Remembered Mga Nobela at Kwento

Siguro makakatulong din ang bahay na ito para mabalik ang memories ko noon. Sana bumalik agad. ****** LMCD22

I hopelessly confessed, “ang naaalala ko lang ay ‘yong papunta tayo sa dati naming compound tapos tumigil tayo sa gilid ng kalsada para mag-usap… tapos… malabo na ang mga sumunod na nangyari sa isipan ko.” I saw how his lips trembled when he tried to say something. He took a deep breath to recollect himself. “So… you can’t remember the conversation we had earlier?” I blinked several times and held my hand together above my stomach. “Well… I remember you pleading or asking something, but I can’t totally remember the exact words you said.” Marcus nodded several times as he listened to me explain. “Hindi mo rin ba maalala ang mga sinabi mo sa akin?”

Nagtataka ito sa ipinupunto nang ina. “Napahawak sa ulo? What do you mean by that?” Tumingin sa kaniya ang ina niya dahil doon. “Her memories are coming back,” Nagulat si Timothy dahil sa sinabi ng ina niya dahil doon. Maya-maya ay napailing din ito sa sinabi ng ina. “Impossible Mom, you know that it is impossible! Wag mo akong paasahin mommy, she had an permanent amnesia please no,”

Para na siyang malalagutan ng hininga. "Uhm..." Simula nito na animo'y pilit na bumabiyahe sa memory lane nito. Napakamot pa ito sa makapal nitong kilay. At para bang nabingi si Reverie nang tuluyan na itong magsalita. "I think I don't remember her at all." ©MaribelleVerzosa

Litong lito ako at marahil ay kitang kita na iyon sa mukha kaya naman agad akong hinawakan ng lalaki sa aking balikat ng tangkain kong bumangon. “Babe, babe, relax.. Don’t push yourself too hard. You’ll get your memories back soon.” “What happened to me? Why can’t I remember anything? I can’t even remember you?” “You had an accident and had been unconscious for days. The doctor said, you can be treated at home so you’re at our house, in our bedroom.” Ha? Ganon lang ba kadali iyon?

kiniwento ni Cashandra ang mga sinabi ng mag asawa kung paano siya napadpad sa kanila. ''tama nga ang hinala ko may Retrograde amnesia ka meaning nakalimutan mo ang ala ala mo bago ka naaksidente or ano bago ka nawalan ng malay .Ang tangin naalala mo lang ay nakaraan noong bata ka .''

Agad namang lumapit ang isang lalaki. I swear gusto gusto kong bangasan ang babaitang bakla...lalo pa ng itapat niya sakin yung camera niya.. "Remembrance lang" Sa isip ko unti unti ko ng binabalatan si Renz...ilang ulit ko narin siyang namura sa isip... "Ouch!!" Agad akong kumapit sa batok ng lalaki at laking pasalamat ko ng makarating kami sa sasakyan..

sabi nito. Si Granny Mira naman ay hindi na napigilang lumuha. Ayaw man niyang aminin sa sarili pero may hinala na siya sa kondisyon ng apo. "He has retrograde amnesia. He couldn't remember three years of his life prior to the accident..." Nanlumo si Granny Mira. Tama nga ang hinala niya. Walang maalala ang apo sa nakaraan. "Can he still remember them?" Tanong niya.

salaysay ni nanay Ope. “Ngayon lang po ako nakakilala ng taong may amnesia. Wala po ba talaga siyang maalala?” usisa ko pa. “Merun na, diba mahigit isang linggo rin kami sa Mindoro? Bumalik na ang memorya niya pagkatapos maumpog yung ulo sa batuhan. Pagkatapos nun, nagpaalam agad siya sa amin para balikan ang pamilya niya. Nagulat na lang kami na bumalik din agad siya sa amin…, Pero may nag-iba na sa kanya, medyo sumeryoso at malalim mag-isip.”

Lee sa study room. “She’s not well,” she said. “Anong problema?” Winson sighed. “Her memory is deteriorating. Nakaraang linggo ko lang napansin. She forgets things every day... It’s regressing.” “To what age?” “Before eighteen—maybe younger. But oddly, she still remembers you.” Napapitlag si Amber. “Nakalimutan niya lahat?” “Our marriage, our children,” Mapaklang saad ni Winson Lee. “But you—she remembers clearly.”