Quotes About Decisions In Life นิยาย & เรื่องราว

-ngiting sabi ni mara "ANOO?!?"-napatayo akong nabigla sa sinabi nila sino ba sila para pakielamanan yung buhay ko, ako na dapat nagdedesisyon sa buhay ko,kasi nasa tamang edad na ko, "Diba dapat po ako na nagdedesisyon sa buhay ko kasi nasa tamang edad naman na ako,"-ani ko "She's right,We should be of the right age, we who make decisions in our lives, not you"-sumasangayon nitong sabi sa oldman niya

“Anak, ang pagiging ina, hindi madaling desisyon. Pero hindi rin iyan basta-basta lang. Kung nararamdaman mong may pagmamahal siya sa batang dinadala niya, kahit hindi niya aminin, kahit galit pa siya sa ama, kahit sinasabi pa niyang ayaw niya—malamang gusto pa rin niyang ituloy ‘yon.” “Pero paano kung hindi na maayos ‘yung buhay niya dahil sa batang ‘yon?” tanong ni Alyssa, mababa ang boses. “Mahirap talaga,” tugon ng ina. “Pero tandaan mo, hindi mo kailangang ayusin agad ang buong buhay mo para magdesisyon. Minsan, sa bawat hakbang lang tayo tumitibay. Isa-isa. Paunti-unti. At sa bawat araw, may matutunan ka. Hanggang sa isang araw, makikita mo na lang, buo ka na.”

Mapait akong napatawa at tumingala. "People will the never understand the decision you make unless they have experienced how hard it is to be in your place. Akala siguro ninyo madali lang para sa 'kin ang ginawa ko. Hindi niyo alam kung gaano kalaki ang sinakripisyo ko," tinukod ko ang dalawang kamay ko sa buhangin. "People will judge you by your actions, not your intentions." Mahabang katahimikan ang namayani sa amin.

' Naguguluhang tanong niya na tinawanan lang ulit nito. ' Nothing. ' Sumeryoso ang mukha ng babae ng muling humarap sakanya. ' Do you really think so?' Tumango si Arriana, pakiramdam niya ay isa siyang wise person na nagbibigay ng advice.' Absolutely, matanda ka na para malaman at magdesisyon ng tingin mong makakabuti at makapagpapasaya sayo. Dont let anyone try to make a decision and control you. You have youre own life at tanging ikaw lang ang kokontrol niyon.'

"You have disappointed me, Amirah. I trusted you. I am not a kind of person to give a second chance, but i will make an exception just for you. I will give you a one more chance. One chance, Amirah. You have to decide whether you sacrifice your career or.......your child. I will forget everything if you choose your career. No one will know what you will do. But if you chose your child then you have to be a good mother with no regrets. No matter what the situation is, you always have a choice, Amirah. You just need to pick the best among the choices." Niyakap ko ang sarili ko nang mabasa ko ang message niya. I can't stop my own tears. Parang may sarili silang buhay. Alam nilang nasasaktan at

“I’ve been alive and living this planet for what? More than two decades. Twenty nine years to be exact. And… I never, even once, saw how beautiful this world is. All I witnessed was how cruel this world could ever be. I didn’t see the beauty, not at all. Do you think, if you were the child, you’d like to live in a world full of cruelty?” “If I were the child, I would be happy to witness the world and look for the bright side of life. Hindi sa lahat ng pagkakaon ay na sa madilim na parte tayo ng ating buhay. There will always be a beauty, a bright side of life and the world.” He sighed. “Kaya sana pag-isipan mo nang mabuti ang mga desisyon na gagawin mo. Kasi sa oras na magpasya ka at nagawa

— At sa pagitan nila— may katahimikang puno ng kahulugan. — Hindi na kailangang ipaliwanag. — Dahil alam na nila— — ang buhay ay hindi tungkol sa pagiging perpekto. — Kundi sa pagpili. — Sa araw-araw na desisyon. — Sa maliliit na sandali. — At sa bawat pagkakataong pinipili nilang manatili—

“Siguro darating talaga yung moment na biglang magigising ka sa katotohanan. At minsan, sobrang sakit n’on. Doon mo maiintindihan na walang fairy tale sa totoong buhay. Ang meron lang ay realidad at ang mga desisyon natin.” Inayos niya ang suot at pilit na huminga nang malalim. “Minsan, yung mga desisyon na ‘yon ang nagtutulak sa atin sa mga sitwasyong ayaw naman talaga natin. Wala tayong choice kundi magpatuloy, one day at a time, at matutong huwag basta magtiwala.” Sandali siyang tumigil. “At hindi ka naman sumobra magsalita, Ivy. Totoo… may mga taong sobrang nagbigay sa akin ng disappointment.” Nagkrus ng mga braso si Ivy at ngumiti nang may biro.

tanong niya sa akin, pero mukhang may halong biro. I smirked. “I chose to because I have to. Wala akong nakitang ibang choice noong panahon na ‘yon,” I said and waited for his reply in the darkness. “Ang pagpili palaging na sa iyo. It's something that depends on you all the time. Katulad ng mga magulang natin, they chose what's the best for us and that's their your choice for you, para sa iyo mula sa iba. Sometimes magde-decide ka rin nang ganoon like me, I chose to help you not thinking of my own sake, desisyon mo ba na maligtas ka? It's the difference between the two, we decide for others and we decide for us. Choosing sometimes was the hardest thing but if you choose carefully you can cha

nakangiting sagot ko naman. “But the sad truth is, hindi lahat kagaya nating mag-isip,” wika naman niya kaya marahan akong napatango. “Pero hindi naman natin kailangang mag-explain sa iba. Ang importante ay masaya tayo sa mga desisyon natin sa buhay, at walang ibang tao na inaapakan,” paliwanag ko naman kaya siya naman ang tumango.