Reminders Tagalog Novels & Stories

“Anong mas malala?” “Project Remember.” Nanlamig ako. “Project Remember?” Tumango si Maria. “Ang Project Forget Me ay cover lamang.” “Cover?” “Oo.” “Para saan ang Project Remember?” Tumingin siya kay Adrian. “Para ibalik ang memories ng isang patay na tao.” Napahinto ako. “Who?” Hindi sumagot si Maria. Si Victor ang nagsalita. “Maria.” Nanigas ako.

kiniwento ni Cashandra ang mga sinabi ng mag asawa kung paano siya napadpad sa kanila. ''tama nga ang hinala ko may Retrograde amnesia ka meaning nakalimutan mo ang ala ala mo bago ka naaksidente or ano bago ka nawalan ng malay .Ang tangin naalala mo lang ay nakaraan noong bata ka .''

“Hindi naman lahat ganoon kasi naaalala pa rin naman kita. Although, yung ibang bagay nawala sa isipan ko but it still fine. Ang mahalaga ay ikaw, hindi ka nawala sa utak ko.” Naging seryoso ang mukha ko sa naging pahayag niya. “Still. The fact na may nakalimutan ka, it means, may amnesia ka. Baka mamaya importante yun sayo.” Umiling siya. “There are three things na importante sa akin. Si mama, ang kumpanyang pinagpaguran ko at ikaw. The fact that I remembered you all, ay ayos ako. So yung mga nakalimutan ko, mga walang kwentang ala-ala na yun.”

Sumigaw kapag may sumusunod o hindi kaya ay tumakbo kapag malayo pa. Huwag kukunin ang candy o pera na ibinibigay. At kung anu-anong paalala na tanging kaligtasan lamang nila ang iniisip niya. "Take care. Always remember my reminders, okay?" "Yes, dad/daddy!" Masunurin naman nilang tugon kaya nakangiti lang na pinisil ni Al ang pisngi ng magkambal bago magpaalam upang pumunta na sa trabaho niya.

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

Lumapit ako para makasigurado at 8 nga talaga. Nang ilapag ko na ang order sa table nito ay nakita ko ang isang papel. May nakasulat dito at binasa ko. "Take good care of yourself love. Eat this. Alam kong hindi ka pa kumakain at nangangayayat ka na. Kumain ka sa oras please. Gusto kitang alagaan kahit malayo ako sayo. I'm sorry if I can't make that happen now. Always remember that I love you always."

Maya-maya, biglang pumasok sa isip ko. Shit. Napakagat ako sa labi. Nasapo ko ang noo ko. “'Yung... gala night?” “Exactly,” mabilis niyang tugon. “Isang buong gabi kitang pinaalalahanan. May reminder pa sa phone mo. Tapos anong ginawa mo? Hindi ka sumipot.”

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Utos nito sakanya, inayos niya ang sarili at naglakad na palayo pero bigla siya nitong tinawag. "See you tomorrow." Habol nito, naguluhan siya. "Tomorrow is wednesday." He said while glaring at her intently. Parang may kung anong kumalabog sa dibdib niya nang maalalang oo nga, at bukas maari ng maganap ang pinag-usapan nila. Pinaghalong kaba at excitement ang nararadaman niya.

Tumango lang ako. "huwag kalimutan ang pag-aaral ha." paalala ni ate. "opo/yes" sabay naming sabi. to be continue....