Reminiscing In Tagalog Novels & Stories

Madali naman pangitiin ang isang ito. “Sa-beh neh Yaya Cora ay… ay…” she stopped talking at nag-isip pa ng kasunod na sasabihin. Feel na feel niya kasi ang mag-Tagalog ngayon kaya ganito, at kahit hirap na ang dila niya ay pinipilit pa rin. “Ay ano?” “A-nohw… ahh… umm… I think I forgot the term… so wait, I will remember it first.”

matunog akong ngumis, nagsisimula ng mainis. "I don't know Wife. There's this voices indside my head that keeps on telling me to stop you regain your lost memories, but I also want you to remember our love, our happy memories together, pero kapag nangyari yon, pati ang masasakit na ala-ala mo babalik, and I don't want to be selfish just to make you remember me, us." nahihirapang wika niya habang malalim na nakatitig sa mga mata ko, namumula narin ang mga mata niya gawa ng pagbabanta ng mga luha.

“Maraming salamat, mommy. Maraming salamat sa pagmamahal na inyong pinamalas sa akin. Hindi ko po makakalimutan ang bawat aral na ibinuhos ng inyong laway para lamang magbahagi ng kagandahang-loob at asal sa kapwa. Mahal na mahal ko rin kayo, mommy.” Ang pagbabalik sa nakaraan ay maihahalintulad ko sa panahon ng Espanyol at Hapones nang ang bansang Pilipinas ay sakupin nila, ito'y marubdob gaya ng isang kidlat at kulog. “Sinungaling ka talaga, Niah! Akala ko ba sasabihin mo ang buong katotohanan! Pero ba't hindi mo itinuloy?!” pagsesermon niya.

Focus. “Honey, lagi kang mag-iingat,” biglang sabi ni Dad, out of nowhere. Para bang may na-trigger sa isip niya na bigla niya na lang ibinato sa ere ang reminder. “’Wag kang basta-basta magtitiwala sa mga nakikilala mo. Mahirap na, at baka inggit lang pala sa’yo at gusto kang siraan.”

How I miss this girl so much. "Nagmature lang mukha mo ng kaunti Ana ha? Sabi sa'yo babalik ako eh," anas ko kahit wala naman talaga akong intensyon dati pa na bumalik dahil sa mga mapapait na memorya ko rito. "Nang-aasar ka pa! Na-miss kita sobra ang tagal mo ng nawala," sabi niya habang nakayakap sa'kin. "Hindi na ako makahinga sa yakap mo sakin, A- ana."

Lumilipad kasi ang utak ko sa kung ano-ano ang iniisip. "I'm sorry, pasensya na po. I'm sorry po," nakayukong sabi ko. Mabuti na lang at wala siyang dala dahil kung hindi ay baka magbabayad pa ako. "It's you again." Itinaas ko ang tingin ko nang marinig ko ang malamig na boses na 'yon medyo paos ito ngayon. Okay pa siya kanina, ha. Bakit namaos yata siya?

Napailing siyang bumalik sa banyo at naglinis ng katawan ulit. Trying to remove of the memory he leaves in her body. And then she remember his words last night. At ngayon nga ay inaalala niya pa rin ito,kung pa’no siya nito angkinin ng paulit ulit habang sinasabi nito ang mga kataga na hindi niya ito malilimutan.That it will be just him,all for him.

He added. I don't know, but I can't remember the girl he's talking about. "What are you talking about? I can't remember anything, I can't remember her." Kita ko ang pagbago ng expression ng kanyang mukha. "Magpakatatag ka Dude, Sana ay maalala mo na ang lahat." **END OF FLASHBACK**

Nagpumiglas ako pero sadyang mas malakas siya dahilan para sapilitang maupo ako doon sa upuan at sumimangot. "Ayaw ko nga kasi," ungot ko at akmang tatayo nang hinila na naman niya ako dahilan para maupo ulit ako. "Sige na. Remembrance." Pagpipilit niya pa at hinawakan ng mahigpit ang kamay ko para hindi ako makaalis. "Anong remembrance ka dyan? Bahala ka sa buhay mo! Dinadamay-damay mo pa ako sa kakornihan mo e," reklamo ko at inis na napakamot sa aking noo.