Novel & Cerita Read People Like A Book

I called on someone. Maybe this guilt will be gone. If I can give the happiness she deserves.It was 7 pm and I ended up going to the mall and to the bookstore to buy some books. They are telling me that I am gay but I just have the habit to read a book. It keeps me calm. Lalo ngayon parang kailangan ko dahil kay Ellya. “The Lost One.” I read the title and found it interesting. Fantasy novel book. Magic. “Sir Lim?” I heard someone calling me and saw my team.

"Did you?" "Nope" nakanguso kong sagot. " It's so boring and tiring to read such books kuya, buti sana kung romance novels yunkahit buong maghapon akong magbabasa kaya ko. But that management book eme, gosh! It's killing my brain cells Kuya. I feel like I'm going back to college again while reading that." "But you have to read it baby if you want to learn." Kuya said soflty. Kahit ang mukha nito ay naging maamo din. "You're the one who told me that you want to work."

- Sining. Sinara ko ang diary at ibinalik ito sa aking bag. Kinuha ko 'yong libro ni pol-sci na nasa loob ng aking bag at akin itong binasa. Pol-Sci likes to highlight quotes sa librong ito. And it feels like, it speaks to me at parang pareho kami ng nais sabihin. "The people you love weren't algebra: to be calculated, subtracted, or held at arms length across a decimal point."

wika ko rito at inabutan ito ng isang libo. She clicked her tongue. "Sayang, gusto ko pa naman sumama para mag stalk doon sa new subject mo ma'am. Gusto ko kasi makakita ng poging business man tulad ng mga karakter sa binabasa kong libro." napapakamot ito sa kanyang ulo. "Well, it's not meant to happen. Now, I'm going." Nilagpasan ko na ito at tumungo na sa pinto.

Oo diko namalayan na nakalapit na ito sa akin at syempre dahil naka bawi ako sa aking malalim na pag iisip ay niyakap ko din siya bilang tugon. "Peter I really miss you" ani nito na ikinaiyak kopa ng lalo, walang salita na lumabas sa aking bibig basta mahalaga ay nasa harap ko ngayon ang isang babae na minsan ay naging ina ko din ng ilang taon. Mr_Nobody Y.Y Salamat 2 remaining chapter para sa book 1 😍😍 Syempre papa abotin mona natin ng 2k read bago ilabas ang next chapt.

Ang iba naman professional o kaya employee na may sarili ng pamilya o kaya'y single parent. Bawat manunulat, isang tagumpay kapag ang kanilang akda ay nagustuhan at minamahal ng mambabasa. Ang mahalin ang kanilang akda ay pagmamahal na rin sa may-akda. I become once a reader, I can say that I am top 1 of this so called; “SILENT READERS” and proud of admire a lots of AUTHORS. I look up to them very much but I NEVER compare them to each other because I believe that every AUTHORS have there own perspective, strategies and writing skills how to run their own masterpieces.

"The first pages were... direct. I mean, straight to the point. I have heard of the word sex before but as I read the first pages of the book, I was even more enlightened on what is the deep meaning of that concept," Hindi pa rin binababa ang nakataas na kilay, humakbang ako paatras, para magtama ang likod ko sa isang pader sa tapat niya lang at isandal ang sarili ko doon. I then crossed both my feet and arms, trying to get comfortable as I'm expecting him to have a whole speech on what he just read. "And..." I gestured him to continue. "And... it then talked about some... common... things... in humans."

Villacorta nang malaman niyang mahilig akong magbasa. Siguro kung titimbangin kami ni Renee, aakalain ng mga tao na siya nga ang may hilig nito. Her composed personality matches more of being a bookworm. Pero wala e, hindi siya mahilig. Samantalang ako, hindi na lubos mabilang ang dami ng librong nabasa. I spent hours in the library, reading a classic novel. Natigil lang ako nang tawagin ako para sa tanghalian. Pero pagkatapos kumain, bumalik ulit ako sa mini library at pinagpatuloy ang pagbabasa.

Di naman nga amoy kambing na natuyan ng isang linggong ihi na mapanghi. Hmmp! Basta. Hindi ako maniniwala sa kahit na sinong pilato. Sarili ko ang susundin ko. Kahit na naging mabait si Nico sa una, mukhang mas mabait pa si Branden sa lalaking iyon. Iyon ang kasabihan na, don’t judge a book when it’s close. Buksan mo muna at basahin para makita ang laman. Tama ba ako?

aniya at aliw na aliw na iwinagayway sa harapan ko ang hawak niyang libro. Hindi ako ganoon kainteresado sa mga libro o sa pagbabasa ng mga iyon pero dahil mukhang ineenjoy niya ang mga libro ay nanatili pa kami sa bookstore na iyon. Ngayon ko lang nalaman ang pagkahilig niya sa pagbabasa. Kitang-kita iyon sa kung paano siya mag-react sa bawat librong naroroon. Halos kilala rin niya ang mga author at ang mga background ng mga ito. A bookworm, indeed.