Remembering Novels & Stories

‘Baka nakakalimutan mo Haera na may-ari ng kompanya iyang fiance mo. Napanguso ako. Ilham still my fiance pero talagang nasasanay na kaming pareho na ipakilala sa ibang tao na mag-asawa kami. Sabi ni Ilham, ikakasal na sana kami noon kaso nangyari ang aksidente na kinawala ng memorya ko. Naisip niyang huwag munang ituloy ang kasal namin hangga't hindi pa bumabalik ang memorya ko. I have a Retrograde amnesia. When you have retrograde amnesia, you lose existing, previously made memories. This type of amnesia tends to affect recently formed memories first. Older memories, such as memories from childhood, are usually affected more slowly. Hindi ko alam kung babalik pa ba ito dahil ang sabi ng do

Kinuha ko rin ang cellphone ko at kinunan siya ng larawan. "Remembrance, baka kasi pag gising mo... Limot mo na ako." ***

At biglang may pumasok sa isip niya na hindi niya maintindihan kung saan nanggaling. Isang flash. Isang batang siya na nakatingin sa keypad. Nakamasid. Tahimik. Pero malinaw na inuunawa ang bawat pindot. Dr. Reyes (memory): “Watch carefully.” Dr. Reyes (memory): “Patterns are everything.” Dr. Reyes (memory): “You remember better than the others.” Napahinto siya. Elena: “Patterns…” Elena: “I remember patterns…” Elena: “That’s why…”

Ngunit gaya ng inaasahan, mas lalo lamang lumakas ang mga ito. Ang mukha ng babaeng matagal na niyang pilit kinakalimutan ay muling sumagi sa kanyang alaala—ang ngiti, ang boses, at ang mga sandaling hindi sana nangyari. Mariin niyang kinuyom ang kanyang kamao at napabuntong-hininga. “Ang tanga mo, Robbie…” bulong niya sa sarili.

Tumilapon ako ng malakas at napadaing sa sakit. "Jusko iyong babae!" Narinig kong sumigaw ang mga tao. Kasabay no‘n ang pag pasok ng mga sari’t-saring alaala sa isipan ko. "Do you rememer me now?" Na alala ko ang tanong sa ‘kin ng isa sa mga importanteng tao sa buhay ko. Tumulo ang luha ko. "Yes. I remember you…" mahinang sabi ko. Bago unti-unting nandilim ang paningin ko.

"so sad naman pala, mas Malala pa kesa sa akin." tila naman naka ramdam ng habag si Tasha para kay Nato. "yes mars sobrang lala." malungkot na turan ni Bethy. "hunmmm, buti pa pala ako kahit paano naka luwag sa dibdib ko ang pag ganti, singelin ko nga ayun tarantan Ang person's." tatawa tawang wika ni Tasha.

Sino ang lalaking ito? "Matagal kong hinintay ang pagtatagpo nating muli." Muli itong ngumiti na nagbigay sa akin ng kaguluhan. Sa unang pagkakataon ngayon ko lang hindi nakasundo ang sarili ko at sa taong hindi ko pa kilala. Hindi siya kilala ng utak ko ngunit ang puso't kaluluwa ko'y hindi siya kayang ikaila. –End of Undying memories–

Pagkatapos, lumitaw sa isipan niya ang imahe ng araw na iyon. Dahil matagal na siyang pulis, sinanay niya ang kanyang memorya na maging malakas. Marahil ay may makaligtaan siyang maliit na detalye sa eksena, pero nandoon na ang memorya sa isipan niya na parang isang makina o video recorder. Nang inalala niya ang memorya na ito, para bang nag-rewind siya ng isang video at pinanood ito ulit para alalahanin ang maraming detalye ng panahon na iyon.

Saka niya pinatay ang tawag. Muli siyang pumasok at umupo sa kama. He clenched his jaw nang maalala ang gabing may nangyari sa kanila ni Maruja. Umaasa siyang maaalala nito iyon ngunit ilang buwan na ang lumipas pero parang wala man lang itong reaksiyon. Thinking that Maruja didn‘t remembered about what happened to them makes him frustrated. Parang gusto na lang niyang ipaalala dito ang gabing iyon. That‘s the most memorable night happened to Adam‘s life but sadly, the woman can‘t remembered it.