Quotes About Relaxing Place นิยาย & เรื่องราว

May mga malalaking puno rin na makikita rito. "Saan ba tayo?" Pagtatanong ko sa kanya habang sumusunod sa kanya sa paglalakad "A place where you can think without any distractions." Saka siya umupo sa may semento sumunod naman ako sa kanya. After that I remained quiet, I closed my eyes for a while to feel the wind that hits in my face. It is refreshing. It somehow eases how my mind thinks. This is what I like. I want some peace of mind. This helps me think and make my mind calm.

The beautiful scenery makes her calm and chillin' her mood. “This place was too relaxing,” Johan spoke out while looking around. She nodded her head. “No wonder kung bakit maraming mga torista ang pumupunta o dumadayo rito.” Lintaya naman niya na ikinatango rin n ng binata. “Do you like it here?” he asked. “Super,” aniya na ikinatawa nito. Inabutan pa siya nito ng lemonade na tinanggap naman niya. Ninamnam niya ang lasa nun at napapikit pa. Nasarapan kasi siya.

Sambit niya na ngayo'y natatawa at pailing-iling. Hindi naman 'yon gano'n, eh! "Hindi 'yon ang ibig sabihin ko. Masyadong madumi 'yang utak mo kaya naka-buo ka na agad ng ibang konklusyon," paliwanag ko sa kanya habang seryoso ang aking mukha. "Ideal romantic place ko ay sa kama. 'Yong kumportable kayong nakaupo doon habang pinapanuod ang palabas na gusto niyo. Kahit walang pagkain, basta 'yong pareho kayong nag-e enjoy sa palabas habang nag-uusap at nagpapalitan ng iba't ibang opinyon. Romantic 'yon kasi doon, after a long day ay napag-uusapan niyo lahat. Doon lumalabas 'yong sweetness niyo sa isa't isa, nagsisimula 'yong mga tawanan at walang-katapusang mga kwentuhan niyong dalawa." Explai

yakag niya. "Pwede naman hon, saan ba?" tanong ko. "Well, somewhere else as long as we can relax. One quiet place." sagot naman nito. "Ikaw bahala hon, wala naman rin pasok si Harold sa school at mainam na rin 'yon para maasikaso rin natin ang birthday niya next week." sagot ko.

Sambit ko at nag-iwas nang tingin. Sabay naming kinuha ang mga hotdogs at mga ready to grill na mga manok para sa hapunan namin. Nakabalot ako ng kumot habang pinapanood siyang nagluluto dahil sobrang lamig. Napapalibutan ba naman ng puno ang aming pwesto. Para tuloy kaming may dalang aircon! "Whenever I'm very stress in worl, I always go on a camp here, all by myself. The ambience is very relaxing and I can find transquility in here." panimula niya habang nakangiti.

Ang ginawa niya ay naupo na lang sa wicker chair at nangalumbaba. "'Pag sa gabi ka pumunta dito at malakas ang sinag ng buwan ay nakaka-relax pagmasdan ang kulay ng pond," turan ni Gemma. Tapos nanunuksong sinundot nito ang tagiliran niya at bumulong sa taynga niya, "perpekto at romantikong lugar 'to para sa bagay na 'yon." Humagikgik ito at kumindat pa sa kaniya.

Whatever happens next, I know I’ll handle it. Maya maya, nagpasya akong pumunta sa isang café na malapit sa bahay para mag-relax at magmuni-muni. Pagpasok ko sa café, agad kong naamoy ang aroma ng freshly brewed coffee at baked goods. Tila abala ang lugar, puno ng mga tao na nagkakape at nagta-type sa kanilang laptops. Pumili ako ng isang mesa sa sulok, malapit sa bintana. Pag-upo ko, nag-order ako ng cappuccino at isang croissant. Kailangan ko ng quiet space para sa sarili ko.

Lumabas na siya matapos kong sabihin ang mga katagang iyon. Kailangan kong magpalamig at kailangan ko ng sariwang hangin. Naisipan kong pumunta sa isang lugar na kung saan alam kong makakahinga ako ng maluwag. Tinapos ko muna lahat ng mga gawain ko bago ako umalis ng kumpanya upang magrelax. Alas sinco na ng hapon kaya pwede na siguro ito. Bumili muna ako ng beer at mga chichirya bago ako dumiretso sa gilid ng dagat na malapit lamang sa area ng kumpanya.

Ang kanyang pagtawa, maliwanag at tunay, ay isang malugod na tunog na nagpapaalala sa akin ng mas simpleng mga panahon. Habang umiinom ng kape sa isang kakaibang café, pinagmasdan ko siya habang humihigop ng kanyang inumin, ang kanyang mga mata ay sumasalamin sa sikat ng araw na dumadaloy sa bintana. Mukha siyang kontento, mas relaxed kaysa sa nakita ko sa kanya. "Ang lugar na ito ay hindi kapani-paniwala," sabi niya, binasag ang komportableng katahimikan. "Ito ay tulad ng pag-urong sa oras."

“I like the calm it gives.” And just like that, the wind blows. Tumingala ako nang magsisayawan ang mga sanga ng puno. Birds tweeted and distant noise coming from the city makes the place relaxing. Ngayon ay gets ko na kung bakit niya gusto dito. Kung ikaw naman ang palaging busy, you’d crave for peace like this. Tumayo ako at saka lumapit sa mga halaman sa gilid ng puno. I pulled some small plants and some flowers bago ako bumalik sa carpet. Nilatag ko doon ang pinagkukuha ko.