Quotes On Unsaid Feelings Novels & Stories

nakangiting sambit niya at bakas sa mga mata niya ang pait at lungkot na tunay niyang nadarama. "You deserve to be loved in return and there are definitely people out there who can give you that.You should go and find someone else who can treat you right and give you the world. Someone who understands you. You shine so bright and I would dim your light. There are plenty women who would want you, Just remember that while it might hurt, their lack of feelings is in no way a reflection of your desirability. Chances are, they just aren't the right person for you."namamaos kong saad sakaniya. °°°

There was an emotion I couldn’t comprehend, at mukhang may nais syang sabihin sa akin pero pinipigilan nya nalang sarili nya. “Do you want to tell me something?” I asked. “I can listen, you know. Hindi ako magaling mag advice pero magaling akong makinig….just like that time at the shop.” He shook his head, “It’s better to be left unsaid.” “Ano bang sinasabi mo dyan? Why are you being so unusual these days? It kind of scares me, but in a good way.” I chuckled, making the air lighter. “You’ll know it soon.” And with that, he turned back looking at the sunset. I couldn’t ask more, letting the silence comfort me.

Pero napisil ko ang balikat niya. Hindi ko alam kung bakit… pero hindi ko rin siya kayang itulak. “Please,” sunod niyang sabi, mas mahina na. “Huwag mo akong itulak… kahit ngayon lang.” Lumuwag ang yakap niya sa baywang ko. Saka humiga nang maayos. “Don’t make me feel unwanted… like I’m someone easy to leave. Easy to forget.” Parang may gumapang na lamig sa batok ko. Pumasok sa kaibuturan ko.

Tumitig lang si Jade sa mukha ng kaibigan niya kaya naman nagpatuloy lang din si Sheril sa iba pa nitong gustong sabihin. “Mahirap kasing mag-assume, kahit pa sabihin mong nararamdaman mo naman na mahal ka niya, hindi parin pwedeng panghawakan iyon kung wala siyang sinasabi. Totoong may sariling paraan ang mga puso para mag-usap at magkaunawaan. Ang dalawang taong in love kahit hindi sila mag-usap verbally pwede silang magka-intindihan. Pero katulad nga ng sinabi ko, mahirap umasa,” simula ni Sheril.

"Alam mo ba iyong quote na... If you love love someone, you must learn to let them go." Natawa ako. "Anong kagaguhan 'yan?" "Tsk... I'm serious here..." "Oh ano nga ang tungkol do'n? Mahal mo siya kaya iniwan mo?" Nakita kong tumango siya kaya mabilis akong napailang, hindi sang-ayon sa sinabi niyang quote. Kasi naman, kung mahal natin ang isang tao, bakit iiwan natin? Hindi ba nila alam na masakit ang maiwan? Oo, nagegets kong depende pa rin sa sitwasyon pero hindi ko pa rin matanggap.

Sinusubukan ko rin na huwag mapaghahalataang gising dahil gusto ko marinig lahat ng sasabihin niya. Suminghap ito. "I don't have any intention to confess my feelings. But how? Ayokong itago 'to kung ang tanging intensyon ko lang ay ang kalimutan ka. Kung kakalimutan man kita, it could be I want to or I have to. How funny is it right, Mara? My friends like—love you and so do I. How did you do that? Paano mo nagawang paibigin ang mga kaibigan ko na dati lang ay kinain na ng bitterness?" Ramdam ko ang lungkot sa kaniyang boses habang nagsasalita. Ramdam na ramdam ko ang lungkot at pangungulilang naglalaro sa emosyon niya.

Bakit parang hindi siya naiilang 'man lang? "Why so?" "Because some people do not need anything to motivate them, such as comforts, uplifting remarks, or inspiring quotations. Some people simply want a hug. There are no words to say, only hugs will do." Natigilan ako at napatitig lang sa kanya dahil sa sinabi niya. Parang ngayon ko talaga naramdaman ang lahat-lahat ng pagod na nararamdaman ko.

Kahit na nilinaw niyang walang involved na feelings ay pakiramdam ko imposible. Hindi na ulit kami nag usap tungkol sa pag alis ko. Ang tanging pumipigil sa akin na umalis ay ang nararamdaman ko para sa kanya. Nakakapanghina iyon at parang nawawala ako sa aking sarili. I lack better judgement these past few days but I don't mind. Lalo na pag naaabutan ko si Lance na nanonood sa akin sa gitna ng busy niyang opisina. Halos mabitiwan ko ang mop tuwing nakikita ko siyang nakatitig sa akin

Kahit na hindi maalala ng isipan pero mararamdaman naman siguro ng puso “No! Wala akong nararamdaman na kahit na ano mang feelings sa iyo at feeling ko nga, isa kang stranger sa akin eh. I am sorry din na sabihin sa iyo na feeling ko, isa ka lang stranger at hindi talaga kita gusto.” Seryoso nitong sambit kaya naman hindi niya mapigilan ang maluha.

ang nasa isip niya, “pero maaaring magtagal pa bago mo matuklasan iyon. Magiging maligaya pa tayo sa piling ng isa’t isa, bago iyon mangyari. Samantalang kung ipagtatapat ko na sa iyo ngayon, mas malalamang sa hindi ay iwanan mo ako agad-agad, nang ni hindi ko naranasan kung paano maging maligaya sa piling mo.” Napangiti siya nang maalala ang kawikaan na madalas niyang marinig at mabasa. “It is better to have loved and lost than to have never loved at all”