Repeated Words Novels & Stories

inis niyang wika ngunit tila hindi rin sigurado. Tumango ako. "Hanggang sa muli," wika ko na lamang bago sila tuluyang talikuran. "Hanggang sa muli! Hanggang sa muli!" pag-uulit ni Vivi na agad lumapit sa akin. Sinabayan ako sa pag-alis sa lugar na iyon.

hinihingal na wika ko ng mahabol ito. “There's always a first time for everything.” blangko ang ekpresyon na wika niya habang iginagala ang mata sa paligid. “Tara, doon tayo sir” masiglang wika ko rito at hinila ito papunta sa may barilan. “It’s a scam” magkasampok ang mga kilay na reklamo nito. Paano kasi eh nakalimang subok na siya sa baril-barilan na laro na ‘to pero wala man lang tumatama.

Yes, may nalalaman pang magic words ang mga kagrupo ko para dito. “Abra Cadabra mekeni mekeni dug dug doremi fa so la ti do and start!” Those were the magic words I am talking about earlier. Muntik pa akong matawa pero mabuti na lamang at napigilan ko ngunit ang mga kaklase namin ay tawang-tawa dahil sa ginawa ni Karen. But, that makes our presentation unique.

lumuluhang wika ni Andy bago umupo at pilit na pinipigilang maging emosyonal. Ilang minuto na ngunit wala siyang narinig na tumugon kaya tumayo na siyang muli at nagsimula nang humakbang paalis. “Andy! Andy!” Natigilan siya sa paghakbang. Pilit pinapakiramdaman kung tama ang narinig dahil nagsisimula nang mamanhid ang buo niyang katawan. Lumipas ang ilang segundo ay wala siyang narinig kaya muli siyang humakbang.

He strode over to the bed. "Repeat what you had said." Puno ng awtoridad at mababa ang boses na wika nito. Nakatungo ito sa akin. "Kahit ulitin ko pa ang sinabi ko ay pareho pa rin ang kalalabasan niyon." Iniwas ko ang paningin sa kanya. Mukhang masiyado siyang naapektuhan sa sinabi ko at bakas na bakas ang poot sa mukha niya.

na parang mag-conisident. May kung anong hindi maipaliwanag na pag-aalinlangan ang muling sumulpot. Matagal siyang nakatitig sa mensaheng sinusulat. Pagkatapos, isa-isa niyang binura ang bawat salita, Hindi niya ipinadala ang text. *****

At kahit pa may makakilala, sa sandaling ’to, wala na akong energy para mag-care. “Palagi akong magchachat,” sabi niya agad, parang gustong saluhin ang katahimikan. “And I’ll make sure na mag-video call tayo.” Napangiti ako ng kaunti. Kagabi pa namin ’yan sinasabi sa isa’t isa—parang paulit-ulit naming nirerehearse ang pangakong ’yon, umaasang sa dami ng ulit, mas magiging totoo, mas magiging matibay. Pero kahit ilang beses pa naming banggitin, hanggang ngayon, lumalabas pa rin ’yon sa bibig namin na parang reassurance na pareho naming kailangan.

Sinabi niya sa kanya, “Tuturuan kita ng recitation ngayon. Dapat mong tandaan ito nang mabuti at umupo nang nakapikit ang iyong mga mata at ang iyong isip ay hindi pa rin nawawala. Inabot siya ng limang minuto para bigkasin ito. Mayroong walumpung pangungusap sa kabuuan, na may limang salita sa bawat pangungusap, at karamihan sa mga ito ay tumutula. Gayunpaman, upang tumpak na maipahayag ang pangunahing ideya, maraming mga pangungusap ang lubhang mahirap bigkasin.

Tatlong beses. Parang umaasa siyang mag-iiba ang mga salita kapag tinitigan niya nang mas matagal. Parang baka mali lang ang basa niya, baka may ibang ibig sabihin, baka may pagkakamali lang sa pagpapadala. Pero wala. Iisang pangungusap lang iyon. Maikli. Diretso. At sapat para lamigin ang buong katawan niya.

Hinintay ko naman na mag salita ulit si Doc Javy ganun din naman ang pamilya ko. “Anim pala lahat” Anim.... Anim pala lahat Anim pala lahat Anim pala lahat Pabalik balik ang salitang iyon sa tenga ko, bigla na lamang akong nahilo at nakaramdam ng kakaibang tunog sa tenga ko...umitim naman ang paligid at hindi ko na alam ang sunod na nangyari.