Novel & Cerita Regained

I am so blessed. Nang malaman kong nagdadalang-tao na pala ako, biglang nawala ang kulang sa puso ko. Pakiramdam ko ay kasama ko ulit ang anak kong nawala. Parang may kung anong humaplos sa puso ko at pinalitan ito ng kasiyahan. I am still emotional, but I am happy. Parang bumalik ang baby namin. I don’t hate Luther. I am just hurt, but I know it will fade away. I know he is regretting what he did, at alam kong babawi siya sa amin. Nararamdaman ko rin ang sinseridad niya.

"Mukhang madami nang pag babago kay Axcel, noh?" Gaya ng? — Oo madami na syang napapansin na pag babago ni Axcel at dahil ito sa mga memorya na kanyang naalala. He can now slowly regain his true identity back and it's a part of the healing process na rin para sa lalaki. So what's the big deal about it? Tumayo si Aegin at lumapit sa kanya. Hindi para harapin sya, kundi para tumayo sa kanyang likuran. Napalunok sya ng tumama ang hininga ng matanda sa kanya.

Tutulungan kitang makabayad sa lahat ng utang mo sa kanya, at tutulungan mo rin akong pabagsakin sya." "P-paano ko naman g-gagawin yun?" "Okay, let's start from the bottom.. Kailangan mong magkaroon muli ng license. But, this time not affiliated na sa Yvcaz Empire or any matter that belongs or connects to the said company or name. So that you can regain what you lost, that's your profession of course. And.... I can

"What's causing the shocks po ba? Tinanong ko sina Jet and sabi nila it's been months since the last one, may nangyari po bang masama? Will he start regressing?" "No. I mean, no, because we still don't know the reason behind it. However, his motor control and brain activity is slowly going back to normal. It may not be the same as he was born with but it's still good nonetheless. Ang tibay nga nya eh, para syang kalabaw." Biro ng doktora kaya napatawa silang dalawa, but reverted back to being serious in a snap of a finger.

Kasi alam niyang sa oras na pumanaw na siya, masasaktan siya. ‘Kaya please just a little bit, just a little bit... please?’ she pleaded silently deep within her heart. Habang inaalala niya ang nakaraang buhay niya, hindi niya na namalayan na tumulo na pala sa gilid ng mata niya ang kan'yang luha. She just couldn't get over how her last life turns out. She thought that it would be the end. Thankfully, she was given a chance to start over again, and correct all the mistakes she had made. And this time, siya na ang maghahanap sa kan'ya...

MIA THYREES Gising na ang aking diwa pero nakasara pa ang talukap ng aking mga mata. Humihinga pa ako, ibig sabihin buhay pa ako! Hayyy salamat. I survive! Nang imulat ko ang aking mga mata ay napagtanto kong nasa loob ako ng aking silid. Sino kaya ang nag-uwi sa akin dito sa mansiyon? Nakaramdam ako ng kaunting kirot sa aking kanang kamay, pagkatingin ko’y napagtanto kong may nakakabit palang hep-lock IV sa akin. Mula sa pagkakahiga ay dahan dahan akong umupo. Ang bigat ng pakiramda ko, kulang pa ako sa pahinga.

Parang biglang gumaan ang kanyang pakiramdam. Sana sa muling pagbabalik sa kanilang tahanan ay magbago na ng tuluyan ang lagat. Magkakaroon na sila ng katahimikan at kapayaan ni Jav. Muling manunumbalik ang saya ng kanilang pagsasama. Binuhay ni Jav ang makina ng sasakyan at pinaandar palabas ng mansyon.

Nakita niya ang pag-igting ng panga ni Marcus habang seryosong nakatitig sa kanya ang lasing nitong mga mata. "I gave up before, Tricia. Pero hindi naman naging maganda ang resulta, hindi ako naging masaya, at kahit pa siya ay gano'n din. Ngayon na lang ulit ako nagkaroon ng lakas ng loob na ipaglaban itong nararamdaman ko, ayokong basta na lang sumuko nang walang ginagawang kahit na ano para sumubok. Afterall, everyone has to live for themselves at least once, right?"

Weekend non. Pumunta siya sa clinic para sa rehabilitation niya gaya ng dati. Ang rehabilitation na iyon na halos isang taon na ring pabalik-balik, ay naging napaka effectove/ dahil hindi naman talaga maikli ang buto niya, gumagana sa kanya ang gamutan. Ngayon, hindo na siya makakabalik sa dati niyang rurok sa pagsasayaw pero halos hindi na ito kapansin-pansin kapag naglalakad siya, at kaya na niyang sumayaw nang hindi gumagawa ng mga masyadong mahihirap na galaw.

Namigat ang talukap ng mga mata ko at tanging ang mga tunog ng mga kuliglig ang huli kong naulinigan bago ako pinanawan ng ulirat. Bumuntung-hininga ako saka bumalik sa sasakyan. Binuhay ko kaagad ang makina at tinahak ang direksiyon ng lugar kung saan napakapamilyar na ako. Now that I have regained all my lost memories, gagawin ko ang lahat para makuha uli si Femella. Isasakatuparan ko ang matagal nang plano ng puso ko. I can't for the third time lost her again.