Reminiscing About The Past 소설 & 이야기

iniangat niya ang baba ko para silipin ang mukha ko. "Like what I've said before. What would be in my past, is just a past and I don't wan't to bring it back to this season. What I've been encountered before, is just a big mistake. So I will remind you, don't be being overthink about the things that doesn't exist anymore." tumango lang ako sa kanya at tinugunan siya ng mariin na halik sa pisngi.

And now, I am coming for him. *** mean time escape. ~~~ mean flashback, past , dreams or memories. Hope you clarified. 💕☺️

Ngumiti siya panandalian na tila may binabalikang memory from the past. "Do you remember our first meeting?" Sa hallway ng Samson University. "Yeah. Binangga mo lang naman ako." Sabi ko na ikinatawa niya ng bahagya. Nakita ko pa ang makinis, maputi at mahaba niyang leeg. Napalunok ako. "Nag sorry naman ako." Ganti niya. Salubong na ngayon ang mga titig namin. "What about that?" I didn't get her point, kasi, for reminiscing about that old day.

Natatawa kong sabi. Tinatawanan ko na lang minsan ang mga nangyari sa buhay ko na nnalampasan ko na. Ganon naman siguro talaga lagi. Kahit gaano pa kasakit o kabigat ang pinagdadaanan natin, darating ang oras na tatawa ka na lang habang iniisip mo na nalampasan mo na ang mga ito sa isang iglap lang. While you’re looking back you will realize the beauty of the experience after it’s stormy effect which changed your life completely.

Pero wala akong mai-react. But when our happy memories came flashing on my head. That's when I start breaking down. I wanted to go back to those times. I suddenly want to beg Him to give me the ability to turn back time. Kahit saglit ko lang na mabalikan 'yung mga panahon na 'yon. Maramdaman ko lang ulit 'yung saya. Kasi kung alam ko lang na matatapos din pala ang lahat ng 'yon, sana nilubos ko na.

Kanina pa siya hindi mapakali sa pagkakahiga, kaya naman pabaling-baling siya. Simula kaninang umaga ay hindi na nawala sa kanyang isipan ang binata. Samu’t saring mga bagay patungkol dito ang pumupuno sa kanyang utak. Ito na nga ba ang sinasabi niya! Na kahit anong klaseng practice pa ang gawin niya para mag-move on at kalimutan ito, kapag narinig niya ang pangalan nito o kahit ang makarinig siya ng balita patungkol dito, ay automatic na ibinabalik siya ng alaala sa nakaraan.

Yung luma, mananatiling remembrance na lang namin sa nakaraan. Nagsimula siyang magsalita. Habang tinititigan ko si Janine parang flashback lang ang nangyari sa nakaraan. Parang bumalik pati yung matinding pagmamahak ko sa kanya. Para lang kaming nahimbing sa mahabang panahon at ngayon na magkaharap kami, hawak niya ang daliri kong pagsusuutan ng singsing.

Baka po kasi hinahanap na nila ako. "Ngunit hindi ka pa magaling, anak, at ang iyong bayan ay malayo. Mahihirapan kang makarating doon bago maghatinggabi." "Ingkong hindi po bale. Taun-taon po'y magkapiling kami kung ganitong Pasko. Noong isang taon ay isang isda ang pinagsaluhan naming mag-iina. Marahil po ay tumatangis ang aking sa paghahanap sa akin."

Pag-iiba ko bago pa ako masigawan ng old perverted geezer. Dreaming about the past makes me feel old, and stressed. Kaya hindi ko gugustuhin na marinig muna iyon.

Nagtimpla ako ng kape at pina-upo ko ito sa harap ng counter. Napakagat ako ng labi habang minasdan ang binata baka kasi kung ano ang ma-iisip na makatrigger ng memorya nito. Ayokong umuwi ito sa bahay baka mag muni muni ito doon at biglang babalik ang alaala. Ano ba ang pwede kong gawin at hindi muna ito uuwi?