Remembering Novels & Stories

‘Crab sticks? Like seriously?’ Ilang minuto na ring nag-iisip si Kimberly pero hanggang sa huli ay di niya pa rin kayang intindihin ang kanyang naging reaksyon. ‘When in history did I ever find interest with that freaking thing?’ She closed her eyes. Her head felt like breaking as she tries digging in her memory . She did her best to remember but just like all other attempts, she just ended up frustrating herself. ‘Come on, brain. Recall. Recall. Re--’

Kusang bumukas ang screen. At sa gitna nito ay ang simbolo ng basag na bilog. Walang nagsalita. Unti-unting lumitaw ang isang linya. YOU'RE GETTING CLOSER. Tahimik. Isa pa. MEMORY IS A KIND PRISON. At pagkatapos ay isa pa. DO YOU REALLY WANT TO REMEMBER? Nakatitig lamang si Yuhei sa screen. Hindi niya alam kung bakit.

"Let's just say I have a good memory." Pagkatapos ay may isa pa itong message. "Kapag gusto kong tandaan ang isang bagay, hindi ko iyon nakakalimutan." Matagal na tinitigan ni Nevaeh ang mga salitang iyon. May kung anong bahagyang gumalaw sa kanyang puso. Ngunit sa huli ay napailing na lamang siya. Mukhang sobra na naman siyang nag-iisip.

I can still remember until now mhiya scent it's smell like vanilla milk. Why the hell do I remember something like that? I’ve stood next to women wearing designer perfumes that cost more than my suits — and I forget them instantly. But this? Her scent burned into my senses. Like my body remembered it even after I forced my mind to forget. I clenched my jaw. This can’t happen. I won’t let it. That goddamn vanilla and milk was still stuck in my head. “Lorenzo!” I blinked fast. A voice snapped me back to the table.

"Anong nangyayari kay Jayron, Doc?" "Anterogade amnesia." maikling sagot nito na ikinalaki naman ng mga mata ko. Marahang bumilis na naman ang aking paghinga pero patuloy kong pinakakalma ang aking sarili. Napatakip ako sa aking bibig nang ma-realize kung anong nangyayari. "Jayron has a short-term memory loss." "Short-term what?!"

Kita ko ang pag-aalala sa mukha niya pero nakipagsukatan ako ng tingin sa kanya. Humugot ito ng isang malalaim na buntong hininga bago marahang tumango sa akin. "Yes Bunso. I REMEMBER EVERYTHING." ___________________________

"If you want to help me, why don't we start talking about what happened to our relationship before we got into an accident? Hindi ba mas maganda 'yon at baka bumalik lahat ng memory ko?" "Babalik pero sasakit?" "Hindi natin malalaman kung hindi susubukan." "I don't want to force your brain to remember everything. Kaya gusto ko dahan-dahan. If you remember the things that make you mad, will it help you to recover? Why don't we start with the good memories? Bakit gustong-gusto mong maalala lahat ng pangit?" Ngumuso ako at pinaglaruan ang daliri sa kamay.

Bakit napunta na sa puntong ito ngayon. "Rose has a retrograde amnesia meaning she only remembers the past. Her brain stopped remembering recently formed memories. Some of my patients neglected memories that hurt them so much. Maybe rose's brain neglected your memories for you hurt her so much? Am I correct?" Ang bilis ng mga pangyayari, nakita ko nalang na nakabulagta na si Stem sa sahig dahil sa suntok ni Thorn. Ang lakas nang tibok ng puso ko dahil sa nangyari. Bakit ba kasi sinabi ni Stem yun, maybe to make Thorn suffer what I suffered in his hands.

Ang kanyang kalapitan, ang pag-aalala sa kanyang mga mata, lahat ay tumulong upang mapanatili ako sa kasalukuyan, upang bigyan ako ng isang labasan bukod sa matinding sakit. Patuloy na ipinaliwanag ni Dr. Harrison ang mga detalye ng aking kondisyon, na nakatuon sa aspeto ng pagkawala ng memorya. “Sa mga kaso ng traumatic brain injury, hindi karaniwan para sa utak na isara ang ilang function, tulad ng memorya, upang pagalingin ang sarili. Ito ay isang mekanismong proteksiyon. Dahil sa pag-unlad na ipinakita mo, may magandang pagkakataon na muling lumabas ang iyong memorya sa panahon ng recovery phase ng post-traumatic amnesia.”

Hindi naman nagsalita ang tatlo bagkus ay nakatingin sa dalagang pinakakalma ng mga nurses sa loob. "There are two types of amnesia: retrograde and anterograde amnesia," the doctor explains. "Retrograde means you've lost your ability to recall events that occurred just before the event, while anterograde means you've lost your ability to form new memories. In her case, she has Retrograde amnesia; she can't remember anything, even her name." " Is it permanent? " Sa wakas ay tanong ni Lucas.