Quotes About Decisions Novels & Stories

Siya lang nagpapakatanga para sa gusto niyang mangyaring pagtanggap sa kanya ng kanyang ama at para sa kapatid niya. "Am I that stupid, Aileen?" naisatinig niya habang nilalaro ang laman ng champagne glass niya. Aileen sighed as she faced her. "Lahat naman tayo ay nabobobo minsan sa mga desisyon natin sa buhay. Iyong akala nating tama ay mali pala sa mata ng iba. Pero kung alam mo naman ang dahilan mo, why would you doubt your decisions and choices, right? Payong kaibigan lang, Leila, huwag ka sanang malunod sa naging desisyon mo para kung sakaling kailangan munang umahon ay madali ka lang makakalabas," makahulugan nitong sabi, hinimas ang kanyang braso na nagpapaintindi.

— At sa pagitan nila— may katahimikang puno ng kahulugan. — Hindi na kailangang ipaliwanag. — Dahil alam na nila— — ang buhay ay hindi tungkol sa pagiging perpekto. — Kundi sa pagpili. — Sa araw-araw na desisyon. — Sa maliliit na sandali. — At sa bawat pagkakataong pinipili nilang manatili—

“Kaya ikaw, pag-isipan mo muna ang mga bagay-bagay. Alam ko namang wala pa sa isip mo ang pag-ibig, ngunit kung sakali mang sumagi man ‘yon sa ‘yong isipin, tandan mo na may mga bagay na pakiramdam mo ay tama, ngunit sa mata ng iba, mali.” “Kung ganoon, Mom, anong gagawin ko?” wala sa sarili niyang tanong. “Choose what you think is right. Not just for you, but for the people around you too. Kasi sa bawat desisyon natin, hindi lang tayo ang apektado. Yan ang tatandaan mo.” Napatitig siya sa mga mata nito. Alam kaya ng kanyang mommy na mayroon siyang tangahan na ginagawa?

Mga taong tinaggalan niya ng pangkabuhayan at kinabukasan. He balled his fist as the familiar guilt rose from his chest. It was his body’s natural reaction whenever he’d recall that tough decision he had to make four year ago. But he knew, that was the best decision at that time. He could not thought of any other way to deal with that problem then. It’s either that or they’d lose SSL altogether. And seeing now how SSL had survived that almost impossible feat, no matter how painful that decision was for him then, it was still the best decision and one of the legacies he’d left as a CEO.

tanong niya sa akin, pero mukhang may halong biro. I smirked. “I chose to because I have to. Wala akong nakitang ibang choice noong panahon na ‘yon,” I said and waited for his reply in the darkness. “Ang pagpili palaging na sa iyo. It's something that depends on you all the time. Katulad ng mga magulang natin, they chose what's the best for us and that's their your choice for you, para sa iyo mula sa iba. Sometimes magde-decide ka rin nang ganoon like me, I chose to help you not thinking of my own sake, desisyon mo ba na maligtas ka? It's the difference between the two, we decide for others and we decide for us. Choosing sometimes was the hardest thing but if you choose carefully you can cha

“Wala akong balak mag-lecture. Pero kung gusto mong malasing at makalimot—bahala ka. Basta 'wag mong gulo-guluhin 'tong lugar na ‘to.” Napataas ang kilay ni Sophia. “Concerned ka?” “Hindi,” deretsong sagot ng lalaki. “Pero natuto na rin ako—maraming maling desisyon ang ginagawa ng tao kapag sobrang lasing na.” Pinagmasdan ni Sophia ang mukha nito. “At ikaw? Expert ka ba sa good decisions?” May ngiti sa labi ni Alexander, pero seryoso ang mga mata. “Marami na rin akong sablay sa buhay.”

Sa bawat simpleng salita nito, may pag-aalaga at malasakit na hindi niya kayang ipaliwanag. Kaelion ay tumahimik saglit bago sumagot. Tumingin siya kay Anathalia, ang mga mata nito ay naglalaman ng mga hindi nasabing kwento at mga pakiramdam na mahirap ipahayag sa salita. "Walang perfectong desisyon," sagot niya ng tahimik. "Ang buhay, isang serye ng mga hakbang na pinipili mo. Minsan, ang mga hakbang na iyon ay may kasamang pagkatalo, ngunit dun mo rin matutunan ang tunay na kahulugan ng tagumpay."

"Basta’t may katotohanan, hindi ko titigilan. Walang halaga ang lahat ng iyan kung ang tao ang nagsisilbing biktima ng kasinungalingan." Nagsimula nang magmukhang tahimik ang paligid. Minsan, ang mga malalaking desisyon ay hindi nangangailangan ng maraming salita, kundi ng tapang na magsalita at magpatuloy sa laban. Ang mga plano ay hindi palaging maaabot ng madali, pero alam ni Kairah na ang unang hakbang ay ang pagsabi ng mga lihim na matagal nang ipinagkakait.

mahina kong sabi, “paano po kung mali ang piliin ko?” Ngumiti siya—malungkot pero matatag. “Lahat ng desisyon may panganib. Pero kung pipili ka, siguraduhin mong hindi mo kinamumuhian ang sarili mo sa huli.” Niyakap niya ako bago tumayo. “Matulog ka na. Bukas mo na ulit isipin.” Nang umalis siya, mas lalong naging tahimik ang kwarto.

Niyakap niya ako lalo. "Do you believe in Destiny?" tanong niya. "Yes, naniniwala ako roon. Tadhana ang mag de-decide kung sino ang makikilala natin pero tayo pa rin ang mag de-desisyon kung sino ang mananatili. May mga tao lang talagang hindi nilaan para sa isa't isa ang masaklap lang dun, hindi na nga nakalaan.. Pinag ta-tagpo pa. Pero, huwag mong gawing trauma. Gawin mong lesson." payo ko sa kaniya.