Reminders Tagalog Novels & Stories

I am so happy dahil minahal ko siya at minahal niya ko. Nagfocus ako sa pagrereview ng topic about Marketing Plan sa Web. Nakalimutan ko kasi ang iba noon. "Nalimutan mo nanaman no? Nagiging ulyanin ka nanaman yam." aniya na siyang kinatango ko. "kaya nga e. Need ko ata ng dalawang box ng memory plus. Di natalab." biro ko rito. Tumawa lang siya at hinayaan akong magreview..Tagal na rin kasing natengga bago gumawa ulit.

'Good Friends help you to find important things when you have lost them... Your smile, your hope, and your courage' -Doe Zantamata *** I'LL BE WAITING YOU. Kinabukasan, sa oras nang ikawalo ng umaga. Mapapansin ang binata na nakaupo sa kaniyang upuan sa balkonahe habang nakatitig sa laptop na nakapatong sa lamesa. Matiyagang nagsasaliksik si Rei Zax sa internet ng kaniyang asignatura, nang mapansin niya ang kaibigan na si Laishia.

It's keep creeping my mind out. Wala sa sarili akong napahawak sa aking leeg kung saan siya nag-iwan ng marka. The wound heals but it left a scar. Ang mariing kagat niya roon ay nag-iwan ng marka. And it's actually giving me chills, cause I keep thinking about it. It was like he leave a mark there to make me feel like he owns me. At hindi ko alam ang mararamdaman ko dahil doon, naroon pa rin ang takot.

SIXTEEN (16) - Third Person's POV – Tumunog na ang bell para maging hudyat na tapos na ang isang oras na klase ni Rhea sa NSTP. “See you tomorrow, everyone.” Pamamaalam ni Ma'am MC saka naglakad na ito papunta sa pinto at nauna na itong lumabas sa kanila. “Kitakits sa English mamaya.” Wika ni Almira at mahinang tinapik ang balikat ni Rhea.

Nag excuse muna ako kay Cody bago naglakad palayo ng konti para sagutin ang tawag. [ "Hello?"] ["Where the hell are you Lee?!"] ["Hoy! Grabe ka naman kong makasigaw, hindi ako bingi! at Oo nga pala, Pasensiya kana dahil nakalimutan kong magpaalam sa'yo kanina, inimbitahan kasi ako ni Cody na lumabas kasi nga Valentines day ngayon, baka gabihin na akong umuwi pabida."]

Madaling araw ka na nakarating dito kanina tapos bumiyahe ka uli kaninang umaga. You should rest. Bawi ka ng tulog. Bukas, tumanghali ka ng gising. I will. Tutulog na ko after chatting with you. Nga pala, Gab. May sasabihin sana ako sa'yo. Can I call you? Nakakakaba naman yan. Sige. Tawag ka. I exhaled as I dialed Gab's number. He quickly picked up the phone. "Ano yun? Ibabalik mo ba regalo ko? Pasensya na uli. Babawi ako at reregaluhan kita ng mas maganda next time." masiglang sabi at pagbibiro sa akin ni Gab.

As if he was also fixated on the scenery which he can’t cast away his eyes. Humugot ako ng malalim na hininga bago sumagot, “It just stayed. Magka-amnesia ka man ay hindi mawawala niyon ang pakiramdam sa mga alaalang iyon. It would stay right here,” I pointed my chest. “Those memories will always be kept and be treasured.”

Chapter 19- The Clan Timothy's Pov It was 7 am, and the telephone outside our room was ringing non-stop. "Hello?" I greeted in a sleepy tone. "Hello, Son?" Nagulat ako.. it’s my dad. “Dad? napatawag ka? Don’t worry about me.I know si mama ang nagutos sa iyo.” “It’s your grandfather’s 15th death anniversary. Your name is on the list of family members.” Natigilan ako.

ayan na naman yang tinis na boses ng kaibigan ko "Kumuzta mads. Napatawag ka?" "Huy! armea, wag mu akong tawaging mads parang tinatawag mo akong Mare ah.." (Ang mads sa tagalog ay parang magkumari) " Joke lang inaasar lang kita wag galit" natatawa kung saad "Alam mo babae ka pahiram ng anak mo bukas."