Novelas y relatos de Reborn As A System

Walang araw na hindi ako hinabol ng konsensya ko dahil kasalanan sa Diyos ang nagawa ko. So, si Keegan ay na-reborn bilang bampira. Hindi ko talaga inaasahan na magtatagpo pa kami. Pero kagaya ng mga pinsan niya, wala siyang naaalala. Pero bakit ako'y mayroong naaalala? O baka nga instrumento talaga ito ng mundong ito para malaman ko lahat ng dapat kong malaman na hindi ko nalaman noong tao pa ako.

At doon nag simula ang pag babagong buhay ko. Unang klase ko noon, Fundamentals of Entrepreneurship. Kinabahan ako matagal na rin kasi akong hindi nag-aaral. Pero pagkapasok ko sa virtual class ay parang bumalik lahat ng sigla ko. Ilang oras pa lang, naramdaman ko na ang excitement sa bawat diskusyon. Mabilis kong naintindihan ang mga konsepto. Mabilis din akong makasagot.

Ang kaniyang buong katawan ay nagsimulang magliwanag ng kulay pilak. Isang dambuhalang makina ang lumabas mula sa ilalim ng entablado—ang 'Rebirth Chamber'. Ang layunin nito ay pagsamahin ang Source ni Maria, ang Igniter ni Javi, at ang neural network ni Gabriel para bumuo ng isang 'Artificial God'.

Ceelin Pagkatapos kong pagnilay-nilayan ang mga nangyari ay naging malinaw na rin sa akin sa wakas ang lahat. Habang comatose ako ay naglakbay ang aking diwa. Hindi totoong na-reborn ako. Iyong naranasan ko ay dahil iyon ang gusto kong mangyari. Para lamang akong nanaginip ng napakatagal. Lahat ng nangyari magmula nang isipin kong na-reborn ako ay hindi pala totoo. Maging ang walang hanggang pag-ibig ni Phil sa akin au pawang likha lamang ng aking matinding pagnanais na mahalin niya ako.

Hindi na niya tinapos. Nanlamig ako. Sa previous life ko, car accident ang ikinamatay ni Mom… pero ngayon iba na. Bakit nagbago? Dahil ba sa mga binago ko? “Please doc… iligtas niyo si Mom,” pakiusap ko, nanginginig ang boses. “I can reduce the toxin, but I cannot fully expel it,” sagot niya. Napaupo ako. Parang bumagsak ang mundo ko.

Sabi ko nmn sakanya "Sige Dadi" sagot nmn niya kaya ngumiti nmn ako sakanya Pumasok nmn ako sa kwarto para maligo at makapagbihis. Lumabas nmn ako ng banyo at kinuha yung cellphone ko para tawagan si Ella. May anak sila kasi si Ella ay nagpa sperm implant siya kaya nabuo si Angela na anak nila ni Tiffany ***on call**** "Hello my dear cousin"

“'Eto na 'yon, Ruan. Nakita ko na 'yung perfect vessel. Kaya finally, magkakasama na tayo ulit.” A chill snaked down my spine. The image of Thea, vibrant and full of life just weeks ago, now reduced to an empty shell. I struggled to reconcile the cheerful, mischievous girl I knew with this… macabre description. “And that’s when… I came,” Ariadne said, her voice gaining a strange strength "No'ng humiwalay 'yung kaluluwa ni Thea sa katawan n'ya, nakahanap agad ako ng paraan para mapasok 'yung katawan n'ya. It was as if… I was reborn.”

Hindi natulog si Yuhei. Kahit bumalik sila nang ligtas, kahit successful ang operation sa sarili nitong paraan, hindi pa rin siya mapakali. Nakatayo siya sa harap ng main screen habang tuloy-tuloy ang pagpasok ng bagong data mula sa disruption na ginawa nila ilang oras lang ang nakalipas. Sa bawat movement pattern na lumalabas, mas lalo niyang nakikita ang hugis ng system—hindi bilang simpleng organisasyon, kundi bilang isang buhay na istruktura na marunong mag-adjust, magtago, at gumanti.

Kasi alam niyang sa oras na pumanaw na siya, masasaktan siya. ‘Kaya please just a little bit, just a little bit... please?’ she pleaded silently deep within her heart. Habang inaalala niya ang nakaraang buhay niya, hindi niya na namalayan na tumulo na pala sa gilid ng mata niya ang kan'yang luha. She just couldn't get over how her last life turns out. She thought that it would be the end. Thankfully, she was given a chance to start over again, and correct all the mistakes she had made. And this time, siya na ang maghahanap sa kan'ya...

Hinila ko ang sarili ko pataas, napahiga sa walkway. Sumilip ako pababa. Usok. Sira ang wiring. May mga nilalabas na malfunction noises. Akala ko tapos na. Pero— “SYSTEM… REBOOTING.” “SECONDARY CORE… ACTIVATED.” “TARGET: ALESSANDRO.” Umangat siya mula sa usok. Mas mabagal. Mas sira. Pero buhay. “Great,” sabi ko, mapakla ang ngiti. “Round two pala tayo.”