Regained Novels & Stories

Kabanata 33 - Ang Pagbalik ni Don Rogelio sa Pambabae Sa paglipas ng mga araw, unti-unting bumalik ang kulay sa pisngi ni Don Rogelio. Ang dating maputlang mukha ay nagkaroon na ng bahid ng sigla, at ang kanyang mga mata ay tila bumalik na sa dating kislap na puno ng kapangyarihan. Nakakalakad na siya nang mag-isa sa hardin, paminsan-minsan ay nagbibiro pa sa mga kasambahay, at tila nakalimutan na ang bangungot ng aksidente. Ang lahat sa mansyon ay nakahinga nang maluwag sa kanyang paggaling, nagpapasalamat na ligtas siya at unti-unting bumabalik sa normal ang kanilang buhay.

With each passing day, the weight of my regret grew heavier, a burden too heavy to bear, threatening to crush me beneath its crushing weight. Yet, amidst the pain and the sorrow, there remained a flicker of hope, a tiny ember of possibility that refused to be extinguished. For deep within the recesses of my heart, I knew that she would return, that she would come back to me and our son, Noah Arkanghel. And when that day finally arrived, I would be ready, ready to do whatever it takes to win her back, to rebuild what had been broken, to forge a new future together, come what may.

Bahagyang napasinghap sila at napaatras na parang mga dagang nakakita ng isang pusang gutom at handa silang sakmalin. I’m back! Yes, I’m back! I’m back for my revenge. So better be wise enough to play because this is much more exciting than her game.

dagdag nito na kina tahimik ng lahat. “Dahil pag nawala na ang pagkakataon at binawi na sainyo ito. Wala na kayong pagkakataon pa para ibalik ang lahat sa dati. Sa huli puro regret lang nararamdaman ninyo..” huling wika nito at nag lakad na ito dala ang kanyang jacket. “Maliligo lang ako..” paalam nito at bigla na itong nawala.

"The huge impact on his head that made him lose his other memory—including your memories together—made him forget the connections between you two." Para naman akong manlulumo habang pinapakinggan ang sinasabi ng doktor. "But don't worry. This is curable. Maaaring kusang babalik ang alaala niya, or you can help him regain his memories by showing your picture together or places you two have been together―things like that. That's a huge help." "Thank you, Doc," saad niya kuya Keizer. "Don't lose hope on him, Agatha. We all know na babalik ang alala ni Keiler," ani niya sakin.

Pero masaya ako dahil kaharap ko na siya ngayon. “If you have a plan to get back with me, huwag mo ng ituloy. It's too late Jean. Naka Move-on na ako and you need to move-on now,” saad niya. Akmang tatalikuran niya ako ng sumigaw ako.

Natatawang sabi nito "It's just 2 months away, it's really a good thing we can still attend it" Muli nitong binalingan si Tanuj at lumuhod pa para mapantayan ito "Say lolo Tanuj" Baling muli nito kay Tanuj pero umiwas lang muli ito at saka bumaling sa akin. "Ma! Mama" Sigaw nito na parang nagpapakarga ulit.

Ang pinakamaganda at pinakamabilis na paraan para gumaling siya ang pag-inom ng Regeneration Pill. Dahil naubos na ang Reiki niya, wala siyang magagawa kundi umasa sa mga Cultivating Pill para punuin muli ang Reiki niya. Kaya, ibabalik ng tatlong pill na ito ang kanyang katawan sa orihinal na estado nito.

Hawak niya ang isang bote ng beer habang nakatutok ang mga mata niya sa iisang banda habang ang isipan niya ay bumalik sa usapan nila ng kanyang ina bago siya umuwi ng Pinas. "Craig, just stay here, anak. Bakit babalik ka pa sa Pinas?" pigil sa kanya ng ina. Tumanda na rin ito. Dahil na rin sa pag-aalala at pag-aalaga sa kanya noong hindi niya halos maalagaan ang sarili. He bounce back for her. And he wants to give back everything na nawala sa kanila. Unti-unti niyang muling binubuksan ang sarili sa nakaraan. Unti-unti niyang binabalikan ang mga bagay na dahilan kung bakit nawala sa kanya ang lahat.

“What happened to you? Did you really regain your memories?” Kinuha ni Rhett ang kamay niya at pinagsalikop ang kanilang mga daliri. “Hmn. Sa loob ng tatlong araw na wala akong malay ay unti-unting bumalik ang alaala ko pero kahit hindi lahat ay kasama ka naman doon at mga anak natin sa mga alaalang bumalik.” Dinala nito ang kanyang palad sa labi at hinalikan. “I am so sorry it took me so long to come back. Alam kong nahirapan ka sa pag-aasikaso ng mga anak natin pati na rin sa negosyo na iniwan ko.”