Reminders Tagalog Novels & Stories

Maluha luha pa siya marahil sa sakit. Napangiti naman ako sa huling sinabi nia, pero nandon parin ang pagka guilty, “Ganon ba? Naku sorry sorry Remy, hindi ko talaga sinasadya.” Sincere kung hingi ng tawad sa kanya. Teka teka lang , ano ba kasing nangyari, pasensya na naalimungatan kasi ako, pati yata ulo ko naalog sa pagkakauntog”? “Ay, nakaidlip ka lang naman jan sa kaha then nagka amnesia kana kaagad?”

“Oo nga pala… bakit hindi ko nakita ang akin dyan? Naging kliyente mo rin naman ako, ‘di ba?” “Hmm? Oh, I kept it in my own drawer,” sagot niya. Napataas ang mga kilay ko. “Bakit?” Nagkibit-balikat lamang siya. “Remembrance.” “Remembrance for what? Para maalala mong naging kriminal for once ang asawa mo?” Umiling siya saka ngumisi. “It’s a reminder to me of how we first met. Of how far we’ve come together. Fascinating, right?”

'Tong babaeng na 'to kahit kailan talaga. "Oh! bakit?" tanong ko. Nakakagulat naman kasi ang pag sigaw nito. "Remind lang kita mamaya ha. Hwag kang magpapa late sa kasal. Malaki ang bayad sa'atin dito." saad niya. "Oo na, anong oras nga ba 'yon?" tanong ko. "Kita muna nakalimutan mo kaagad. Naku! Julianna ka, sinasabi ko sa'yo, F.O talaga tayo kapag 'di ka sumipot dyan. 7 p.m sharp." mariing wika nito.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Pakilala ko. "Sinong Kairos, iyong gagong putang inang walang bayag na hindi marunog umintindi ng Tagalog at Ingles? Iyong walang alam kundi Pros and Cons and Assets and Liabilities na ka-ek-ekan sa buhay?" "Yes." I sighed. "That Kairos. I just want to ask about Rem and Rom?" "I'm busy at the moment. Please don't call me again. Tooooot." She's making that sound again. Ilang beses na niyang ginawa sa akin iyon.

I should still be careful with my actions and words. "Ma'am ganda, huwag mo kalimutan ang pagpunta natin sa Origin bukas huh. Sabi ng pinuno dapat 9 in the morning sharp raw," pagpapaalala nitong muli. "Remind it to me tomorrow, Kulot. I am tired, all I want is to rest my body and mind tonight. Bukas pa 'yon, please do not stress me. Masyado akong pagod, okay?" "Pagod? Ano pala ang ginawa—"

Malaki kasi ang tiwala niya sa akin kaya alam niyang mananalo kami. “Just turn left and slow down, " rinig kong utos niya kaya ginawa ko naman at hanggang sa nag-eenjoy na kami pareh. Hindi na nga namin namalayan na nasa last station na pala kami. Umayos ako ng upo at pati din ang kasama ko dahil umilaw ang monitors ko at lumabas sa screen ang reminder. “Beware this area is danger, " paalala niya kaya tumango ako.

Galit na nga si Ma’am “Ay opo Ma’am. Pasensya na po hindi na po mauulit.” sagot ko “Good! This is his schedule for tomorrow.” inabot sa akin ni Ma’am ang notes niya “Okay po Ma’am! Ako na po ang bahala!” tama bahala na talaga bukas “Remind him, minsan kasi nakakalimutan niya.” “Cge po!” pahina na ata ng pahina ang sagot ko kay Ma’am

Natawa ako sa reaksyon niya. "Ganiyan talaga e. Katulong kasi ang Bes mo." wika ko. Napasimangot siya. Hinila niya ako. "Hey! Saan tayo pupunta?" tanong ko. "Magmemeryenda muna tayo. Hindi pa ako nag-agahan. Kagigising ko kanina noong tumawag ka." wika niya.

Chapter 19- The Clan Timothy's Pov It was 7 am, and the telephone outside our room was ringing non-stop. "Hello?" I greeted in a sleepy tone. "Hello, Son?" Nagulat ako.. it’s my dad. “Dad? napatawag ka? Don’t worry about me.I know si mama ang nagutos sa iyo.” “It’s your grandfather’s 15th death anniversary. Your name is on the list of family members.” Natigilan ako.