito sa kaniyang chocolate flavor na coffee, “Uhm. I-inform lang sana kita about sa relasyon naming dalawa ng boss mo.” Nagtama ang mata namin ng sabihin niya iyon. Pake ko ba sa relasyon nila ni AKihiro? Ex lang naman siya ng boss ko, kaya ano pa ang dapat kong malaman?

" Malukong sagot ni Chyrll. "Ewan ko saiyo, palibhasa ampalaya yang lovelife mo. Walang lalaking nagkakamali saiyo." Ganti kong pang-aasar sa aking kaibigan. Ganito kami palagi, mahilig kaming magkaibigan na tumambay sa kapihan. Kahit may sarili na kaming Coffee shop na dalawa. Gusto parin namin ang ganitong eksena. Gusto pa kasi namin madagdagan ang kaalaman sa pagbebenta ng mga kape.

Lumapit ako sa coffee section and got surprise, when I saw bunch of coffees that displayed in that area. "Justine look oh, coffee!" Nakangiting turo ko kay Justine sa mga kapeng nakikita ko. Mayroon naman palang ganito, bakit pinahihirapan ko pa ang sarili kong mag timpla ng punyetang kape para lang ma impress ang hudas kong amo? "Zafy mayaman din ako pero ni minsan hindi kuminang ang mata ko noong nakakita ako ng kape!" He sarcastically said that while smiling like as if I'm a fucking clown! Eh sa ngayon ko lang 'to nakita!

Sunday ngayon kaya laba day. "Oo. Bakit may alam kang hiring?" sagot ko habang naglalagay ng zonrox sa puti kong t-shirt. "'Yong kapatid kong mahilig magkape, may nabanggit siyang bagong coffee shop sa may quezon avenue. Masarap daw ang kape do'n. Malapit kasi sa office nila." Chika pa nito. "Oh, tapos?" "Nakita niyang hiring sila. Applayan mo kaya?" suggest pa nito. Napaangat ako ng tingin dito.

"Ah. Eh kasi tulog pa 'yung mga kasama ko. Saka pagod din kasi sila kaya 'di ko–" "What about coffee?," agad niyang putol sa sinasabi ko. "Ha?" "Let's have some coffee. Tayong dalawa," aniya na mas pinalawak pa ang pagngiti sa akin to convince me. Hindi ko alam pero kinakabahan ako sa inaakto niya. Isa pa, nasa event din siya kagabi na sobrang late na natapos at kung magkasama pala sila ni Cloud pagkatapos ng event. Malamang na mas wala siyang naging pahinga at mas matinding pagod pa nga.

Nagiging anti-stress na niya ang pag-inom ng brewed coffee. “Ang dami kong iniisip ngayon Myrna, lalo na sa nalaman kong totoong blood type ko,” kusang pag-o-open niya ng usapan sa babae. Subok naman niya ito sa pagiging good listener. At dahil pareho sila ng kasarian ay madaling nagkaroon sila ng closeness sila sa isa’t isa. Kaibigan din naman ang turing niya sa dalawa pa niyang empleyado sa restaurant. Humigop muna ito ng kape bago siya binalingan. “May bumabagabag ba sa inyo Ma’am? As usual, willing to listen po ako sa inyo.”

“Napadaan lang at nakita ko na parang masarap ang kape dito.” Napangiti si Jago, maya-maya ay dumating na ang black coffee niya. Tahimik pa rin silang magkaharap na naupo doon habang iniinom ang kanilang kape. Sa mga hindi nakakakilala sa kanila ay iisipin na mayroon silang coffee date. O mag-asawang napadaan lang doon saglit. “Kung hindi kita nakilala, I probably wouldn't like drinking this bitter, dark stuff.” biglang sambit ni Felicity, a deep feeling welling up inside her. Hindi alam kung nalulungkot ba siya.

Sa kanilang pagtutulungan at walang humpay na pagsisikap, unti-unting nagbunga ang kanilang mga sakripisyo. Ang coffee shop ay naging paborito ng mga tao sa kanilang komunidad. “Ang sarap ng kape niyo! Sobrang cozy pa ng lugar!” sabi ng isa sa mga customer. “Nagtagumpay tayo, mahal! Tayo ang gumawa ng mga ito,” sagot ni Nikolo, habang sabay nilang tinatanggap ang mga papuri.