Reminiscing In Tagalog Novels & Stories

"Oo. Kanina pa. Inagahan naming kumain dahil alam namin na magpupunta ka." Tumawa siya. "May natirang ulam?" "Mayroon pa naman. Mayroon din sa ref." "Huh? Ref? What's ref?" "Ref. Refrigerator. English na iyon pero hindi mo pa naintindihan." "Ang sungit mo. Siguro may regla ka ngayon, no?" Umirap lang ako. "Hindi naman kasi ref ang tawag namin doon kundi fridge."

kiniwento ni Cashandra ang mga sinabi ng mag asawa kung paano siya napadpad sa kanila. ''tama nga ang hinala ko may Retrograde amnesia ka meaning nakalimutan mo ang ala ala mo bago ka naaksidente or ano bago ka nawalan ng malay .Ang tangin naalala mo lang ay nakaraan noong bata ka .''

--- --- --- "Ang araw na pinili mong kalimutan." --- Biglang nanikip ang dibdib ko. --- --- --- Hindi ko alam kung bakit. --- --- --- Pero alam kong ang sandaling iyon... --- --- --- Ay matagal ko nang tinatakasan. --- --- --- --- Pumikit ako. --- --- --- At bumalik ang lahat. --- --- --- --- Isang lumang lugar. --- --- --- Isang batang ako. --- --- --- Mas bata pa kaysa sa mga unang alaala ko.

sabay ngiti niya ng matamis dito. “Is it?” Hindi napawi ng matamis na ngiti ni Jemima ang kaniyang pagkadismaya. “It brings back memories from my childhood,” inamoy pa niya ang bulaklak. Gusto niyang ipakita sa kausap ang pag-appreciate niya dito. “We call it kalachuchi in our region.” “Oh!” Saka pa lang napangiti uli ang lalaki. “Nice… nice…”

Sabay yakap sa akin. Napako ako. “Uh… sorry, magkakilala ba tayo?” Okay? Maraming kakilala si Aelice. Mukhang kailangan kong mas maging maingat pa. Baka mabuko nila ako. Tumawa siya, pero halatang nagulat. “Of course! Sa Baguio, remember? ‘Yung retreat? Nagjo-joke ka na, ah.” Retreat. Baguio. Biglang may flash sa isip ko na naman—fog, campfire, tawa. Pero hindi ko alam kung totoo ‘yon o imahinasyon lang.

Tumingin ako kay Mama, puno ng pagtataka at sabay na paghanga. "Totoo, anak. Naaalala ko pa nang malinaw," simula ni Mama habang malayo ang tingin, tila ba ibinabalik ang mga pangyayari sa kanyang isipan. "Nang bigla akong makaramdam ng paninikip ng dibdib at panghihina ng katawan, akala ko iyon na ang katapusan ko. Mag-isa lang ako noon sa bahay, malayo kayo, at wala akong malapitan. Nahihirapan akong huminga at halos hindi ko na maigalaw ang aking mga paa."

Tumilapon ako ng malakas at napadaing sa sakit. "Jusko iyong babae!" Narinig kong sumigaw ang mga tao. Kasabay no‘n ang pag pasok ng mga sari’t-saring alaala sa isipan ko. "Do you rememer me now?" Na alala ko ang tanong sa ‘kin ng isa sa mga importanteng tao sa buhay ko. Tumulo ang luha ko. "Yes. I remember you…" mahinang sabi ko. Bago unti-unting nandilim ang paningin ko.

The day that I found out what love is. The day when I realized that I fell in love with you. "Do you remember now?" Napangiti ako nang muli magreplay ang sinabi nya kanina. Ibig sabihin lang 'non, Hindi nya din nakalimutan ang nangyari nang gabing 'yun.

"Reminiscing memories?" Nag-angat ako ng tingin sa kaniya. "Sorry, reminiscing memories isn't my thing, Marcus." Humakbang siya palapit sa akin. "Naalala mo ba ang pagkakataong nandito tayo noon? Ang halik?" Pinaliitan ko siya ng mga mata. Pinigilan kong hindi maipakita ng expression ko ang pagkahiya dahil sa natumbok niya ang iniisip ko.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)