Quotes About Life And Death Novels & Stories

Chapter 30. “Can’t be avoided” Every day, there are about 150,000 people died. And many people are mourning losing a loved one. The human body is made of billions of cells as they grow, and when that cell biologically stops functioning, the human body will eventually die. They say that nobody knows how and when are we gonna die, nobody knows what will happen when our time arrived. Death is part of our life. We are all born to live and we are all gonna die. Nobody can escape death, death is inevitable.

A fake Mclean. “Ganyan talaga ang buhay. Hindi mo alam kung kailan ka mamamatay. Ang buhay ay ineenjoy.” Sabi ng lolo. “No, I mean, nakakapagtaka ang biglang pagkamatay niya.” “Kapag ang disisyon wala na tayong magagawa doon. Doctor tayo at hindi tayo ang diyos, hindi natin masasabi ang kondisyon ng isang tao, hindi rin natin masasabi kung kailan siya mabubuhay. Parang ako, ang tanda ko na pero heto pa rin ako malakas at nasa harapan niyo.” Lolo laughs. “Baka bukas ay mamaalam na din ako.

Ngayon pa bang maayos na ang lahat? "Death is inevitable, nak. Hindi natin alam kung kailan tayo kukunin ng nasa itaas. Pero kung ako lang, syempre gusto ko pang mabuhay. Gusto ko pang alagaan ang Papá mo, gusto ko pang bumawi sa mga apo ko. Pero hindi natin alam ang buhay...Mabuti na yung handa."

nakangusong sagot niya sa akin. "David, ganoon talaga ang buhay. Walang katiyakan o kasiguraduhan na kahit mayaman ka ngayon ay huwag kang kampante na habambuhay ka nang ganyan. Minsan, hindi mo alam na mawawala rin sa 'yo ang lahat. Ang sabi nga ng mga matatanda na ang buhay raw ng tao ay parang gulong na misan ay nasa taas, minsan naman ay nasa baba. Kaya huwag tayong magmamayabang o magsayang ng kung ano ang mayroon tayo dahil baka mawala rin ito sa atin. Saan na tayo pupulutin nito? 'Di ba sa wala? Sinasabi ko 'to sa 'yo hindi para paringgan ka, okay? Sinasabi ko 'to sa 'yo dahil ito dahil 'yon ang katotohanan ng buhay," paliwanag ko kay David na tinanguan naman kaagad ni ya.

Napapalakas at Galit na si Rosalia. " Hindi Ako patay, Buhay na Buhay Ako at Hindi matatapos ang Buhay ko sa ganito lang , kailangan na gawin Kong miserable Ang Buhay mo at ng pamilya mo, ayoko na kayo lang ang magiging masaya, Hindi Ako papayag, pahihirapan ko kayo, pahihirapan ko kayo!." nanlilisik na mga mata ni Angela.

“Noong bata ako ay naranasan ko na ang matiwasay at masayang buhay, Daddy. Siguro ay malas ko lang dahil sa huling banda ng buhay ko dumating ang mga pasakit na dala ng buhay.” “Anak, kahit na ano ang mangyari ay huwag kang mawawalan ng pag-asa. May rason ang bawat ngiti na ginuguhit ng ating mga labi. Ganoon din ang mga iyak na mula sa ating mga puso. Ang buhay kasi, Anak ay para parang gulong lang iyan. Lahat ng saya at pighati ay mararanasan natin, nakadepende ito sa kung saan tayo. Hindi puwedeng palagi na lang tayong masaya at hindi rin puwedeng palagi tayong magiging malungkot. Life is fair and so the feelings are myriad.”

"Ang bawat tao ay may apat na buhay. Ang unang buhay nila ay umiikot lamang sa pagkilala nila sa mundo; ang ikalawa, matututunan nilang oras ang mahalaga sa mundo; ikatlo, malalaman na nila ang tunay na kahulugan ng buhay; at sa ikaapat o huli, matatamasa na nila ang totoong kahulugan ng katapusan, at ito ay ang kamatayan."

The most funny word that I've ever heard. Forever? There's no forever in this world, people die, plants die, animals die... even this world will end too. You know, reality sucks. All you can do is enjoy your lives, because I believe we only live once. "Mommy? Are you crying?" Napahinto ako sa pag iisip at tinignan ang anak ko. "No, sweetie. Hindi umiiyak si Mommy." Hindi mo man lang na-realized na tumutulo na pala iyong luha ko.

Ngumiti siya sa dalaga at hinayaang tingnan nito ang magazine. “Kaya naman always remember .You're strong, not lucky. Gustuhin mo mang tapusin ang buhay mo, I know, deep down, you wanted to fight it. You wanted to live that's why you're still alive. Suicide is not the answer to every problem in the world. No one should take their own life, because life is precious, life is a gift

Malaya akong magmahal, magbigay ng tawad, magbigay ng inspirasyon, at lahat-lahat para mai-offer ko sa buong mundo ang layunin kong dapat na gawin. Despite the hard times in our lives, we seldomly forget to see the good things. I know it's too blurry to see how to survive but isn't always about merely surviving. It's all about living. It's all about how you are existing at the moment, if we only die once? Then live now. I'm not saying that it will be easy, but take your time, after all this isn't a race, it's about championing your own path in the pursuit of your victory.