Remembered Novels & Stories

salaysay ni nanay Ope. “Ngayon lang po ako nakakilala ng taong may amnesia. Wala po ba talaga siyang maalala?” usisa ko pa. “Merun na, diba mahigit isang linggo rin kami sa Mindoro? Bumalik na ang memorya niya pagkatapos maumpog yung ulo sa batuhan. Pagkatapos nun, nagpaalam agad siya sa amin para balikan ang pamilya niya. Nagulat na lang kami na bumalik din agad siya sa amin…, Pero may nag-iba na sa kanya, medyo sumeryoso at malalim mag-isip.”

malakas na sigaw ko kahit na alam kong imposibleng may makarinig sa akin. Nang maramdaman ang paglapit niya mas binilisan ko ang paggalaw. Tears started to run down my cheek. “Sorry,” napapaos niyang sabi. Hindi ko ito pinansin, hanggang sa naramdaman ko ang konting sakit sa braso ko dahilan para mapahinto ako sa pagbubukas ng pinto. My world started to spin around, I am started to get dizzy, naramdaman ko ang panghihina ng katawan ko.

he said “Do not worry, in the next few days your full recovery will bring back your memory. Temporarily the reason why you can’t remember because of a minor memory loss but do not worry it will only take a few days.” mabilis nitong chineck ang kalagayan niya. Binigyan siya nito ng gamot na makakapagpa relax ng isip niya. Nakaalis na ito ng lapitan siya ni Ryan. “Boss, okay ka lang ba? Kilala mo ba ako?” tanong nito sa kanya

Huminto siya saglit para ilapat ang kaniyang pisnge sa aking ulo. "Then, after one year, I saw mom. Inuwi niya ako kahit wala pa rin akong maalala. Anim na buwan ang ginugol niya para tulungan akong mabalik ang memorya ko. Pinapakilala niya ako sa mga dati kong kaibigan at dinadala sa mga lugar na dati kong tinatambayan. And when she brought me to my old school in college, your face pop up in my head. That's the time I regained all of my memories,” pagpapatuloy niya, nahimigan ko sa tinig niya ang saya kaya napangiti ako.

Natatawa naman ako habang binabaybay ang hallway dahil sa anino ng kung sinong naaaninag ko mula sa living room. Malamang si Mj yun. Walang ibang adik ng 1D dito sa bahay kundi siya lang. 🎼 You know, I know, you know I’ll remember you And I know, you know, I know you’ll remember me And you know, I know, you know I’ll remember you And I know, you know, I hope you’ll remember How we danced, how we danced ….. 🎼

Hindi maintindihan ni Lola kung bakit bigla- bigla siyang kukumustahin ng binata gayong sa nakalipas na isang taon ay puro kagaspangan ang naging pagtrato nito sa kanya. "Lola, tungkol sa nangyari noong araw na iyon," wika ng binata. "Kalimutan mo na iyon, Nathaniel. Matagal ko nang kinalimutan ang nangyaring iyon," tugon naman niya.

Kinakabahan siya, hindi dahil sa katotohanang nagkaroon siya nang brain fractured kundi dahil sa maaaring sagot ng doktor na siyang magmumulat sa kanya sa buong katotohanan. "Yes!" Bahagyang napaawang ang kanyang mga labi sa naging sagot ni Dr. Corpus. So, ibig bang sabihin nu'n? Totoo ang kanyang mga nalalaman? "But why I can still recognize my family? My friends? My work? My company? But... but why I can't remember her?"

“Maybe we’re friends before. Who knows?” Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Ramdam niya ang pagpapaligoy-ligoy nito na para bang hindi ito interesadong sagutin ang kanyang mga katanungan. Mas lalo tuloy siyang naguguluhan. “I see,” she replied and sighed. “If you are though, I’m so sorry if I can’t remember you. I am suffering from amnesia and I couldn’t recall anyone from my past. If you are one of them, please let me know.”

‘Baka nakakalimutan mo Haera na may-ari ng kompanya iyang fiance mo. Napanguso ako. Ilham still my fiance pero talagang nasasanay na kaming pareho na ipakilala sa ibang tao na mag-asawa kami. Sabi ni Ilham, ikakasal na sana kami noon kaso nangyari ang aksidente na kinawala ng memorya ko. Naisip niyang huwag munang ituloy ang kasal namin hangga't hindi pa bumabalik ang memorya ko. I have a Retrograde amnesia. When you have retrograde amnesia, you lose existing, previously made memories. This type of amnesia tends to affect recently formed memories first. Older memories, such as memories from childhood, are usually affected more slowly. Hindi ko alam kung babalik pa ba ito dahil ang sabi ng do

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.