Novel & Cerita Quotes About Training And Development

Papunta na ako ng kompanya dahil may mga importante pa akong asikasuhin. Sa totoo lang ay gusto ko ng umatras sa trabahong ito. Hindi pala madali magpatakbo ng kompanya kun'di lang dahil kay Raven ay matagal na akong bumitaw. May mga sinalihan narin akong mga Management training, Leadership training at Project Management training. Sa tingin ko naman ay may natutunan naman ako sa mga training. Pagpasok ko sa opisina ay bumati ang mga staff rito. Nagpatawag ako ng meeting as per Raven ito, kailangan raw namin mas taasan pa ang sales this month.

mahabang paliwanag naman ni Chancy. "Magka-conduct din tayo ng training at seminars. Pwede din tayong magpadala ng sinuman sa kanila abroad to attend work related conferences para mas madagdagan pa ang knowledge nila." Nag-thumbs up naman ako sa sinabi na 'yon ni Chansen. Sabagay nga naman, they have the resources para matuto pa. Kung hindi sila magbibigay ng pagkakataon sa mga bago, sino pa ang gagawa non?

Sa maghapon na tinigil ko sa workshop ay masasabi kong marami akong natutunan at bunos na dito ang karagdagang kaalaman na magagamit ko pagdating ng panahon. Pauwi na ako ng bahay at natapos rin ang unang araw ng training. Magiging mas matindi pa ang mga susunod na araw kung saan may mga activities na parang nasa aktwal na trabaho na kami. Kung saan masusubukan ang aming kakayahan pagdating sa tamang pagdedesiyon sa mga sample business proposals at longterm planning.

Wala siyang sinabi na mag-ti-training na ako kaagad. "Yes. I'll fetch you after the training, don't worry," saad niya. Siguro'y nahalata niya ang pag-aalinlangan ko. Pinaglaruan ko ang aking mga daliri at lumingon sa paligid. Pwede pa naman siguro akong umatras 'di ba? Hindi ako para sa ganitong mga klaseng trabaho, trabahong literal na pisikal na kakayahan at lakas ang kailangan. Hindi ako pang-aksyon!.

Ibang bagay na mas kapaki pakinabang at hindi puro dahas at pagpatay na lamang. Sa loob ng isang buwan na training ay natuto ako ng napakaraming bagay at sigurado akong magagamit ko iyon balang araw. Nang matapos kami sa training ay kinausap ako ulit ni Don Octavio pero hindi ko na pwedeng patagalin ito.

Anyway, kahit anong gulo nila, hindi nito maaantala ang kanyang pag-unlad. Umirap si Mr.Dave at sinabi, "Kung hindi pa naide-develop, eh 'di hindi pa naide-develop. Hindi na kailangan magpanggap. Ang bata mo pa at wala ka pang karanasan. Walang tatawa sa'yo kung hindi mo ma-develop 'yan. Gayunpaman, mas mabuti pang magpakatino ka at isuko na ang posisyon ng team leader sa lalong madaling panahon."

“Perie, nasa kalagitnaan ka pa lang ng edad mo. Masiyado pang maaga para pagpasyahan mo na kung sino ang magiging tagapagmana mo.” Mr. Perie gave a wry smile as he spoke, “Hindi na rin ako bumabata, pa. Panahon na para magdesisyon ako para sa aking tagapagmana. At dahil napagdesisyunan ko na kung sino ay dapat ko nang umpisahan na taasan ang training ni Bruce para sa mga susunod na taon ay maumpisahan ko na ang pag-turn over ng kumpanya sa kanya.”

“Oh, boss, you have no idea.” Sunod kong training ay pinahawak ko siya ng kutsilyo at pinatamaan ng maliliit na bato. “You have to deflect everything that comes at you!” sigaw ko habang walang awa siyang binabato ng maliliit na bato. “Samira! This is not how training works!” sigaw niya, pero patuloy lang ako sa ginagawa ko, gumaganti nga ‘di ba ako kaya go lang nang go.

dagdag pa niya. "Kaya magpakatatag ka Aya, hindi lang ikaw kundi tatlo kayo. Magkakasama ang inyong mga fafa doon na humaharap sa mga problemang kinahaharap ng kanilang mga kumpanya kaya sana magpakatatag din kayo at huwag ng dumagdag pa sa kanilang mga problema. Mag umpisa na tayo ng training bukas. Wala munang emote emote at wala munang cellphone na hahawakan," sabi pa niya na tumatak sa aking isipan.

Hinding hindi ako magsasayang ng oras. Kung sakaling hindi ko man makayanan ang training, ayos lang! Bawi na lang sa sunod na buhay! At least, sinubukan ko. "Mahirap ang training. Once na pumasok ka na sa organisasyon, hindi ka na pwedeng umatras. Hindi ka na pwedeng umayaw. Hindi ka na makakalabas pa at kasama na sa buhay mo ang tungkulin na iyun." seryoso niyang sagot sa akin