Quotes About Coming Back Stronger นิยาย & เรื่องราว

"God gives us challenges in life not to break us down but to make us stronger. He will never leave us. Tandaan niyo sana 'yan." "At para sa mga matapang na ibinahagi ang mga kwento ng buhay nila, gusto ko'ng magpasalamat sa inyo. Alam ko'ng habang nakikinig kayo, marami rin kayong natututunan at kasama na 'ko ro'n. Pinatunayan niyo na naman sa'kin na kahit ang guro ay pwedeng matuto sa mga estudyante."

Kasi iyon ang pinakamalaking takot nila. "But listen carefully." Huminto si Aaron sa gitna ng stage. "The people who survive..." Unti-unting tumalim tingin niya. "are not always the smartest." "They're the ones who keep showing up." Napalunok si Joan. "The ones who continue even after humiliation. Even after rejection. Even after breaking down." Napayuko si Trish habang tahimik na nakikinig. "Because success isn't built overnight." Mabagal na ngumisi si Aaron.

“You’re really calm about this.” Ngumiti ako ngunit walang bakas ng kahinaan. “I learned the hard way,” sagot ko. “When people want to see you fall, the best revenge is to stand taller.”

Mas lalo akong nabadtrip dahil hindi siya lumalabas. "Damn it! Kung ako hindi aabot sa job interview ko ipapahanap kitang gago ka!" I shouted again at kinatok-katok ang bintana ng sasakyan para lumabas siya. A traffic enforcer just came to talk about me and to help me.

May mga salitang parang pilit kong tinatanggihan pero totoo pala. “I have to go,” sabi niya habang tumatayo. “Kaya mo ’yan. Damian never brings weak people here. If you can’t fight now, flee. But when you’re ready—come back stronger.” Unti-unti siyang naglaho sa dilim ng kakahuyan, pero naiwan sa akin ang mga salitang iyon, mabigat pero makabuluhan. Kapag sumuko ka, talo ka.

"The strongest people aren't the ones who never break... they're the ones who don't let anyone see the cracks." - Nagising ako kinabukasan na mas maayos na ang pakiramdam. Hindi na masyadong masakit ang katawan ko at nawala na rin ang matinding hilo kagabi. Medyo mabigat pa rin ang pakiramdam ko pero mas okay kumpara kagabi. Nakahiga ako ngayon habang nakatitig sa kisame.

"Sadyang malupit ang tadhana,no? Talagang pararaanin pa tayo sa maraming pagsubok para maging magkasama muli tayo. Mabuti na lamang ay hinayaan niya tayong maging masaya ngayon." Lumalambot ang ekspresyon kong ngumiti sa kanya. "Hindi lang masama kundi mapayapa pa. Pero nagpapasalamat ako. Nagpapasalamat akong nanatili ka. You always stay strong even when the world seems to turn against us. Even everything seems impossible."

Ngunit sigurado siya sa isang bagay nang mga sandaling iyon. “I believe you are strong. Time molds you to be stronger. You are the one they are putting in this problem because you are the strongest,” sabi niya rito. “Hindi ang mahihina ang mga ipinapadala sa giyera. Iyong malalakas at madaling gumaling ang sugat ang parating nasa unahan. Ikaw ang sundalo ng buhay mo, Liberty. Nararapat lang na ipaglaban mo ang tingin mong tama para sa ‘yo…”

"...But it's okay, life is like that. Those trials will help you become the person you never expected to be. It will help you, mold you and make you even stronger than you used to be. One day you will just laugh at all those shits and thank those who made you experienced it. You will come laughing at their face and screaming. Damn! I succeeded, thank you fuckers!" Then I realized that he was talking to me. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa sinabi niya o hindi but somehow it helps me. The last sentence he said made me smile. He's right malalagpasan ko din ang lahat ng 'to.

halos tulala nitong saad na ikinabuntong hininga ko na lamang. "Pero hindi pa naman huli ang lahat, hindi ba? Tama siya sa una niyang sinabi, na at least nabubuhay ka pa. You can still do everything to gain your strength and turn that tragedy as your inspiration," tapik ko nang makailang ulit sa kanyang balikat.