Remembering Novels & Stories

“Back in college, you'd always grab a sandwich and a strawberry shake from the canteen, kaya alam kong paborito mo ang drink na iyon.“ sagot nito, hindi naman siya makapaniwala na natatandaan pa rin nito ang bagay na iyon. “Ang weird mo,” naiiling na sabi. Nangunot ang noo nito. “Weird? Ako? Bakit naman?” Tanong nito. “Natatandaan mo pa rin kahit ang maliit na bagay na iyon, bilib na ako sa long term memory mo,” natatawang sabi niya. Ngumiti ito. “I tend to remember things really well, especially when it's something I'm interested in.” Wika nito. Nawala naman ang mga ngiti niya at saglit na natigilan.

‘Crab sticks? Like seriously?’ Ilang minuto na ring nag-iisip si Kimberly pero hanggang sa huli ay di niya pa rin kayang intindihin ang kanyang naging reaksyon. ‘When in history did I ever find interest with that freaking thing?’ She closed her eyes. Her head felt like breaking as she tries digging in her memory . She did her best to remember but just like all other attempts, she just ended up frustrating herself. ‘Come on, brain. Recall. Recall. Re--’

Parang may hinahanap ako na hindi ko maipaliwanag. Bakit gano’n? Bakit sa kabila ng kawalan ng alaala… parang ayokong makita siyang nasasaktan? Tahimik ang silid hanggang sa marinig ko ang malumanay na boses ng doctor. “Mrs. Cutanda, huwag po kayong panghinaan ng loob,” ani niya habang tinitingnan ako. “Normal lang po na selective ang bumabalik na memory sa isang pasyente na kagaya ni Mr. Villaceran. Minsan, pira-piraso muna—tao, pangalan, o emosyon ang una nilang natatandaan.”

Ilang minuto rin ay kumalma na ang dalawa na ngayon ay nakaupo na magkayakap sa couch habang si Colby naman ay patawang iniirapan sila kaya naman binato ni Aux ng unan ang kaibigan. "Teka, ano ba ang talgang nangyari, paano mo ulit nakuha ang memory mo?" Tanong ni Ley na si Colby ang nagsalita. "Well, bago pa makuha nila ang memory ni boss, we talked about this and she commanded me na kahit anong mangyari I need to work inside para malaman ang lahat, it seriously took me two years para makuha ang tiwala nila, I am sorry friend kung parang palagi akong busy, iyon kasi ang wino-work out ko, hindi ko pwede sabihin sa iyo kasi alam ko na baka ikapahamak mo, hanggang sa nalaman ko nga ang way nil

“Oo nga pala… bakit hindi ko nakita ang akin dyan? Naging kliyente mo rin naman ako, ‘di ba?” “Hmm? Oh, I kept it in my own drawer,” sagot niya. Napataas ang mga kilay ko. “Bakit?” Nagkibit-balikat lamang siya. “Remembrance.” “Remembrance for what? Para maalala mong naging kriminal for once ang asawa mo?” Umiling siya saka ngumisi. “It’s a reminder to me of how we first met. Of how far we’ve come together. Fascinating, right?”

Hindi maintindihan ni Lola kung bakit bigla- bigla siyang kukumustahin ng binata gayong sa nakalipas na isang taon ay puro kagaspangan ang naging pagtrato nito sa kanya. "Lola, tungkol sa nangyari noong araw na iyon," wika ng binata. "Kalimutan mo na iyon, Nathaniel. Matagal ko nang kinalimutan ang nangyaring iyon," tugon naman niya.

seryosong sagot ko dito "Well, baka naman unti-unti nang bumabalik ang memorya mo kaya ganoon? Minsan, ang panaginip ay bunga lamang ng pagod pero minsan din, ang panaginip ay mga kaganapan sa nakaraan na nakalimutan mo na. Lalo na ngayung may amnesia ka." seryosong sagot din nito sa akin

sabi nito. Si Granny Mira naman ay hindi na napigilang lumuha. Ayaw man niyang aminin sa sarili pero may hinala na siya sa kondisyon ng apo. "He has retrograde amnesia. He couldn't remember three years of his life prior to the accident..." Nanlumo si Granny Mira. Tama nga ang hinala niya. Walang maalala ang apo sa nakaraan. "Can he still remember them?" Tanong niya.

Isa sa mga pinaka ayaw naming subject dahil puro memorization ang aming ginagawa. Grabe nakakadrain kasi 'to ng brains. Matapos ang mahigit apat na oras na klase sa dalawang subject ay nagsiuwian na kami. Hindi ako dumiretso sa bahay. Nagpunta ako sa Green Hills Amusement Park. Isa sa mga lugar na paborito kong puntahan sa tuwing may problema ako. Napakatahimik kasi ng lugar na ito sa mga ganitong oras dahil madalang na ang batang naglalaro.

Dash "You said you did something bad." I did something bad? But why can't I remember anything? I tried to recall everything that happened that night. I wondered if I was too drunk to recall a single thing. My people in the kitchen were now on lunch as I sat in front of my oven, pouring myself a glass of wine. As the liquid slowly filled the rim of my glass, a sudden splash of memory came to me. Right here in this kitchen. "You mind filling me with some of those?"