Quotes About Relaxing Place の小説・ストーリー

Pero ang tatlo kung kasama, lumingon sila. "shut up,Rashed!Anong ginagawa mo rito?"seryoso kung tanong sa kanya na hindi ko man lang tinapunan ng tingin. " nakakalimutan mo yatang bar ito,mahal kung pinsan.At tulad niyo rin ako,tambayan ko rin ang ganitong lugar magkatapos ng trabaho."pabalang niyang sagot. Hindi na lang ako muling nagsalita,dahil totoo ang sinabe niya-tambayan ng lahat ng may gusto ang lugar na ito.Sa mga tulad naming businessman,kapag magrelax, pupunta lang sa ganitong lugar.

“Or… do you want to go somewhere else first?” Clarissa glanced at him, caught between amusement and curiosity. “Somewhere else? Like where?” Luis smiled faintly, the kind that hinted at a hundred possibilities. “Somewhere you can breathe. No noise. No pressure. Just… peace. Maybe a view. A quiet corner of the world where you don’t have to be anything but yourself.” Napatingin si Clarissa sa bintana, saglit na nag-isip. Then she turned back to him with a softer look in her eyes. “Maybe tonight… I don’t need to go home.”

"Mas nakaka-relax kaya sa labas, ang tahimik ditong masyado, sa bar for sure mag-e-enjoy tayo dahil maingay at masaya ang mga tao pati na ang tugtugan." "Ano naman ang nakaka-enjoy at nakaka-relax doon? Ikaw na rin ang nagsabi, maingay. Hindi ba't mas nakaka-relax ang ganitong tahimik na paligid?" "Ilang taon ka na nga?" "Fcker, magsingtanda lang tayo."

Sinubukan kong mag-exercise sa tapat ng dambuhalang bintana, nanood ng TV hanggang sa sumakit ang mga mata ko, at nagbasa ng mga libro sa library niya na amoy luma at amoy pera. Pero kahit anong gawin ko, hindi ako mapakali. Ang hirap mag-relax sa lugar na alam mong hindi ka naman welcome. Bawat yapak ko sa makapal na carpet, pakiramdam ko ay may CCTV na nakatitig sa akin, naghihintay lang na magkamali ako. Ang laki ng lugar pero parang sumisikip ang mundo ko. Hanggang sa lumalim ang gabi at nakaramdam ako ng gutom.

"Bakit hindi ba ako pwedeng mag relax for a while?,hindi na ako nakakapag pahinga di na tuloy ako nakakapag pafacial, nakakapag salon at makapag shopping man lang tulad ng ginagawa ng iba" Pag rereklamo ko habang nakapikit parin at dinadama ang lambot ng couch pati na ang samyo ng bango nitong office. Actually, this is my favorite place to release stress pag sa bahay at office matagal akong antukin pero dito parating matamlay ang katawan ko at gusto nalang matulog. Kaya nga bihira lang akong pinapapunta dito ng mukong nato dahil wala akong ibang gagawin kundi ang matulog lang. My comfort zone! "Atyaka tignan mo nag d-dry na ang skin ko dahil sa lamig pati na mga labi ko......"

Sobrang nakaka-relax. “This place is so peaceful,” sabi ni Tahlia habang nakaupo kami sa isang bench at pinagmamasdan ang mga nagjo-jogging at nagpi-picnic. “Yeah, I can see why a lot of people love coming here, dapat pala nag-jogging na rin tayo kanina,” sagot ko nang nakangiti habang iniinom ang mainit na kape na binili namin sa nakita naming coffee shop.

It's already lunch time and I'm currently in ‘Selda Katorse ’ 5 star restaurant. After that encounter with the green eye guy or should I say Uno. I immediately went there. Hindi ako diretso papunta sa condo. Paniguradong ma bobored ako lang ako ron lalo pat wala si Baklita, and besides I also need sometimes to relax. Pakiramdam ko kasi at any moment manganganak ako kapag hindi ako nag relax, and eating food makes me relax. It's my very own kind of comfort.

Chester sometimes mentioned this place to relax and be away from the polluted air in the city pero palaging hindi tugma ang schedule namin that's why I have never been here. And I can say na maganda ang place. It's simple and peaceful. "Yeah," sagot ko. Medyo masakit din kasi ang ulo ko. Siguro kaya ganito ang naramdaman ko dahil naninibago ang katawan ko na walang ginagawa. Gigising lang naman ako para magtrabaho and that's it, uuwi kapag wala ng araw. Minsan nga inaabot pa ng madaling araw.

sagot ko. "Ano ka ba! Paano ka makakapag relax kung isasama natin ang mga pamangkin ko? Kaya ka nga nandito para magrelax eh at i-enjoy ang kapaligiran. Dont worry, private resort ito at tayo-tayo lang ang nandito." nakangiti nitong sagot.

Wika niya na halos pabulong na lang ang huling sinabi niya. "Yes, I love it! Nakakawala kase ng stress ang bulaklak. In our house, my mom's garden is my favorite place for relaxation." Sagot nito at nakangiting sinulyapan siya. "C'mon, let's go to the other side. You can see the view of the City." Aya niya. Pinagsalikop niya ang kanilang mga kamay at magkasabay na naglakad sa maliit na daan papunta sa may malaking puno ng mangga, "Ang daming bunga ng mangga!" Nakangiting napalunok pa siya ng makita ito.