Reminders Tagalog Novels & Stories

“Oo nga pala… bakit hindi ko nakita ang akin dyan? Naging kliyente mo rin naman ako, ‘di ba?” “Hmm? Oh, I kept it in my own drawer,” sagot niya. Napataas ang mga kilay ko. “Bakit?” Nagkibit-balikat lamang siya. “Remembrance.” “Remembrance for what? Para maalala mong naging kriminal for once ang asawa mo?” Umiling siya saka ngumisi. “It’s a reminder to me of how we first met. Of how far we’ve come together. Fascinating, right?”

Pakilala ko. "Sinong Kairos, iyong gagong putang inang walang bayag na hindi marunog umintindi ng Tagalog at Ingles? Iyong walang alam kundi Pros and Cons and Assets and Liabilities na ka-ek-ekan sa buhay?" "Yes." I sighed. "That Kairos. I just want to ask about Rem and Rom?" "I'm busy at the moment. Please don't call me again. Tooooot." She's making that sound again. Ilang beses na niyang ginawa sa akin iyon.

——— *alarm clock snoozing* AIDAs Ang ingay. Minulat ko na ang mga mata ko para patayin ang phone ko na nag-a-alarm. What a good morning. I couldn't help but, smile to what happened to me and that Perv last night. We had a great night together. Teaching him a lot of tagalog words was fun. I turned around to see him nang nawala ang ngiti sa mukha ko dahil wala siya sa tabi ko. Where is he?

I should still be careful with my actions and words. "Ma'am ganda, huwag mo kalimutan ang pagpunta natin sa Origin bukas huh. Sabi ng pinuno dapat 9 in the morning sharp raw," pagpapaalala nitong muli. "Remind it to me tomorrow, Kulot. I am tired, all I want is to rest my body and mind tonight. Bukas pa 'yon, please do not stress me. Masyado akong pagod, okay?" "Pagod? Ano pala ang ginawa—"

bati ni andrei at nag bigay naman ito ng sign na naayos niya na ang lahat. (Maya maya lang ay magsisimula na ang event.) "Oh my god, naka limutan ko yung speech ko this can't be happen" bulong ni trixie "Just focus trixie, you know na important to so just focus and alalahanin mo yunh speech mo" saad nito kay trixie "But tita hindi ko na talaga maalala nawawala na isip ko"bulong pa nito "Oh come on trixie not today, i give you ten minutes para mag memorize" saad nito

Galit na nga si Ma’am “Ay opo Ma’am. Pasensya na po hindi na po mauulit.” sagot ko “Good! This is his schedule for tomorrow.” inabot sa akin ni Ma’am ang notes niya “Okay po Ma’am! Ako na po ang bahala!” tama bahala na talaga bukas “Remind him, minsan kasi nakakalimutan niya.” “Cge po!” pahina na ata ng pahina ang sagot ko kay Ma’am

Natawa ako sa reaksyon niya. "Ganiyan talaga e. Katulong kasi ang Bes mo." wika ko. Napasimangot siya. Hinila niya ako. "Hey! Saan tayo pupunta?" tanong ko. "Magmemeryenda muna tayo. Hindi pa ako nag-agahan. Kagigising ko kanina noong tumawag ka." wika niya.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

“Natakot ako e. Na baka tuluyan mo na akong kalimutan.” “That will never happen. Remember your curse? I think, it worked. Isinumpa mo na hindi kita makakalimutan, ‘di ba? Kaya siguro kahit hindi kita maalala, palagi naman kitang napapanaginipan. Gumana ang sumpa mo, baby.” I missed this. I missed him. Na-miss kong tawagin niya akong baby. Na-miss itong yakap niya. Lahat ng tungkol sa kanya, na-miss ko.

naiinis na sambit ko mygadd nakakastress "Hey baka may ginagawa lang or nakalimutan ka lang batiin tsaka don't be stress remember bukas na yong pageant" "Nakalimutan girl grabe naman siya monthsary namin tapos nakalimutan niya" sabi ko na parang iiyak na, iniisip ko palang na nakalimutan niya yong special day namin para sasabog na ako pakshettt "Shhh baka lang naman huwag ka nga mag-isip ng kung ano ano diyan" pagpapagaan niya sa loob ko