Romans & histoires Quotes On Playing Games

Pinakaayaw ni Cruger sa maingay lalo na kapag tutok s'ya sa paglalaro ng puzzled games na sadyang ni-install niya sa kanyang cellphone para may mapaglibangan sa tuwing may bakante siyang oras. "Isa ka pa! Pinagkaisahan n'yo ako! Dapat nakada-moves na ako kung hindi gan'to ang ayos ko. Hindi naman ako katulad sa'yo na babagal-bagal kaya ka nasasabihan na boy torpe."

Hindi sa eskwela nauna kundi sa gaming community kung saan siya namamalagi tuwing walang ginagawa. Competitive. Walang arte. Maangas. 'Tingnan mo nga naman.' Blanko man ang tingin sa kawalan, sa isip ni Sandro ay napatawa siya. 'Kung anong galing mo sa laro, gano'n ka naman ka olats sa totoong buhay.' “Ano bang p'wede kong gawin para makatulong, kuya?”

Tinapos ko lang ang ginagawa kong pag peprefare ng tanghalian namin sa lamesa at pumunta na sa sofa kung saan sila naglalaro. I looked at them which are now playing a game named Call of Duty. That's their favorite game now, to the point na hindi na nila nagagawang kumain sa tamang oras para lang makalaro niyan. Kaya nagkaroon kami ng masinsinang pag-uusap. I talked to them like a strict and terror mother, ayaw ko kasi na napapabayaan na nila ang pagkain para sa mga bagay na hindi naman nila ikaasenso. Hindi ko rin alam kung paano nila ako napapayag kanina na paglaruin sila niyan kahit banned ang video games sa kanila. Basta sabay lang nila akong hinalikan ng ilang ulit sa pisngi ko at napapa

At pasimpleng luminga rin. "Why don't you join us for a game?" aya ni Red sa kanya. "Ha? Ah, hindi naman ako marunong maglaro niyan. Isa pa, baka makasira lang ako sa bonding moment n'yo ng mga anak mo." "Ofcourse not! The manier the better, hindi ba girls?" Baling nito sa kambal.

“What if we play a game?” yaya ni Kai. “I love games!” masiglang sagot ng anak ko. “Oh, baka naman gusto niyo pa akong sumali dyan? Senior citizen na ang lola niyo, hindi na ako pupuwede diyan ha. Kayo na lang ni Maximo.” “Grandma they are just being childish. I don’t want to play.” “Hindi naman childish game ang lalaruin,” sagot naman ni Kai.

Malalaman mo kung paano masaktan. “Kaya ganito, girls—guluhin natin sila habang naglalaro,” sabi ni Jackie, halatang may plano kaagad. “Good idea. Kapag natalo sila, sayang ang chips at tiyak, maiinis ang mga tukmol na ‘yan,” sabi ni Bettina. “Magpapabuntis na sana ako, eh!”

Unlimited naman daw iyon ayon kay Mali. Nagpa-games, mga easy games lang para na rin sa mga batang hindi pwede masyadong maggalaw dahil sa sakit na dinaramdam. Habang nakatitig ako sa mga bata, hindi ko mapigilang malungkot. Just like Khalian, they’re fighting for their lives, and I couldn’t believe that today, on Khalian’s birthday, brought them so much joy and hope.

“Hindi mo magagawa iyan, Victor. I tell you, you cannot do it.” “Then, huwag mo akong subukan. Huwag mong sabihing kakampi mo si Tita Maura. You are just an underdog but also a big loser. Hindi niya alam na nagpapalaki siya ng ahas sa kanyang bakuran. Kung ako sa iyo, hindi ako magpapagamit sa kanilang dalawa dahil hindi mo pa sila kilala. Pareho silang manggagamit.” “I can play their games.”

Shouldn’t I have tried downloading games, browsing apps, or exploring whatever I could find? Sayang lang talaga at hindi ko agad naisip iyon sa mga oras na ‘yon. Narinig ko ang pagbuntong-hininga niya. “What games were you playing?” Hala… hindi ko alam… “Huh?” kunwari’y hindi ko naintindihan, but I was really just buying myself some time to think of any game. Pero dahil wala naman talaga akong nilalaro, wala rin akong maisip!

At higit pa, nagsisilbi itong patunay na lumalakas sila bilang pamilya sa bawat hamon. Bago matapos ang araw, nagpasya silang maglaro ng board game. Sa una, tila madaya si Ayesha dahil ayaw matalo, pero nang mapansin ni Ralph, kinakausap niya ang anak. “Ayesha, hindi masama ang matalo minsan. Ang mahalaga, natututo ka at nag-eenjoy ka.” Napabuntong-hininga si Ayesha at tumango. “Okay po, Daddy. Pero next time, ako panalo.”