Unsaid Thoughts Quotes Novels & Stories

Promise! Dahil sa weird thoughts ko ay nag flash sa isip ko ang mga unwanted things. Pumikit ako ng mahigpit, para sabihin sa sarili na. "Wala itong kabuluhan kaya wala kang nararamdaman." "I don't like her,"

Ang hirap kayang magtiwala lalo na sa impakto na tuso na 'yon. Tumawa ito nang naaaliw. "Sus. Sa tingin ko, mukhang wala naman siyang binabalak na masama at pinaplano.” “Paano mo namang nasabi, aber? Nabasa mo ba at narinig ang thoughts niya?”

Mahabang lintayan nito bago lumabas ng kwarto. " She's right... My thoughts are unstable , dahil sa pag- aalala ko Kay Ilyza at pagkadismaya sa sarili. Pero wala akong magagawa kung puro lang ako ganito... Tama na ang pag- iisip, kelangan nang kumilos " Huminga ako nang malalim kasabay nang pagtingala upang ibuga ito sa ere. " I need to calm all my thoughts... Crish is right... Ilyza, need me and I need to focus "

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Iintindihin ko lahat ng mga salita mo sa kahit anong paraan pa. "Pfft! Sa school nga tamad ako magsulat, eh." [Well, kung gano'n man, tell me your thoughts na lang.] "You wouldn't like it, my thoughts are wild and my soul is too dark for you." Nagsindi muli ako ng isa pang stick ng sigarilyo na kinuha ko sa kaha na nakatago sa bulsa ng suot kong short. Kung may iba pa, sigarilyo lang ang nagpapakalma sa akin at wala ng iba.

"Edi hindi na! Ikaw naman kung makasermon akala mo wala ng bukas? Bukas naman ang iba!" Kami na nga lang dalawa dito sa room tapos ang ingay pa naming dalawa lalo na 'tong gagang 'to na ang laki ng bunganga. Kulang na lang talaga kainin ako ng buo, eh! "Basta sinasabi ko sa'yo, ayusin mo 'yang brain mo, ah? Pinagsasabihan lang kita dahil ayaw kong matanggal ka sa trabaho. Mag-isip nang mabuti. 'Wag padala sa mga evil thought."

Hindi ko mapigilan ang paninikip ng aking dibdib habang iniiwas ang aking mga mata sa kanila. Hindi ko na rin napigilan pa ang pagpatak ng luhang kanina ko pa pinipigilan habang binabasa ang lahat ng mensahe mula sa mga taong hindi naman talaga ako kilala. They said that I don’t really need to think about what people say but I just can’t help it. Kahit anong gawin ko, nasasaktan at nasasaktan pa rin talaga ako sa mga masasakit na salitang galing sa mga taong ang goal talaga’y saktan ang iba.

Saka sagad akong maguguilty dahil nga… Nguwa Sera. Nguwa… Pero parang hindi naman seryoso si Kuya Ano sa sinabi niya. Nakikita naman sa mukha nito. Ang sabi nga ni Allan Lokos, Don’t believe everything you think. Thoughts are just that— thoughts. Mga haka-hakang na di dapat panindigan.

Baka sumabog na ang utak ko sa halu-halong bagay ang tumatakbo sa isip ko. -AndyThoughts-

Mukhang seryoso, tapos ang caption ay naintriga talaga ako ng malala. “Sometimes the best ideas are ruined by people who fear letting others shine. It’s disappointing when plans change because of unnecessary limitations... but we move forward.” Hindi naman ako sigurado kung para sa akin iyon. Wala naman siyang binanggit na pangalan. Pero, hindi ko maiwasang maramdamang parang ako ang pinatatamaan niya. Pero tahimik ko nalang ibinaba ang cellphone ko. “What happened?” tanong bigla ni Nolan.