Quotes About Internet Novels & Stories

“Afraid? Of what exactly?” “Sa totoo,” sagot ni Gavine habang nilalaro ang ballpen. “Truth?” he repeated, finally glancing at her. “What truth would that be?” Ngumiti si Gavine nang parang batang nakaisip ng kalokohan. “Na baka… totoo ‘yung sinasabi ng mga tao sa internet.” “And what exactly are they saying this time?” tanong ni Cesar, malamig pero curious.

"So, bali ako lang mag-isa rito sir?" "Bakit gusto mo ba sumama? iwanan na lang natin 'to rito,Tutal wala naman tayong ginagawa..." sarkastiko niyang sambit. "Hahahaha kung puwede, sige lang sir!" "Siraulo hindi pwede 'yon. Anyways, kapag pala nawalan ng internet tapos wala ako rito...huwag na huwag kang magpapanic, ha?"

Saglit na nanahimik ang silid. Muli lang binuksan ni Xavier ang laptop na tila walang narinig na kakaiba. Nanatiling malamig ang kaniyang mukha. "Hindi ang mga taong nasa internet ang huhusga kung ano ang tama at mali. Wala silang karapatang manghusga at umatake ng kahit sino nang hindi alam ang buong katotohanan." Kalma ngunit matigas ang kaniyang boses.

sa mata ng publiko. Tinaas niya ang kilay at bahagyang natawa. “Aminin natin, ang galing talaga ng internet—imagination is currency. Peak-level insanity, sakto ang timpla ng drama.” Uminom ulit siya ng kape, mukhang kalmado. Pero sa totoo lang, hindi ganoon kaayos ang loob niya.

“Ano ang narinig mo tungkol sa kanila?” “Ah…” Sandaling nag-alinlangan si Suzanne, at bahagyang namula ang kanyang pisngi, pero agad niya itong tinakpan ng isang nakakalokong ngiti. “Mga usap-usapan lang po sa internet. May mga netizens lang pong gumagawa ng gulo. Hindi naman po dapat seryosohin—karaniwan nang ganito sa social media, puro ingay lang para makakuha ng atensyon.”

“Hindi niyo ba ako naintindihan kagabi?” “Ano naman kung ipadala ko? Kakainin mo ‘ko?” Hindi siya pinapansin ng matanda. Shaun, “...” Nagtatampo at nababagot na si Old Madam Hill. “Nakita mo ba kung ano ang sinasabi sa inyo ng mga tao sa Internet? Sinasabi nilang lahat na kayo ang ideal couple na masyado kung magmahalan. Pinupuri ka ng lahat dahil ang gwapo gwapo mo at masyado mong ini-ispoil iyang girlfriend mo. Kakausapin ko ang PR department para gawan ka ng isang wife-loving na persona.”

“Naiintindihan niyo naman siguro na ang ginawa kong pagtanggi sa internet. Huwag kayong mag-alala, pakitang tao ko lang yun. Para hindi din ako batikusin ng sa gayun ay magkaruon pa rin tayo ng magandang koneksyon sa mga tao sa taas. Isa pa, hindi ko kayo tatalikuran bilang pamilya ko. Pumunta lang ako rito para sabihin na sa ngayon, hindi muna ako makakadalaw. Bantayan niyo nang mabuti ang batang 'yan. Dahil ang mga mata ng netizen ay nasa kaniya. Huwag kayong magpakita ng kahinaan sa mata ng publiko."

Kinagabihan, nang oras na pinakaabala ang internet—ang sandali kung kailan gising ang karamihan, nakatutok sa kani-kanilang screen—isang tahimik na balita ang biglang sumingaw. Walang anunsyo, walang pasakalye, ngunit sa loob lamang ng wala pang isang oras, ang simpleng ulat na ito ay naging sentro ng usap-usapan sa lahat ng social media.

“Pero sa mata ng mga tao? Sa mga kakilala natin? Sa internet? Valid ito.” Unti-unti niyang itinaas ang kontrata. “At the moment na mag-break ka sa usapan natin, kahit walang legal judgment, sisiguraduhin kong lulunurin kayo ng moral judgment.” Bahagyang tumaas ang sulok ng labi niya. “Your precious Mitch?” malamig niyang dagdag. “Maghanda na siyang maging internet celebrity.”

sagot ni Anton. "Kapag hindi ka tumigil, magagalit na talaga ako." Seryoso ang mukha ni Maribel habang sinasabi, "Nag-search ako sa internet. Kapag may sugat ka, ang paggawa ng ganoong bagay ay makakapagpabagal ng paggaling. Kaya sa mga susunod na araw, bawal mo muna akong hawakan." "Hindi naman laging tama ang nababasa sa internet."