Read People Like A Book Novels & Stories

Paminsan-minsan ay tumatawa ito mag-isa, kinakausap ang mga action figure na para bang may sarili itong mundo. Sa sofa, tahimik na nagbabasa ng libro si Athena. Nakapatong ang isang paa sa sahig, ang isa’y nakatiklop, relaxed ngunit alerto. Sa bawat paglipat ng pahina, palihim siyang sumusulyap kay Z, tinitiyak na ligtas at masaya ang anak. Ang ganitong katahimikan ay bihira sa buhay niya, kaya’t sinisipsip niya ang bawat segundo.

Well, mukhang mas mainam pa nga ang magbasa na lamang, kaysa makipagtalo pa sa lalaking sagana sa kayamanan pero mukha namang kinulang sa aruga. Tulad nang nasa ibaba. Hay! Napatingin ako sa kawalan, nang m****a ko ang pangalan nang nakalagay sa bungad nitong hawak kong libro. Myles Munroe. Ewan ko, pero— hindi ko mapigilan ang mamangha sa pangalan pa lamang nito. Nakukwento kasi ito sa 'kin ni Liller kapag nag-uusap kami tungkol sa mga binabasa naming libro. Matalinong tao nga siguro ito. Pangalan pa lang kasi niya, ay mukhang punong-puno na nang karunungan. Isa pa, nagustuhan siya ng kaibigan ko. Kaya walang duda na iba ito. Alam ko, kung gaano kasi iyon ka-smart si Liller, kaya baka rito

Tunog sentimental man ay binabasa ko talaga ang lahat, it keeps me going, it makes me smile especially when I feel lonely at night. "Ang dami mo nanamang babasahin mamayang gabi," she giggled. Natawa na rin ako. It would probably sound unbelievable to tell people that I read every letter I receive, I know I don't look like someone who is appreciative. Si Coleen lang ang nakakaalam sa mga tunay na ginagawa ko. My schoolmates thought I was just throwing everything, that's why some people hate me. I don't really care about what people think of me. My life is not an open book, iilan lang ang totoong nakakakilala sa akin, and I prefer it that way. Sabi nga nila, quality is better than quantity.

Kung anu-ano na lang ang binabasa ko at kakatwang tumatatak iyon sa aking isipan kahit daanan ko lang ng tingin ang pahina. Akala ko normal lang iyon at nakahiligan ko lang talaga ang magbasa at ganoon lang talaga kabilis ang memorya ko. Ngunit napansin ko unti-unti na hindi ganoon ang pinsan ko na kaedad ko lang din. She read book, but most of them are picture books.

“She’s like a book to you. Siguro naninibago ka sa kanya. Kasi alam mo ‘yun, lahat ng babae ay titiklop sa ‘yo pero siya sinusungitan ka. She’s like a book you can’t put down.” Sinulyapan niya ang dalaga. Isa ito sa rason kung bakit matatawag niyang kaibigan ang dalaga. Madali nitong nababasa ang kanyang mga galaw at alam agad nito ang tamang salita sa mga pakiramdam na hindi niya agad mapangalanan. “Am I right?” tanong nito. Walang pagdadalawang-isip siyang tumango at tipid na ngumiti. “Yes, you are.”

Our life is like a book, if you finished reading the current chapter, you'll flip the page to welcome a new chapter even though you still haven't moved on to your previous chapters. It will flow continously until you get to the epilogue. It may or may not satisfy your heart, but that is what really life is. Author's Pov:

Ngumiti siya sa akin at tumango bago siya nagpatuloy sa pagbabasa. Kaya naman nagbasa na rin ako ng libro na hawak ko. I’m not a fan of books. Hindi rin ako mahilig magbasa but now I realized na it’s not that bad to read. I thought I’m gonna get sleepy, but I actually enjoyed reading the book about fashion design. I was so into it that I didn’t notice Magnus staring at me. “This is the first time I saw you reading a book,” he noticed. Bahagya akong nahiya sa sinabi niya. Unlike him, he is a fan of books. Baka nga nakakailan siyang libro sa isang araw.

Pinag-isipan kong mabuti, sinigurado kong maganda ang pagkakagawa ng mga characters, inalam ko ng mabuti ang mga iniisip at personalidad nila. Building characters in a book is like making a whole different person. For me, they were alive. Buhay na buhay sila na maski outline ay hindi na nila sinusunod. Buhay na buhay sila na nagugulat na lang ako sa mga sarili kong isinulat kapag binabalikan ko ito upang basahin.

“Magsulat nang kahit anong magpapalimot sa readers ko ng mga problema nila sa buhay.” “Make others happy.” “Give them a break,” pagtatama nito habang tumitingin sa kanya. God… there’s a third look. She’s looking right through his skin to his very soul now. It’s so sexy. She’s too serious. It’s hot. “I understand na ang daming toxic sa buhay these days and they could unwind through books. But in that, we’re all the same.” “Because that’s how you enjoy books you like to read,” aniya, hindi maintindihan kung bakit nagsisikip ang dibdib niya.

''Ang mga libro don ay tungkol sa human body Vera, look. Nanlaki mata niya at nag-iwas na lang. ''A-hm, may ahm- I cut her off. ''Don't force yourself to tell me it's okay, maybe private things right?'' I smiled. Her jaw dropped. Hindi ko na sya hinintay magsalita pa at inwan a don. Sa café kami tumambay para basahin ang libro. We divided the topic we needed for our reporting. I summarize the topic while she's highlighting the key points and important details that will help our report. After that, we did some research to identify unfamiliar words.