Quotes About Happiness And Smiling の小説・ストーリー

Saka diniinan ang sugat ko. Napangiwi naman ako. "You're naive." "Sabi nga rin nina Yara at Jill." "You're hopeless." He shook his head. "God always gives us hope. And like you've said before, my smile is a symbol of hope." Then he smiled sweetly. Umirap ako. "Feel na feel mo naman." "Ikaw pa lang ang nagsabi no'n sa akin kaya hindi ko makalimutan." "Eh, 'di memorable ako sa'yo?"

"I thought you want to be a doctor." He chuckled. The very first time I heard him laugh, he looks more handsome when he's smiling, it's suited him more than being a grumpy grandpa. "Cute." Sabi ko dahilan para mawala ang ngiti sa labi ni Axel. Kaya nilapitan ko ito at kinurot ang magkabilang pisngi. "You look good when smiling, just keep smiling and don't ever try to look like a grumpy grandpa again." "Tsk."

hindi nito napigilang sabi habang nakatanaw rin sa ibaba. "Being happy is not an act of childishness." "I'm not referring it because he is laughing with the workers Ciel, kung alam mo lang kung anong klaseng sakit ng ulo ang ibinibigay niyan sa akin, you won't take it yourself."

Hindi ko ma-explain, kakaiba… mainit at masarap na parang nakakakiliti sa puso. Tahimik ang unang minuto ng byahe pero panay ang sulyap ni Bart sa akin, at ‘yong ngiti niya, hindi talaga mabura. “Para kang baliw, stop smiling,” kunwari naiirita ako pero pinipilit ko lang takpan ang kilig na nabubuo sa dibdib ko. “Am I not allowed to smile?” “Sinabi ko bang hindi?” Napangiti na naman siya. “Because… I’m happy.”

And now you know I can't smile without you I can't smile without you I can't laugh and I can't sing I'm finding it hard to do anything You see I feel sad when your sad I feel glad when you're glad If you only knew what I'm going through I just can't smile Now some people say happiness takes so very long to find Well... Tingin ko kasi ay ito ang perfect na kanta sa nararamdaman ko ngayon at wala akong dapat pasalamatan kung hindi ang babaeng nagparamdaman sa akin ng sobrang pagmamahal, bigla nga lang akong natigilan nang mahagip ng mga mata ko ang isang pigura na lalong nagpalapad ng ngiti sa mga labi ko.

sagot naman nito agad. "Hot or cold, sir?" "Hot because I'm a hot man," biro naman nito. Natawa na lang ang cashier. "Kahit saan ka talaga, luko-luko ka!" natatawa kong sabi. "May purpose here in the world is to make other people smile..." Pinutol ko ang sasabihin niya. "To make other people smile? Bruh, come on... You always make me irritated and annoyed! Don't lie, huh!" sabay duro ko pa.

"Of course. It's your body… I know exactly when you're tired… and—" Kinagat niya ang ibabang labi niya. Pinandilatan ko naman siya at saka napapalingon pa ako sa paligid. Sira-ulo talaga. Wala siya sa lugar. "Umayos ka nga, may makarinig sa’yo…" Ngumiti lang siya nang matamis. Napangiti na rin lang ako. "That's better. Keep smiling. Don't let worthless people ruin your day."

"I did it because I want to be genuinely happy." Ngumiti ng mapait si Cameron. "If only I did what you did, siguro noon pa ako naging masaya. Is it too late for me to be happy?" "Ofcourse not!" Agaran niyang sagot. "Walang maaga o late sa pagiging masaya. Kaya kung ako sa'yo maging mabait ka na ng tuluyan para mas maging masaya ka at everybody happy!" Aniya sa katabilan ng dila niya.

nakangiting panunukso niya. Ngiting noon pa man ay 'di mawala-wala sa bibig niya. Ni isang beses ay hindi ko pa siya nakitang nakabusangot na para bang pasan ang langit at lupa. Hindi ko pa siyanakitang umiyak dahil sa sobrang nalulungkot o nasasaktan. Ngiti lang ang palaging nakaplastada sa mukha niya. No one desires to fade the glow of her smile, the distinct smile she possesses. We love her even more for her smile, capable of brightening the entire world.

Puno ng tuwa at saya ang puso ko. "Okay, in three, two, one...smile!" I smiled at the camera. My happy family.