Quotes About Internet 소설 & 이야기

" May sariling plano si Cordelia. Ang Internet ay hindi makakalimutan. Ilalabas niya ang post na ito para sampalin si Michelle sa mukha. Pagkatapos gumawa ng ilang mga tawag, nawala ang balita sa Internet. Ito ay ganap na nalinis nang walang bakas. Nakaupo si Cordelia sa harap ng computer, nag-click sa Internet. Wala na talaga. Siya'y ngumiti. 'Kaya, ito ang kapangyarihan ng kapital.'

"So, bali ako lang mag-isa rito sir?" "Bakit gusto mo ba sumama? iwanan na lang natin 'to rito,Tutal wala naman tayong ginagawa..." sarkastiko niyang sambit. "Hahahaha kung puwede, sige lang sir!" "Siraulo hindi pwede 'yon. Anyways, kapag pala nawalan ng internet tapos wala ako rito...huwag na huwag kang magpapanic, ha?"

Di nagtagal, makakalimutan na ng mga tao ang nangyari, at babalik na ang katahimikan. Natuto rin sila sa pangyayaring ito na malakas ang internet, pero parang tubig, kaya kang dalhin o kaya kang lunurin. Huwag basta-basta gamitin ang internet para manakit ng tao. Kapag nag-backfire, ikaw ang masasaktan. "Kung wala na kayong ibang sasabihin, umalis na kayo. Huwag kayong magkukumpulan dito na parang mga bubuyog, nakaka-apekto kayo sa negosyo ko."

Sa huli, makakabalik din sila sa tahimik nilang buhay. Napagtanto rin nilang makapangyarihan nga ang internet — tulad ng tubig, kaya nitong itaguyod ka o kaya'y palubugin. Hindi na sila basta-bastang gagamit ng social media para umatake ng iba. Isang beses ka lang matamaan ng backfire, ikaw rin ang babagsak. "Kung wala na kayong ibang sasabihin, pwede na kayong umalis. Huwag kayong magsisiksikan dito na parang mga bubuyog. Nakakaabala kayo sa negosyo ko."

"Ang mga bagay na iyong sinasambit ay pawang mga luho lamang." "Hindi kaya.” Umupo ako sa kalapit na upuan. “Kung walang koryente at internet, mahihinto lahat. Walang trabaho, hindi kaagad makikita ang mga sagot sa takdang aralin at mahirap makipag-usap sa mga minamahal natin na malayo sa atin." Pinakita ko kay Tandang Manuel ang Messenger ko. "Idagdag mo pa na hindi ka makakalaro ng mga mobile games o makakapanood sa YouTube. Ang hirap kaya no'n. Paano na ang mundo?"

Naipaliwanag na nya ito over the phone, tinawagan agad cya ng Papa nya ng makita ang mga kumakalat ng litrato nya sa internet pero sarado na ang utak ng mga ito. “So paano mo ipapaliwanag ang mga nagsilabasang picture sa internet? Sa tingin mo ay paniniwalaan ka ng mga tao?” “Wala akong pakialam sa kanila kung ayaw nilang maniwala sa akin! Basta ako, wala akong ginagawang masama!” pasigaw niyang sagot, nawawalan na din cya ng pasencya.

pag-uulit ko pa. “The Internet,” seryoso niyang sagot dahilan para tuluyan nang kumawala ang tawang kanina ko pa pinipigilan. Hindi ko akalain na darating sa punto na manonood siya ng cooking videos sa internet habang sumusunod sa recipe. Parang hindi bagay sa kanya dahil sa laki ng kanyang katawan at sa maaangas niyang tattoo.

"It was just a scare tactic. Gusto ko lang siyang umamin. Gusto ko lang makuha ang katotohanan. Hindi ko sinadya." Narinig niyang bumuntong-hininga si Luis. "I believe you. Pero hindi lahat ganoon mag-isip. Mabilis ang internet. Mas mabilis ang paghusga ng mga tao." "Is it viral?" mahinang tanong ni Marga, halos ayaw niyang marinig ang sagot.

“Karapat-dapat ang unang ginang sa kanyang reputasyon.” “Hindi tulad ng ibang tao na nagsusumikap makakuha ng sponsorship pero hindi makakuha ng kahit isang sentimos.” “Tama, yung mukhang mahirap.” Habang tinitingnan ang mga usapan sa Internet, nagalit ang Mrs. Salazar.

Ito ay para lang mapunan ang kanilang pagtataka. Isang bidyo na pinapkitang sinasaktan ni Madeline si Meredith ang unti-unting kumalat sa internet. Unti-unti, inisip ng ilang mga tao na isa itong leksyon ky Madeline dahil inapi niya s Meredith at ang mga titigan ng kanyang mga katrabaho ay naging kakaiba. Halos lahat sila ay kwinestiyon si Madeline, si Elizabeth lamang ang naiinis na nagsalita. "Ang mga bidyo na iyon sa internet ay puro peke. Hindi ganon ang mukha ni Madeline dahil may ginalit siyang hindi niya dapat ginalit. Diba Madeline?"