Rich People Problems Story Novels & Stories

sagot sa akin ni Manang Lerma. Hindi ko maiwasang magbaba ng tingin dahil sa sinabi niya nang maalala ko kung anong ginawa ko anim na taon na ang nakakaraan. Kaya ayaw ko sa mga mayayaman, e. Akala ko noon, ang tanging problema sa mundo ay kapag naubusan na ng pera ang isang tao. Pero habang tumatagal, napagtanto ko na mahirap din pala kapag sumobra na sa pero. Masiyadong magulo ang buhay nila at wala akong balak na pumasok sa mundong ginagalawan ng mga mayayamang tulad nila dahil alam ko naman sa sarili ko na hindi ako nababagay doon.

"Sir Cax, malaking bagay na 'yon para sa akin dahil mahirap lang ako! Hindi ko alam kung saan ako kukuha ng malaking pera, at ang pag bayad niya ng hospital bills ni Niel. Malaking bagay 'yon para sa akin." Tumayo ako mula sa pag kakaupo at tinignan siya. "Hindi mo ako maiintindihan, sir Cax. Mahirap lang ako at mayaman ka, iba ang hustiya para sa aming mahihirap. Ibang iba kami sa mundong ginagalawan niyong mayayaman," sabi ko bago muling nag lakad at bumalik ng hotel.

Magkakaroon siya ng isang masayang kwento ng pag-ibig kasama ang babaeng minamahal niya. Ngunit ang malungkot na realidad ay isa lamang siyang simpleng lalaki, karaniwan at mahirap, na walang sariling bahay, walang kotse, at may konting ipon sa bangko. Hindi siya kabilang sa isang mayaman, prestihiyoso, at kilalang pamilya at hindi siya angkop na kasosyo sa pag-aasawa para kay Amanda. Ininom ni Oliver ang brandy, isang shot, at nagtanong siya sa bartender ng isa pang inumin. Gusto niyang malunod ang kanyang kalungkutan at mga problema kahit isang gabi lang...

Zeke's expression faltered for a moment. "I was raised by wealthy peaople. People who rule the world around them with money on their hands. Pinalaki ako ng ganyang klaseng mga tao" His voice deep, "and I grew up getting anything I want with money. Hindi pa ako nagka problema na hindi nangangailangan ng pera upang masolusyunan ito." "I didn't asked for your story." Asteria said coldly. Her eyes narrowed, her haze cutting through him like a knife.

He's not alone, he has companions with him, and it looks like they're having a meeting. But his eyes seem uninterested in what they're talking about, because his focus is on one thing—me. "Sino 'yan? Ang pangit hindi ko type." Muli kong sinulyapan ang lalaki, may kaunting ngisi sa kaniyang labi na tila ba ay narinig niya ang aking sinabi. I don't like rich men, because they can control someone just with money, they use people and they are rough. I prefer a man who is simple and gentle.

You need to be productive everyday despite of struggles and hardships in life. Nagising si Brylly dahil sa malakas na tunog ng kaniyang alarm clock. Ibig sabihin lamang noon ay kailangan niya ng gumising at ipakita sa lahat na ang isang Montgomery Brylly Montañez III ay hindi magpapatalo sa kahit ano mang hamon ng buhay. He was known as the famous billionaire businessman that everyone was afraid of. Even if his father is not impressed with him, that is not a reason to waste the title he worked for. Lalabas at lalabas siyang hinahangaan at tinitingala ng lahat. Ipapakita niya sa kaniyang ama na kahit wala ang suporta nito, mas hihigitan niya ang hindi nito inaakala. That he doesn’t need someo

Edi sana masaya tayo ngayon. Minsan naiisip ko nakakapanghinayang ‘yung relasyon namin. Pero ano pa bang panghihinayangan ko kung sa simpleng problema sumusuko siya? Simpleng problema ang financial, kaya naming magtrabaho pareho. Maybe she just want to feel the life of rich people...but from what she did? Malamang panandaliang yaman at saya lang ang naranasan niya.

Madalas mga kapitbahay lang din naman namin ang kinukuha niya, yun nga lang dahil hindi naman nila kadugo ang bata ay hindi nila minsan nababantayan ng maayos. "Kaya nga ate eh. Kung ako lang talaga may extrang pera kumuha na sana ako ng mas maayos na apartment para sa anak ko at kay Mama. Kaso alam mo naman ang sitwasyon natin diba. Siguro pag nakaipon na ako kahit kaunti sa club baka lumipat na kami," sabi ko naman sa kanya. Mahirap din kasi ang sitwasyon namin sa apartment. Yung mga kasama kasi namin minsan ay nag-iinuman at nagkakantahan kaya minsan ay hindi nakakatulog ng maaayos ang anak ko. Idagdag pa ang amoy sigarilyo sa paligid na wala naman akong magawa dahil una sa lahat hindi na

"They kept on asking me about you and I can't fcking answer their questions. Their wives are well-known, they even owned a company, they are fcking rich as hell. They have so many things that their husband can be proud to tell. . ." "While me? Heto't nanahimik lang. Secretly envying them. Kasi alam mo? Wala akong kayang maipagmalaki sa kanila. I'm afraid they would just laugh at me knowing that my wife came from a poor family that she can't even afford her tuition—" Hindi ko na ito hinayaang ituloy ang kaniyang sasabihin at malakas na lumapat ang aking palad sa kaniyang pisngi.

Hindi na talaga ako naniniwalang low class sila. Hindi ako makapaniwala pero nandiyan ang ebidensya eh. Parang mga lowkey rich sila ah. Ano kayang kabuhayan nila rito at ang dami nilang pagkain at mga kagamitan. Kanina nga sa sala, may flat screen TV sila at isang set ng sofa. Like what the hell? Ang akala ko ay mga dukha ang nakatira rito. “Paano kayo nagkakilala ni Kuya Rico, ate?” tanong ni Clara habang nilalagyan ng palaman ang tasty bread na kinuha niya kanina sa aparador.