Revival Novels & Stories

DIVINA Magmula ng makita niya ang mukha ng dalawang batang babae na yumayakap sa babaeng kanyang nakasagutan na si Cynthia, ay hindi na rin maalis alis sa kanyang diwa ng mga ito hanggang sa makabalik s'ya sa kanyang tahanan. Ang maamo at maliit nitong mga mukha ang patuloy na umuukilkil sa kanyang diwa. Ganoon rin ang labis na pananabik na kanyang nararamdaman na tila gusto niyang lapitan at yakapin ang mga ito. Alam niya na matagal ng panahon mula nang mawala sa kanya ang kanyang nag iisang kayaman, at hindi maikakaila na patuloy pa rin siyang nananabik sa mga ito kahit na tanggap na niyang wala na ang mga ito. Isa lang ang hangad niya kung bakit muli pa siyang ngabalik, iyon ay ang hanap

"Hey, Killian Ver, do you want to go back to the Philippines unscathed?" "Okay! I'm good to go, bye!" wika nito saka nagmamadaling lumabas. Nakahinga naman ako ng maluwang. Sometimes he just wanted to pissed me. Ilang minuto pa ang lumipas magmula nang umalis si Killian, naka-recieved na naman ako ng tawag. At least not from my family, but... "Mr. Cruz?" "Oh, Mr. Sacramento. I'm sorry I called you all of a sudden."

Her breath caught. There it was—just beneath her left breast—dark ink etched into her skin, H. A symbol she didn't recognize. A mark she hadn't asked for. The sight of it made her chest tighten, and before she could stop it, a single tear slipped down her cheek. Silent. Unnoticed. She knew something inside her had changed—and there was no going back.

"Salamat." Hindi maiwasan ni Celeste na hindi mailang. Kahit na ilang buwan na silang nagkakasama ni Caleb ay hindi ito maiwasan ng dalaga lalo na ngayon ay hindi ito ganon ka ingay at kakulit. Sanay kasi siya na mahilig ito magbiro hindi katulad ngayon, siguro dahil ay kagigising lang nito. Ngayon nya lang din kasi naranasan na asikasuhin na sa ibang tao nya pa talaga mararanasan.

Walang gabi ang dumaan sa loob ng limang araw na hindi sila nagpakalunod sa luwalhtai ng pag-iisa ng kanilang mga katawan habang walang patid ang pagsambit ng pagmamahal sa isa't-isa. Napatingin siya sa orasan na nakasabit sa dingding. Gumagabi na. Sa tuwing sumapit ang gabi ay nilulukob ng excitement ang buo niyang sistema. Ang pagsapit ng gabi ay ang pagsapit ng muling pag-iisa ng kanilang mga katawan at muling makulong sa mga bisig ni Andres at malasap ang luwalhati at matamis nitong mga halik.

Inaya niya lang ang matalik na kaibigan na mabilis naman nitong sinang ayunan at mukhang excited pa kesa sa kanya. All of them enjoy making the said video. Their other friends even presented to join the said promotion but didn't make it cause they all got busy. So my brother promise to contact them if ever we will make again a video to promote our restaurant. Inihinto naman ni Revel ang sasakyan sa parking lot ng simbahan at bumaba. Pinagbuksan nito ang kapatid at inalalayang lumabas bago ang kanyang ina. Matapos isarado ang pinto ay nilock niya ito at sabay silang tatlo na pumasok ng simbahan. Humanap sila ng mauupuan at magkakatabi na umupo. Mayamaya pa ay nagsimula na ang misa at tahimik

nakangiting gising ko dito Mama talaga ang tawag ko dito ever since nawala si mommy , siya na kasi ang tumayong ina ko simula mamatay si mommy , hindi niya pinaramdam sa akin na wala na akong ina kaya ganon nalang ang pagiging malapit ko dito "nandiyan kana pala , kumain kana ba?gusto mo ipaghain kita?" malambing na saad nito. " ok na po ako mama, matulog na po kayo, aakyat na rin po ako para magpahinga" saad ko at binigyan ito ng goodnight kiss. KINABUKASAN " Rise and shine my sweet little princess!" sigaw ni daddy bahagya kong minulat ang mata ko at nadatnan kong may dala itong tray na puno ng pagkain.

And I'm in love And I'm terrified For the first time In the last time In my only life Life Life In my only life" God. Am I really in love?

"Ang tanong, hanggang kailan ang expiration ng sakit niya? The moment she goes back to her old self, para na naman siyang anino ko." "Then, pray hard. Idaan mo sa dasal na sana hindi na siya bumalik sa dating siya." Bumukas na ang elevator para kay Ponce. "Honestly..." Napahinto siya sa paglabas at nabaling uli kay Adella. "I also like her new version. I prayed na sana hindi na siya gumaling sa sakit niya ngayon na psychosis. Does it make me sound so selfish?" Nagkibit-balikat lang si Ponce at lumabas na. Ngumiti si Adella sa kanya nang lumingon siya rito habang papasara na ang pinto ng elevator.

seryoso niyang wika habang nakatuon pa rin sa akin ang mga mata niya. “Since you came into my life, you’ve given me that unfamiliar feeling that had already died decades ago. You brought those dead feelings back and made me feel so special again. Beloved, love—Karina, my love... I want you to be my life, my strength, my happiness, my home. Thank you for giving me a chance to prove to you that my love and intentions are real.”