Quotes On Mental Health Novels & Stories

may kalungkutang tugon ni Cathy. Mahinang tumawa si Phoenix. “Babe naman, matagal pa mangyayari iyon. Huwag mong isipin iyan, at baka makaapekto pa sa mental health mo. Remember, kaka-recover mo pa lang. Hindi ko na kakayanin na makita kang nahihirapan.” “Babe, alam mo naman na napakabilis lang nang pag-andar ng panahon ngayon. Mamukat na lang natin, malaki na sila, at… at may mga sarili na silang pamilya.”

“Isa pa sinubukan mo siyang hanapin at kilalanin. Both of you were victims of circumstances.” “Diyos ko po! Napakabigat sa dibdib ang nangyari. Isang panandaliang ligaya, habang buhay na sakit ang naging resulta. Buong buhay kong dadalhin ito sa aking kunsiyensya.” malungkot na sabi ni JJ. Patuloy naman sa pag-alo at pagdamay sa kaibigan si Paul. Baka kasi maka-apekto ang nangyari sa mental health ni JJ at sa trabaho nito.

Tama nga si Trina, mga mahihirap ang lubos na naaapektuhan kapag gago ang nasa posisyon. "Potang tanga," sambit ko habang nakatingin sa cellphone at nagi-scroll sa twitter. Sabi ko, magtitwitter break lang ako pero puro bad news ang nakikita ko. Nakakabaliw na ang lockdown na 'to. Araw-araw na lang, may nangyayaring masama. Ibang klase ang 2020 na 'to. Lakas makachallenge ng mental health.

Mas pinag-aalala nito ang kahihiyan kapag nalaman ng ibang tao na nasa Mental Health Facilitu si Eliza. Iyon ang isa sa pinakamalaking problema ng bansa pagdating sa mental illness. Ang akala agad nila ay baliw ang isang tao kapang napunta sa isang Mental Health Facility, and they wouldn't function and not fit in the society. But with proper help by the professionals, a person who is suffering from a mental illness can still live as a citizen in a certain country...

In Leia's case, she doesn't deserve a spouse with a mental health problem. "Sige, aalis na ako. Tatagan mo ang loob mo. Huwag mong hayaang mabaliw ka para sa sarili mo," paalam na niya. Animo’y seryoso at concern, pero sa loob-loob niya’y tatawa-tawa siya.

Kaya nagulat ako na biglang may nagsalita sa likuran ko. “Hindi ka ba pinahirapan ni Zoe habang wala ako?” Hindi ako sumagot. Pinahirapang ano? Eh, nilayasan ko agad ang kampon niya. Isa sa natutunan ko sa buhay, puede akong mamatay ano mang oras. Kung kaya kong iwasan ang mga toxic na tao at sitwasyon, inuunahan ko na agad. Mahalaga ang mental health ko. Na pagdating kay Marco, buong puso kong itinataya noon…gaya rin ngayon.

Oo, matured na siya mag-isip pero may hindi pa siya nalalaman. "Ayoko na magsisi ka sa huli, kuya kahit tungkol ito sa mental health mo ang iniisip mo ayokong makita hindi ka masaya sa ginagawa mo." wika naman ng kapatid ko sa akin napangiti na lang ako bago ko siya tinalikuran at bumalik sa sofa.

the professor replied calmly. “Paano naman kung ang tao ay may sakit sa pag-iisip? Kailangan din ba nilang magbigay ng mental health certificate? Sa tingin ko ay nakakatawa na tanggalin ang isang tao sa isang grupo dahil lang hindi siya nakakatulong. Paano kung mahiyain lang sila o kinakabahan o kaya ay may learning disability?” sabi ni Noriella.

Baka nakakaisang subo pa lang kami kailangan na niyang bumalik. Kaya kaysa talunin pa ang sinabi ko, bumalik na lang siya sa pagkain. "Hindi maganda 'yang nagpapalibre ka lagi, Lian. Anak mayaman 'yon kaya baka isipin ng iba piniperahan mo lang," pangaral ni Mama. Ano bang pakialam ko sa opinyon ng mga tao sakin? Kung iisipin ko pa iyon, maaapektuhan lang ang mental health ko. I wouldn't be this brave to continue stripping if I do get affected by the words of society.

pahayag ko bago siya tinalikuran. Nag-ingay siya. "Ba't ko naman iisipin iyon? Isa kang CEO, idol at hinahangaan ng lahat. Gusto ko lang ang kabutihan mo. Hestia, utang na loob, huwag mong hayaan na masira ang mental health mo."