Quotes On Purpose In Life นิยาย & เรื่องราว

tanong niya. "Ahmm, motto mo?" Ano ba naman 'tong tanong ko! What's your motto? Ano 'yon? Parang timang naman! "My motto is; be loyal to the nightmare of your choice." patango-tango niyang sabi. "Motto ko sa buhay, ano; It's not a dead end, it's just a plot twist!" Nakaw ko lang na motto 'yan kay ligaya no'ng high school...ewan ko ba bakit ko naisip 'yon? Tunog seryoso kasi sa buhay.

irap ko na ikinatawa niya. "De seryoso, parte na ng buhay natin ‘yang si problema. Di na mawawala ‘yan. Kasing constant ‘yan ng paghinga natin. Iniisip ko na lang na lahat ng problema may purpose. It’s either it will make us stronger or it will serve some life lessons. Okay lang masaktan basta hindi mo susukuan ang laban…" Napamaang ako sa kanya para kasing, kausap ko lang sarili ko. Boy version ko ba siya?

Then, she remembered something. “Sabi ng Mama ko noon, lahat daw ng nangyayari sa buhay natin, mabuti man o masama, lahat may dahilan. And you survived because you still have purpose. Don’t waste your life blaming yourself for something you didn’t do,” aniya. He didn’t reply. Maybe he was still processing what she said or maybe he got pissed again with her for overanalyzing what he feels. Napangiwi siya. Mali na naman ba siya?

Natawa naman s'ya sa sinabi niya. Hindi naman ako nakasagot agad sa sinabi niya. Nanatili lang akong nakatitig sa kanyang maamong mukha. Noong una ay naiinis talaga ako sa pagiging matured niyang mag-isip, ngunit kalaunan ay unti-unti ko rin naman na-ge-gets. Ang motto ko kasi noon sa buhay ay, “Life is short. Do what you want to do in your life without any regrets!” at hindi ko rin masyadong pinagtutuunan nang pansin ang mga negative vibes sa buhay ko kasi nakapokus lang talaga ako noon sa mga positive na nangyayari sa buhay ko, which is mali, kasi dapat pala balance. Dapat nireresolba rin pala at saka pinagtutuunan ng pansin ang mga negative sa buhay natin para sa susunod hindi na natin it

Nanatili naman akong nakatingala sa langit. "Kaya nga sila itinaas diyan para walang makakuha sakanila. You know what, Xavi"baling kong sabi sa'kanya. "I'd realize na minsan talaga hindi natin makukuha ang mga gusto natin kahit anong sikap, pagta-trabaho at pagti-tiyaga ang gawin natin.Because we have a mission and purpose in life na malayo 'don sa plano natin at pinapangarap natin"paliwanag ko.

I gazed at Leora until she was completely gone and sat beside the girl. "You must be thinking that I am crazy." Tumango ako. Bigla siyang humagulgol. “But I think you’re also brave. “Her eyes went up to me. "For coming this far, for choosing to live instead of dying." "What? I said, ‘I want to die!’ I really wanted to die.” Humina ang boses niya sa dulo. "Wala naman na akong puwang dito, mahina ako, bobo, mahirap. I’ve been thinking: what is my purpose here? Why am I even alive? Why can’t I just die? "

“Bakit parang malungkot ka?” “Minsan naiinis ako sa sarili ko.” “Bakit naman?” Hinaplos niya ang buhok ko. “Gusto ko sana ako na lang ang magtrabaho para sa ating dalawa.” Napangiti ako. “And me?” “Ano naman ang purpose ko?” “Simple.” “Tingnan mo ako araw-araw.” Napatawa ako. “At?” “Alagaan mo ako.” “At aalagaan kita.”

"Hindi mo naman kailangan kalimutan eh, tatandaan mong may dahilan lahat kaya tayo nabubuhay." "Ikaw ang dahilan kaya ako nabubuhay," pabiro kong saad rito. "Hindi lahat ng oras ako ang magiging dahilan gummy bear, kahit hindi na ako ang dahilan mabuhay ka pa rin," seryosong ani niya. "Bakit ba ang lalim mo lagi magsalita para kang matanda." "Kasi kailan natin maging positibo." "Magiging maganda ang buhay ko pag ikaw ang napangasawa ko." pilyo akong tumawa matapos ng sinabi kong iyon.

mahabang litanya ko saka ko lang napansin ang seryosong pagtingin nito sa akin at ang pagkunot ng kaniyang noo. Alam kong may gusto siyang sabihin pero hindi niya magawa, hinahanap pa rin niya ang punto ko kaya nagpatuloy ako. "May mga bagay kasi na darating lang sa buhay ng isang tao para ayusin ka at bigyan ng pagkakataon para mahanap ang sarili, tapos pagkatapos no'n wala na, na hanggang doon na lang. Na ibinigay lang siya sa 'yo para maayos ang sarili mo at bigyan ka ng purpose sa mundo. Kung hindi ninyo siya nakilala o nagustuhan, ano ka po ba kaya ngayon? Tambay? Laging nasa gulo? Parehas po kayong nagbigayan. Inayos ka niya, samantalang ikaw, pinakawalan siya para sa pangarap niya."

she murmured. I tried to smile at her. “I think it was just really meant to happen. Siguro kung hindi nangyari ‘yon, we wouldn’t be these people that we are now,” I said. “Like you said, not all things go according to plans, that they have their own ways of complicating lives. But all things, the easy and the complicated, also have their own ways of serving their purposes, and it shall make everything make sense one day.”